i. vmbre qͣdam ⁊ imagines: qͦ cito pereuntⁱ et dicā infinitā: plurimā iuueniet ⁊ fructū exigudiſſoluunt̉. Et ſunt verba Hiero. in Iſa. ⁊ ī um. Qua ꝓpter mihi vr̄ pͥmū dandā eē opee. c. redargu t ep̄os: ꝗ tales doctrinas eoꝝ fi rā artibꝰ: vbi fūdamēta ſūt oīuꝫ ⁊ pura ſimlios inſtruebant. In ſexto ꝟo. c. adducit exēplū btī Hiero. ſic dicēs. Legimꝰ de btō Hiero. qm̄ librū cū legeret Ciceronis: ab angelocorrectus ē .i. ꝟberatus. eo ꝙ vir xp̄ianꝰ pagrauganoꝝ figmentis intende̓t. Et an̄dicta ꝑ. §.huic. c. īmediate ſequentē clare ꝯfirmat. Iteꝫaudi btm̄ Hiero. ad Paulinū. Nūꝗd ait iānō aīaduertitis o lr̄aꝝ auidi ⁊ ꝟitatis inſcijan vos ꝯuertere deceat ad artiū tenebroſos īuētores ⁊c̄. lege ibi qꝛ pulchra dicit. Quar̄ exhis oībꝰ ſatis pꝫ: talibꝰ ſciētijs ꝑ dei ẜuos nōcē operā dandū. ¶ In oppoſitū aūt ⁊ pro ꝑteaffirmatiua idē Bratianus. §. ſꝫ obijcit̉. aliaplura. c. adducit. vbi ſex rōnibꝰ on̄dit ꝙ cleri.ci ſciētijs ſecularibꝰ dn̄t operā dare. Et in. c.turbat ſic ait. Turbat acumē legentiū .i. ſubtilitatē ingenij: ⁊ deficere cogit ꝗ eos a legēdisſecularibꝰ libris oībus modis exiſtimāt ꝓhibendos. In ꝗbus ſi qua inuenta ſūt vtilia qͣſiſua ſumere licet: ⁊ nō qͣſi gētilia ſupple. Alioqn̄ Moyſes ⁊ Daniel ſapīa ⁊ lr̄is egyptioꝝcaldeorūqꝫ nō paterent̉ erudiri. Quoꝝ .ſ. getiliū tm̄ ſuꝑſtitiones ſimul ⁊ delicias horrebātNec etiā ip̄e mgr̄ gentiū .ſ. ſctūs Paulus aliqͦt ꝟſus poetaꝝ ſuis ſcriptis indidiſſet: ⁊ ſuis dictis: ⁊ ſūt ꝟba Bede in li. reg. Et ſuꝑ hͦꝟbo nec mgr̄ gētiū. glo. ſic dicit. Legit̉ ꝙ cūPaulꝰ veniſſet athenas vidit arā ignoti dei.In qͦ viuimꝰ ⁊ morimur ⁊ ſumꝰ: A qͣ ſcript̉aPaulꝰ ſuā p̄dicationē incepit ⁊ apperuit illisathenienſibꝰ ſenſū illiꝰ ſcripture ꝓſequens dedeo nr̄o: ⁊ dicēs. Quē vos dicitis ignotumego p̄dico: ⁊ iō tūc Dionyſiꝰ ariopagīta vidētquendā cecū tranſeunteꝫ dixit. Si illūiauerishūc cecū credā: ſtatī inuocato noīe crucifixi ꝑPaulū illuminatꝰ ē: ⁊ ille credidit: h̓ ad lr̄amin dicta glo. Itē in. c. ꝗ de menſa ſic ait. Quid̓ mēſa ⁊ vino regꝭ .ſ. Nabuchodonoſor nolunt comede̓: ne poluant̉: vtiqꝫ ſi ſapīam atqꝫdoctrinā babilonioꝝ ſcirēt eē pctm̄ nūqͣꝫ acꝗeſcerēt diſcere qd̓ nō licebat. Et ſunt ꝟba beatiHiero. ad Titū. ⁊. §. cur gͦ dicit ſic. Br̄anꝰCur gͦ legi ꝓhibent̉: q̄ tā rōnabilit̓ legēda ꝓbāt̉ hec Branꝰ. Audi peritū Hugo. ad ꝓpofitū nr̄m ꝗd dicai. Quicūqꝫ inꝗt ad ſcīam pertingere cupit: ſi relicta veritate artiū: reliquisſe implicare voluerit materiaꝫ laboris: vt nō te carentes: hūanā gloriā appetētes ⁊ ſeip̄osplaqꝫ ꝟitas aperiat̉. Et idē. Quis enī vmbrā ꝟtutū īduit ꝗbꝰ videmꝰ floruiſſe gētiles.Quis enī Themiſtodis diligentiā Frōtonisitis ꝯtinentiā. Fabricij fidē.s. Lōganimitatē Ulyxꝭat̉: ꝗ qͣſi qͥdā ſuoꝝ ſeculotēꝑa ſua illuſtrantes ⁊c̄.ica. Reuera Gr̄anꝰ inſptime hāc qōnē. diſſolꝫ ſeculares inquit lr̄astē: poetaꝝ figinentis: ⁊ctati: ⁊ hiſupple ſt̄ malitionē eas addiſcūt: vt exnt̉: ⁊ vtilia q̄ ī eis īueniditiōis deuoti īuertāt .ſ.audabilit̓ ſeculares lr̄asGrego. quendā ep̄m nōlicerat: ſed quia ꝯͣ epiſcoelica lectiōe grammaticāecille. Quibꝰ ſane ꝟbismenta in oppoſituꝫ ſoluiuluꝫ primū intelligit̉ ꝙlegat .ſ. cā delectatiōisl̓m ẜm tertiū ⁊ quartuꝫēt Hiero. ab angeloſ. delectatiōe CiceronēQuidam aūt ad hancin apponūt: dicētes. Atm̄: ⁊ hoꝝ finis ſuꝑbieoꝝ finis vana gloria ēꝝ finis auaricia ē. Alinis prudentia ē. Aliꝗni: vt ſūt p̄dicatores: ciCerte iſta ē bona diſtīiltatē enucleat. Et vt la: notāda ſūt q̄dā dcā btīprima. q. ad vl. ar. vbiū ph̓ie ẜm ſe licitum eſtritatē: quā ph̓i ꝑceperūtd qꝛ ph̓i ꝗdam abutunt̉nem: ideo apoſtolus adē me ꝗs vos ſeducat pernẜm. raditionē hoīuꝫ: ⁊t voluit ⁊ Hugo ſic dicēscognouerūt in cogitationibus ſuis ſuꝑbia tumeſcentes: vera humilita
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten