ESmio ſxVs pͥniarit aliqualiter notū. Tertiū genꝰ erit quorūdā quibus particulariter poterit eſſe notum.¶ Primū inqͣꝫ genꝰ erit quorūdā quibꝰ tēpꝰ⁊ dies iudicij erit oīno ignotū. ⁊ hoc genꝰ eritcōitas hoīuꝫ. Et hͦ multiplici rōne. ¶ Prīovt ſemꝑ timicāt. ¶ Gcd̓o vt ſemꝑ tāqͦꝫ de ꝓximo ſe p̄parent. ¶ Tertio qꝛ nō erūt digni viillis ſecreta dīna reuelent̉. Quarto ne maliaut demones dīnū iudiciū impediāt. Multaenī eueniūt: ⁊ ventura ſūt quoꝝ euentū demones ⁊ hoīes impedirēt. Poſſent alie rōnesadduci: ſꝫ iſte ſufficiāt ad pn̄s. ¶ Scd̓m hoīuꝫgenꝰ erit quorūdā quibꝰ erit gnale quodā moaliqͣliter notū. Et qd̓ de iudicio nūc dico generali: pōt de oībꝰ alijs dīnis futuris iudicijsexponi. Nā a ꝗbuſdā illuīatis mentibus pn̄taliqͣ ſigna eē nota qn̄ dīna iudicia ſuꝑ aliqueꝫppl̓m vl̓ patriā vētura ſūt. Signa aūt talia qbus iſta dīna iudicia cōprehēdi pn̄t: ſunt hec.¶ Primū ſignū ē horribilitas pctōꝝ. Scd̓ſignū ē multitudo pctōꝝ. Tertiū ſignum ēinuerecūdia ⁊ īpunibilitas pctōꝝ. ¶ Quartūſignū ē iocūditas pctōꝝ. Quītū ſignū ē ſtudiū pctōꝝ. ¶ Sextu ſignū ē gl̓iatō pctōꝝ. Septimū ſignū ē ꝑſeueratia pctoꝝ. Cū iſta ſep̄tēcernis ſigna in aliqͣ ppl̓o ꝓuincia vl̓ regno ꝓculdubio illis de ꝓxio aliqd̓ diuinū flagelluꝫerit. Qn̄ .n. in toto t̓raꝝ orbe: vt de iudicio extremo dicamꝰ horribilia pctā pullulabitt: tuncerit pͥmū ſignū future meſſis. Sꝫ hͦ nō ſuffic̄ſi h̓ horrēda pctā eēt in paucis ſuffert deus:Sꝫ cū multitudo pctōꝝ ſuꝑuenerit. ẜm ſignūerit future meſſis. Sꝫ qͣꝫuis pctā horribilia ⁊infinita eēt ſi tn̄ ficrēt occultē patiētiam hr̄etdeꝰ. Etſi pueri māifeſte fierēt: punirēt̉ ad minus: adhuc patiētiā hr̄et deꝰ: ſꝫ cū īpune trāſcunt ad iraſcēdū: deū ꝓuocamnꝰ. 23. q. 4. ſi eavbi dr̄. Si ea quibꝰ deꝰ offendit̉: inſeꝗ vl̓ vlciſci differimꝰ: vtiqꝫ dīnitatis patientiā ad iracūdiā ꝓuocamꝰ. Multū enī d̓eꝰ delectatur inpunitione maloꝝ: vt dr̄ in. c. ſi quis. eadē cā⁊ qōn. Et qͣꝫuis pctā iſta tā horrenda impunita trāſirēt. ſi tn̄ fierent cū aliquali timore patientiā haberet d̓cꝰ: ſꝫ cū ſine timore ⁊ iocūdatione fiūt: magis dīno iudicio ꝓpinquamus.Et qͣꝫuis etiā ſine timore fieret: ſi tn̄ oē noſtꝝſtudiū nō eēt in illis: patiētiā hr̄et deus: ſꝫ qn̄oē ſtudiū in illis erit: etiā appropinquamꝰ magis. Sꝫ ſi pur oē ſtudiū nr̄m eēt in male viuēuē do: ⁊ hoīes tn̄ de de eo pctīs nō gloriaresGtiuꝰ ſcdapatientiā hr̄et deꝰ. Sꝫ cū cernimꝰ pctōres inmalitia gloriari: aliud clarū ē ſignū diuini iudicij. In ꝓph̓a clamat. Quid gl̓iaris in malitia qui potes es īiquitate. Sꝫ ſi pur iſta ſignacēnt: ⁊ pctōres nō ꝑſeueraret in illis: adhucpatientiā haberei d̓eꝰ. Sꝫ qn̄ benedictꝰ ih̓uscernet ī toto orbe iſta horribilia ⁊ infinita peccaia fieri ſine timore dei: publice ⁊ impune: oīattentiōe ⁊ ſtudio gl̓iando ſe: ⁊ ita ſeꝑ ꝑſeuerare: nō poterit āpliꝰ hr̄e patiētiā deus. Tuncꝗdē matura erit meſſis ⁊ nll̓o alio opꝰ erit niſivt ſalcē diuini iudicij ſuper totū orbē mittat.Apoc̄. 14. Et aliꝰ angelus exiuit de templo. ⁊exclamauit voce magna ad ſedentē ſuꝑ nubēmitte falcē ⁊ mēte: qꝛ veīt hora vt metat̉: qm̄meſſis arida ē. Angelꝰ ꝗdē iſte: angelꝰ ē magni ꝯſilij xp̄s ꝗ de tēplo exiuit: qn̄ ꝑ euidētiaꝫſacti iudiciū extremū qd̓ ē in tēplo .i. ī archanomētis eterni pr̄is: mūdo nūciabit: ⁊ clamabitvocē mag ad ſedētē ſuꝑ nubē̓. ꝑ nubē hūanitatē intellige leuē ab oī culpa. Clamabit inqͣvoce magna. qn̄qꝫ enī xp̄s tacet: qn̄qꝫ clamatTacet quidē qn̄ nr̄is exigētibꝰ culpis ſua nobis iudicia occultat. Clamat ꝟo: cū ſignis. ⁊alijs ſuis oꝑbꝰ ſua iudicia maniſeſtat: Et diemitte falcē ⁊ mēte. Tūc ꝗdē xp̄s falcē in māitenet. qn̄ indies ſupporiat pctōres: quia nolomortē pctōres: ſꝫ vt magis conuertat̉ ⁊ viuatEzech̓. 18. Tūc aūt falce̓ mittit: qn̄ ppl̓m peſte: ſame: guerris: ⁊ alijs hꝰ i. modis flagellaiEt in die iudicij extemi tūc falcē. mittet qn̄ recte rōnis iudicio oꝑa hoīum iuſte diſcutiet: ⁊vnicuiqꝫ ꝓut ꝗſqꝫ geſſerit bonū vl̓ malū tribuet. Et ne me leuitate accuſes ꝙ tibi an̄dictaſigna nō ꝓbauerim ea in oī iudicio fcō vl̓ futuro p̄cede: vl̓ p̄ceſſiſſe teſtō ſacre ſcripture ꝓbabo: qm̄ vt tubicen ille Paulꝰ clamat ad Ro.15. Quecūqꝫ ſcripta ſūt ad nr̄aꝫ doctrinā: ſcripta ſut vt ꝑ patiētiā ⁊ ꝯſolationē ſcripturaruꝫſpē hēamꝰ. Ex ſcripturꝭ .n. ſacrꝭ hēt̉: dcū nuqꝫ dediſſe mūdo aliqd̓ ext̓miniū gnāſe vl̓ ꝑticulare: niſi p̄dcā ſigna p̄ceſſerint. de extminiognaͣli lege Ben̄. 6. audi textū. Uidēs āt deꝙ multa malitia hoīuꝫ eſſet in terra: ac cunctacogitatio cordis intenta eſſet ad malū: oī tꝑpenituit cū feciſſe hoīem. Demūqꝫ ſubdit̉ ꝙdeꝰ ꝑ vniuerſale diluuiū mūdū extminauit. h̓ꝟba ſi diligenter examinent̉: p̄dicta oīa reporirent̉ ſigna. Tūc enī tꝑis multa ⁊ horrēdspetā regnabāt: ⁊ ꝑmaxime circa ſcclus ꝯͣ na