turā ⁊ fetoſam luxuriā. Ait. .n. Methodiushiſtoriagraphꝰ ꝙ mulieres ſuꝑgreſſe viris abutebāt̉. Et d̓r in textu. Uidēs aūt deꝰ ꝙ ml̓ tamalitia hoīuꝫ. vbi duo pͥma ſigna ponūt̉. Etqꝛ īpunefiebāt: iō ſubdit in terra .i. manifeſte⁊ īpune. ⁊ qꝛ fiebāt iocūde ⁊ ſine aliqͦ dei timore: iō ſeꝗt̉: ⁊ cūcta cogitatio .i. nō ꝑtim neqꝫ diuiſim. Et qꝛ fiebant oī attentiōe ⁊ ſtudio: diintenta eſſet ad malū. Nā malū ē pctā cōmittere: ſꝫ peius de illis gloriari. Et qꝛ fiebāt taliapctā ꝑſeuerāter: iō ſubdit̉. oī tꝑe. Et qꝛ in hꝰſeptimo ſigno meſſis matura fuit. iō falcē generalis diluuij miſit ſuꝑ terrūā: ⁊ vniuerſamcarnē deleuit. Sil̓r ⁊ q̄cūqꝫ alia ꝑticularia iudicia diligēter cerne ⁊ videbis p̄dicta clareſce̓ſigna. Uide Ben̄. 9. Sodome ⁊ Bomorroiudiciū: ſi diligēt̓ inſpexeris p̄dita ſigna reperies. ſicqꝫ de alijs. qͣre ⁊cͣ. ¶Tertio dixi ꝙ critquorūdā hoīuꝫ genꝰ ꝗbꝰ tēpus extremi iudicijpoterit ꝑticulariter eē notū. hoc aūt ex ſcripturis ſacris arguere certitudinaliter neqͣqͣꝫ poſſumus. vꝫ. ꝙ nullꝰ tēpus iudicij ſciat: aut ſcire debeat. īmo incōueniēs etiā videt̉ ꝙ nulliꝑſone ſpāliter reuelaret̉: ⁊ p̄cipue alicui ſcē ꝑſone vel etiā ꝟgini. Aliud .n. ē de nobis alid̓de btīs ꝗ in nullo a dci pn̄t deuiare voluntatoItē aliud ē de cōicate hoīuꝫ: aliud de ſingularibꝰ ſcīs: ꝗ vnus ſpūs cū deo ſūt. Nā reprobi lꝫ neſcirēt horā aduentꝰ diluuij tn̄ Nōe illd̓p̄ſciuit ⁊ familia eiꝰ. Ben̄. 7. dixit dominꝰ adNōe. Ingredere tu ⁊ filij tui archam. adhucenī pꝰ dies ſeptē ego pluā ſuꝑ terrā. xl. diebꝰ⁊. .xl. noctibꝰ. Sil̓r Abrahe ⁊ Loth hora ſubmerſiōis Sodome ⁊ Gomorre p̄dicta fuit.Gen̄. 18. ⁊. 19. lꝫ cōitati hoīum eſſet ignota.Sil̓r ⁊ in ꝓpoſito: lꝫ tēpꝰ ⁊ hora iudicij gnalis: ſit hoīuꝫ cōītati ignota: tn̄ poterit eſſe aliqͣſcā ꝑſona: cui totū erit reuelatū. Sꝫ dicēs: durus ē hic ſermo pr̄ Ambroſi. ⁊ a ſacris eloꝗisalienꝰ. Dicit̉ .n. Math̓. 24. De die autem ⁊hora nemo ſcit: neqꝫ angeli celoꝝ: ſꝫ pr̄ ſolusItē ⁊ ibidē. Uigilate inꝗt: qꝛ neſcitis qͣ horadn̄s veſter venturꝰ ſit. Itē ⁊. 25. c. dr̄. Media nocte clamor factꝰ ē. vbi Augꝰ exponit media nocte .i. nemine ſciēte vel ſperante Item iu⁊ Actꝭ. i. Nō ē inꝗt vr̄m noſce̓ tꝑa vl̓ momē ſtilta q̄ pr̄ poſuit in ſua ptāte. Itē ⁊ Math̓. 24.mūIō inqͥt ⁊ vos eſtote ꝑati: qꝛ qͣ hora nō puta vetertis filiꝰ hoīs vēiet. Et i. ad Theſſal̓. 5. Dies Sol ⁊ luna obtenebrati ſunt ꝓ erūt. accipiturdn̄i veniet ſicut fur. Plures etiā alie ſūt auītes: vt exꝑre doctrincaiPatientiarguis: ſꝫ tibidebo.cxp̄s nec angeloꝝ ꝗſpiā.ſ. nnobis reuelādū: qꝛvolūtate ¶ Ad ẜm dihominū: quibꝰ merito ꝓductas talis occultationedia nocte ꝙ ſit vētun̄telligit̉. ¶ Ad quartūxp̄s adhuc carnalibus.Pulta habeo vobis diportare mō. Et Math̓tis: ⁊ ſeꝗt̉. Sede̓ ad dexī nō ē meū dare vobis .ſ.īſpictis ꝟtutē ſpūs ſancti ī1. i. Cor. 5. ait. Uos āt fraris: vt vos dies illa tanqͣꝫi. vos eſtis. filij lucis: ⁊ fis atqꝫ tenebraꝝ. Quibꝰoccultationē iudicij noniotos. Si que aūt alic auonantes inueniant̉ oēs⁊cͣ. ¶ Et ſic pꝫ pͥma ꝟi.ſcd̓am ꝟitatē dico ꝙ temjfient maxima ſigna in ſot hoc qꝛ quibuſdā videturea qꝛ ẜm aſtrologos lunanō pn̄t. ergo dicūt ꝙ tēpoeſſe obſcuratio ſolis ⁊ lurōne: auctoritate: ⁊ exemicijs realiter erit in ſole luito: ⁊ in ſtellis maxima futio ſiue oſtenſio. RatiōeTho. in. 4. diſ. xlvij. ar.c. Lux corpoꝝ celeſtiū oriē inſerioꝝ corpoꝝ. 2. phiſerant hoīem. Sol quidēierſalis: homo vt cā partilucem corpora ſuꝑceleſtisora infcriora: ⁊ non ſoluꝫuerrōis de ſubſtantia oreratio ceſſabit .ſ. temporelux in corporibꝰ ſuꝑcelefiet ꝑ ꝯn̄s marīa in totoAuctoritate ꝓbat̉. pͥmoenti. Audi Ioel ꝓph̓am. c. 3.enī preteritū ꝓ futuro ꝓh̓aꝝ more: ⁊ ſtelle tra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten