extruxi piſcinas aquaꝝ: vt irrigarē ſiluas ligͦrū germinātiū: poſſedi ẜuos ⁊ ancillas: multāqꝫ familiā habui: armenta qͦꝫ ⁊ magͦs ouiuꝫgreges: vltra oēs ꝗ fuerūt an me in Hierl̓mCoaceruaui inde argētū ⁊ auꝝ ⁊ ſubſtantiasregū ⁊ ꝓuinciaꝝ. Feci in̄ cantatores ⁊ cantatrices: ⁊ delitias filioꝝ habuiciphos ⁊ vrceosin mīſterio ad vina fudenda. ⁊ ſupergreſſusſū oꝑbꝰ oēs ꝗ fuerūt an̄ me in Hicrl̓m. Sapiētia qͦꝫ ꝑſeuerauit mecū: ⁊ oīa qͥ deſiderauerunt oculi mei nō negaui eis: nec ꝓhibui cormeū ꝗn oī voluptate frueret̉. ⁊ oblectaret ſe īhis que parauerā: Cūqꝫ me ꝟtiſſē ad vniuerſa oꝑa que fecerāt manꝰ mec: ⁊ ad labores inꝗbꝰ fruſtra ſudauerā vidi in oībꝰ operibꝰ vanitatē: ⁊ afflictionē aī: ⁊ nihil ꝑmanere ſub ſole. hec ille. O gl̓ia mūdi fallax. O gl̓ia mūdivana. O gl̓ia mūdi trāſitoria. O fragil̓ mundus. O inanis mūdꝰ. O ꝓditor mūdꝰ quottuis blādimentis ꝑdis. O ſtultiſſima aīa curnō cito ſꝑnis que ptereūtia cernis ⁊c̄. ¶ Tertio dico ꝙ mors pnīam agē̓ facit. Audi Ambro. ſuꝑ Lucā. De inqͣꝫ mihi ſi pctā nō d̓fleuero. ve mihi ſi media nocte nō ſurrexero adꝯfitendū tibi dn̄e. ve mihi ſi dolū ꝓxīo meofecero. ve mihi ſi ꝟitatē nō dixero: ad radicēarboris ſecuris poſiia eſt. h̓ ille. Et Iob. x.Paucitas dicꝝ meoꝝ finiet̉ breui. dimitte gͦmē vt plāgā paululū dolorē meū an̄qͣꝫ vadaꝫ⁊ nō reuertar ad terrā tenebroſam: ⁊ opertaꝫmortis caligine. Et Aug. li. de decē cordiſ ſicait. Melior ē modica amaritudo in ſaucibusqͣꝫ eternū tormētū in viſceribꝰ. Inde Ioh̓esbap. in de ẜto ſqualiduſ Luc̄. 3. clamabat. Facite fructꝰ dignos pnīe. Et ſubdit: ſecuris adradicē poſita ē .i. mors. Audi notabile exemplū. Legit̉ apud clarauallē accidiſſe: ꝙ ꝗdamvir ſcūs cū in or̄one eēt: audiuit quāda voceꝫmiẜabil̓r lametātē: ⁊ cū ꝗd hoc eēt inquireretrn̄dit. Ego ſū aīa cuiuſdā dānati meā infelicē deplorās perditionē. Et cū de pena eiꝰ quereret: ait ꝙ grādis damnatoꝝ pena erit tꝑisamiſſio. ī cuiꝰ ꝑuula mora pn̄iam face̓ potuiſſent que eos atāta infernali pena liberaſſet.qͣre ⁊cͣ. ¶ Scd̓m teribile ē iudiciū extremumin qͦ oīa examināda ſūt. Sap. 5. Turbabunt̉timore horribili: p̄ anguſtia ſpūs gemēteſ ⁊c̄.Et de hoc ē ad pn̄s nr̄a cōſideratio. Legiturenī ī vitis patꝝ ꝙ abbas Agaton cū moriturus erat ꝑ tres horas ocul̓ aꝑtis īmobilis ſtetit. Et frēs cū pulſaret clamantes. abbas vbies. rn̄dit. In ꝯſpectu iudiciſ oīuꝫ aſſiſto. ⁊ fratres ad eū. O pr̄ ⁊ tu times. ⁊ ip̄e ad cos: Intima inꝗt ꝟtute qͣ potui dei mādata ſeruaui.ſꝫ hō ſū. ⁊ neſcio vtrū oꝑa mea corā deo accepta fuerint. qꝛ aliter ſūt dei. aliter hoīuꝫ iudicia Iō timeo: nec ꝯfido niſi venero an deuꝫ.Eccl̓. 9. Sūt iuſti atqꝫ ſapientes ⁊ oꝑa eoꝝ inmanu dei. ⁊ nemo ſit vtrū odio vl̓ amore dignus ſit: ſꝫ oīa i futuꝝ ſeruāt̉ īcerta ⁊c̄ ¶ Tetiū horribile ē gehēna .i. infernꝰ. Iob. 7. quideſcēderit ad infernū nō aſcēdet: nec reuertet̉vltra in domū ſuā. p̄s. ¶ Poſuer̄t me in lacuinferiori: ī tenebroſis ⁊ vmbra mortꝭ. Legit̉n. in vitis patꝝ ꝙ cū ꝗdā pr̄ ſcūs aſprimū vitāin heremo duce̓t. introgaꝰ cur ſic faceret. reſpōdit. Totꝰ labor vite mee nō ē idoneꝰ comparari ad vnū diē tormētoꝝ que pctōribus infuturo ſecl̓o ꝯſeruāt̉. Sꝫ d̓ hiſ pēis ēt īfra ī hͦẜmōe dicemꝰ. qͣre ⁊c̄. Et ſic pꝫ nr̄a prīa ꝯcl̓o.¶ Quibus diuinū ⁊ extremū iudiciuꝫ erit occultatū. ⁊ quibus non. ¶ Concluſio ſecūda.Tcipe ſecūdā ꝯcl̓onē. vꝫ. ¶ ꝫ iudiciū extremū ſit hoīuꝫ coitati occultiſſimū: nō tn̄ ab oībꝰ eſt ꝓrſus ignoratū.¶ Ad cuiꝰ declarationē tres inquiramꝰ veritates. vꝫ. ¶ Prima vi. eſt iſta. An extremūiudiciū qͣꝫtū ad tēpꝰ ſit oībꝰ ꝓrſus ignoratum.¶ Scd̓a ꝟi. eſt iſta. Si qn̄ erit ꝓpinquū tēpꝰiudicij erūt aliqͣ ſigna in celo: vt cometa ⁊ aliaſigna generalē mortē on̄dētia. Tertia veritas eſt. iſta. Quō debet intelligi illud dictumſaluatoris ꝙ tꝑe iudicij/ ꝟtutes celoꝝ mouebunt̉. ¶ Quantū ad pͥmā ꝟitatē dico ꝙ beatus Tho. in. 4º. diſ. xlvij. q. 3. dicit ꝙ deus lſit cā reꝝ ꝑ ſcīam ſuā: cū ſcīa dei ſit cā reruꝫ: ⁊ſcīa nr̄a cauſat̉ a rebus: ⁊ lꝫ tam modū cauſandi qͣꝫ ſcīa creaturis ſuis cōicet. tn̄ ⁊ aliquoſeffectꝰ ſibi retinuit ad quos cōcurrere nō poteſt creatura aliqua ſicut ē creatio reꝝ. cuiꝰ deus ſolū eſt ꝓpria cā. Sil̓iter ⁊ in ſcīā aliqͣ ſibiretinuit que. noſcere creatura aliqua non pōt⁊ hoc ē dies iudicij: ita ꝙ ẜm ipſū erit creature oī totalit ignotū. Et ꝯfirmat illud ꝑ Aug.in epl̓a de die iudicij ad Eſitiū: ⁊ hͦ ī rn̄ſionead ẜm argumētū. Ego aūt dico ſaluo ſemperiudicio meliori ꝙ tria erūt hoīuꝫ genera ī illisdiebus. ¶ Primū genꝰ erit quorūdā ꝗbꝰ tēpus ⁊ dies iudicij erit oīno ignotū. ¶ Scd̓mgenꝰ erit quorūdā ꝗbus gnerali quodāmō c