cū glo. ⁊ lege ſequenti. qͣre ⁊cͣ.¶ Ꝙ verꝰ timor in fide roborat̉. Cōcl̓o 2fidei l̓ ꝑs eius. vn̄. c. 2. hāc diſtinctōeꝫ ponit.ad Ro. 4. Credēti ī cū ꝗ iuſtiſicat īpiū. ſic exeū ⁊ nō ei. Nā alid̓ ē crede̓ ei ⁊ aliud credē̓ eūan. de Ales in. 3. fidē diſtinguit dicens: ꝙ fides aūt ſūit̉ ꝓ hītu acꝗſito aūt ꝓ hītu infuſo.monio acꝗſitꝰ. Et ſic pōt eiici pͥmꝰ fidei actꝰ: ꝗē credē̓ deo .i. dcīs eiꝰ ⁊ teſtimōijs fidē adhibere. ẜo pōt ſumi fides ꝓ hītu gratuite īfuſo.Et hͦ duobꝰ mōis. vno mō qꝛ ꝑ talē hītū intellectꝰ eleuat̉ ſup̄ ſe ad aſſentiēdū pͥme itati ꝓpter ſe ⁊ talis hītꝰ intellectū tm̄ mouēdo ⁊ nōaffectuꝫ ꝑ amorē erit informis. Et elicit̉ ſcd̓sactꝰ h̓ ē credere deū .ſ. creatorē: redēptorē trinū ⁊ vnū ⁊cͣ. q̄ oīa nō pn̄t elici ab hītu acꝗſitoſic̄ pꝫ in ph̓is. Cōcedūt .n. logici hāc ꝓpone̓.deū trinū ⁊ vnū cognouit Ariſtoteles: ⁊ tamēAꝝ. nō cogͦuit deū trinū ⁊ vnū: qꝛ illud p̄dicatū trinū ⁊ vnū appellat formā ⁊ ē ſenſuſ. Aꝝ.nō cogͦuit deū trinuꝫ ⁊ vnū ſub rōe qͣ trinus ⁊vnꝰ. In pͥma aūt ꝓpōe illud trinuꝫ ⁊ vnū nōappellat formā. ⁊ ē ſenſus deū trinū ⁊ vnū coꝯfumaui: fide ẜuaui. In reliqͦ repoſita ē mihicorona iuſticie: quā reddet mihi ī illa die iuſtꝰiudex. Nō ſolū at mihi: ſꝫ ⁊ hiſꝗ diligūt aduētū eiꝰ: qͣre pꝫ quō lex intilligenda ē. Et addoiſtud dc̄m ẜm dn̄os legiſtas: ꝙ qͣꝫuis ſpes ſuturi lucri nō extimet̉ qͣꝫtū ad illatū dānū: tn̄ rōlucri ſꝑ hn̄da ē. ff. de eo ꝗ certo loco. l. iij. §. fi.Tcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Nō p̄t verꝰ inaīa timor gnari: ſi aīa ī fide xp̄i noluxit illuīari. Ad cꝰ ꝟitatē tres īꝗramꝰdubitatōes. ¶ Prīa dubitatō ē iſta: An fine fide poſſit ī aīa verꝰ eē timor. Scd̓a ē iſta. Aninfideles ꝑ timorē pene ⁊ ſupplicij ſint ad fidēcōuertēdi. ¶ Tertia ꝟi. ē iſta. vtꝝ ꝑ timorempene ſint cogēdi mali xp̄ani vt bn̄ viuāt. ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico ꝙ cū timor dei ad dilectōꝫ deiordinet̉ ⁊ dilige̓ vl̓ time̓ nō poſſumꝰ quē igͦramus ſi fides ſit illa qͣ ignorantiā pellimꝰ: neceſſe ē vt fide oculos illuminatos hēamꝰ Iōd̓ fide aliqͣ videamꝰ. Notandū gͦ ẜm mgr̄mſnīaꝝ in. 3. di. 20. ꝙ credere n̄ ē fides. ſꝫ actuſꝘ alid̓ ē crede̓ deo aliud crede̓ deū: ⁊ alid̓ credere in deū: qd̓ poptime Aug. ī gl̓. ſuꝑ illudponit dicēs. Attēde ꝗd dicat. ait .n. credēti in⁊ alid̓ crede̓ ī cū. ẜm quē modū loquēdi. AlexSi ꝓ hītu acꝗſito ſic fides ē hītꝰ ex rōe vl̓ teſtignouit Aꝝ .i. qd̓ ē trinū ⁊ vnū cogͦuit Aꝝ. n̄
vt pͥmū motorē vl̓ pͥmam2. methaphice ī fine. Eti vnꝰ gͦ pͥncepſ. Et rō hꝰuādā logice regulā dicēe ē acceptio t̓mini ī ꝓpōīcedentē cōcernentē actūroſa. i. intelligo aliꝗd ſubniſſa ſaciamꝰ. Qn̄cunqꝫleuat̉ ꝑ hītū infuſū ad aſti ꝑꝑ ſe abſqꝫ hͦ ꝙ affectꝰfides dr̄ informis. ⁊ hācl̓r ⁊ demones. Iacobi ẜotremeſcunt. ⁊ h̓ ēt poniter hītū fidei eleuat̉ ītelc ꝟitati ꝑꝑ ſe: ⁊ cū hͦ ētad amādū ſumā bonitas formata. ⁊ h̓ ꝓprie ētiꝰ actꝰ .ſ. credere ī deūē credēdo in eum ire: ⁊edēdo eiꝰ mēbris īcorrit̉ ad timorē. hic amorveꝝ amorē ⁊ timoreꝫLuātū ad ẜam ꝟi. videicē in tertia ꝯcl̓one prīeritatē. Ibidē .n. h̓ maͣē ibi. Quātū ad t̓tiaꝫ.q. 6. mouet hāc qōnēū cogēdi: Et arguit adt ſic. Et nō intelligit d̓itate det̓minat̉ ꝙ nonxp̄ianis intelligit̉ rn̄c ⁊ alijs dictis eis poPrima regula ē iſtaid fidē quā ſuſceperūtegl̓a gnaͣlis ē iſta oēsꝯtinētiā cogēdi. 27. q.uſtos reliogioſi. Sedgendi. 32. q. i. integri.corꝑis expetēda ē a nouadeo nō īperio p̄cipioꝑſuaderi pōt īꝑari n̄ pōtdictio ſola detminat ilſēſus .i. ſolūmō ſuaderio q. 3. dr̄ ꝙ mōaſterialibijciat̉ īuitꝰ. Et gnaliters ſideles ad bona neceſli ſūt ⁊ maxīe ꝑ excoīcatioerdotes. vbi dr̄ ſic. Tā ſacerfſideles oēs ſūmā debēt hr̄e cidoterāde his ꝗ ꝑcunt qͣtenꝰ eoꝝ redargutiōe: aut