ctrinā bus vita ꝓpͥa corrigēda erat ꝑ circunpetas qͣꝫ ea qͥ nouerꝭ n̄ īple̓. h̓ ille ¶ Tertio arſuꝑbū facit. gͦ ⁊c̄. In̄ Ambro. ille inꝗt ꝟe ſapiens. cuiꝰ animꝰ in xp̄o ē ⁊ cuiꝰ interior oculerigit̉ ad ſuꝑna. h̓ ille. Quare aiūt meliꝰ ſāctiqꝫ eē ſimpliciter viuere qͣꝫ ſcientijs oꝑā dare.ualuit vt iuuenes pl̓imū ad ſcire capaciſſimosſub obediētia mādāt ſuꝑiores eoꝝ: cū tn̄ nll̓alex: nulla ꝯſuetudo nullū mādatū ꝯͣ legē naͣeteneat. Na aūt oēs hoīes ſcire deſiderāt̉ pͥmoſtitutiōes nō ſint ſeruāde. pꝫ. 22. q. 7. c. flagitia. vbi habet̉ ꝙ ſi oēs hoīes aliꝗd facerēt qd̓la qͣꝫ cōſuetudo eēt ⁊ extra de cōſue. c. vlt. vbidicit ſic textꝰ. Cū tanto ſint grauiora pctō qͣꝫtodiutiꝰ infelicē aīam detinēt alligatā: nemo ſavitare pctm̄. h̓ ille. Quare mīor ꝟa ⁊ ꝑ ꝯn̄sScl̓o. Ei ꝯfirmat̉ ait .n. dn̄s pilato dū examīaret̉ ꝓpt̓ea ꝗ tradidit me tibi maiꝰ pctm̄ hꝫ. Sapiētes āt illū tradiderūt: ⁊ igͦrātes occiderūt.Et ſic minꝰ ꝗ occiderūt: qͣꝫ ꝗ tradiderūt horribilit̓ peccauerūt. Et nō alia de cā: niſi qꝛ tradētes ⁊ accuſātes ſcient: ⁊ occidētes igͦranterpeccauerūt. gͦ ⁊c̄ ¶ Scd̓o arguūt ſic. oē qd̓ abīcōmutabili bona diſtrahit ē poſtergādū dareoperā ſcīe ē hꝰ i. gͦ ꝯn̄a noͣ cū maiori. minoreꝫāt ꝓbat Hugo ſuꝑ eccl̓iaſtes omelia. xij. vbiſic in expoſitiōe ait. vt ſcires prudētiā atqꝫ doſpectionē moꝝ: atqꝫ deinde ect̄is q̄ extra ꝓpͥaꝫnam fuerūt ſtudiū adhibēdū: vtpͥmū intriorꝭcordis oculi mūdent̉ a vitijs ⁊ pꝰ apperirent̉ īꝯtēplationē ꝟitatꝭ. h̓ ille. Sꝫ nullꝰ a deo mūdari pōt: qn adhuc maculā aliquā nō īueniatqꝛ ſepties ī die cadit iuſtꝰ. gͦ nūqͣꝫ a tali purganōe ceſſandū ē ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝯſcīc tm̄: ⁊ nō lr̄is vacandū ē. In̄ Iſi. de ſūmo bono. Lector ſtrenuus potiꝰ adīplēdū q̄ legit qͣꝫ ad ſciendū eritꝓmptiſſimꝰ. Minor .n. pena ē neſcire ad apguūt ſic. oē ſuꝑbiēdi occaſionē p̄ſtās ē fugiendū qꝛ ſuꝑbis deꝰ reſiſtit. ſꝫ ſcīa ē hꝰ i. gͦ ꝯn̄a noͣcū maiori. i. Cor. 18. Scīa inflat .i. extollit et¶ Et adeo ī ꝗbuſdā religioſis h̓ ignorātia inī ortul̓ ⁊ vineis ⁊ pera occupātes n niſi cū eoꝝaīaꝝ diſcrimīe vitā ꝯſume̓ faciūt ⁊ ne ſtudeātmetha. Ꝙ aūt tales eoꝝ cōſuetudines: nec cōꝯͣ ius naͣle militaret illud potiꝰ quedā corruptene mentis intelligit naͣli iuri: cuiꝰ trāſgreſſiopericulū ſalutis inducit qͥcūqꝫ cōſuetudine dicenda ē in hac ꝑte ꝟiꝰ corruptela poſſe aliqͣtenus derogari. hec ibi. Et ſūt ꝟba Breg. noui. Propt̓ rea ad aīandū frēs oēs: vt etiam

ulā-

ant adducā rōnes regineiū ꝓpinquiꝰ eſt: ẜm veigibiliꝰ qd̓ maiori bonoi auꝝ. 30. characteꝝ emēs illud ſaltē ipſi ꝓpinꝗꝰdebēs vt pꝫ. Minor aūtigit. ſcīa eſt hꝰ mōi. Quiſcia eēt: belua potiꝰ qͣꝫ hōr̄ qd̓ ph̓s oēm ignoranē omnibꝰ xp̄s luculentiſit. Si nō veniſſem ⁊ locuſpectabat. Un̄ accipe iſtā roy quipeccat. ⁊ qui pctō cōſenti-ti ſtudiolr̄is: ⁊ ꝑmaximeet arguit̉ pͦ ſic. Illud eliꝓpinquiꝰ ē. ſꝫ ſcīa ē hꝰaīor de clarat̉ exēplo. nāfici intēde̓t: mediū huicet vt ꝙ eēt ꝓcurator ſcīſicqꝫ de alijs. Minor āt⁊ dīnoꝝ cōtēplatio ē .i.Maria veluti optimaꝫidij ⁊ ſcīe ꝯtēplatiua ē. gͦꝯn̄s eligibilior. Scd̓on̄a nota. ⁊ maior ſil̓iterptimū qd̓ oīa nouit. Sciē ſapientia: qm̄ ſic̄ ꝟtutidicimur. ita ꝟtutibꝰ ſpeellamur. Inde ph̓s prīohoīes naͣ ſcire deſiderūtciꝰ: ⁊ ꝑ ꝯn̄s eligendumillud eligibiliꝰ ē qd̓ vtiliꝰꝰ i. gͦ ꝯn̄a notata cū mat̉. qm̄ illud vtilius eſt qd̓⁊cͣ. ¶ Audi Aug. de liꝗt ſine ſapīa btūs ē nemobono: qd̓ ī ea ꝟitate quāiit̉ ⁊ tenet̉. Sꝫ pulchra ētEt ne argumēta ignoranꝝ ē: ꝯͣ ſtudētes militareargumēta fcā. ¶ Et ada eoꝝ que ꝗſqꝫ ſcire oblidi Aug. 37. §. vl. Iliisiō poterit: qui a qͦ diſceā nō dederūt. Propternagꝭ ī xp̄i morte qͣꝫ ignoeos ſimpl̓r diſcerne̓ nōverꝰ meſſias in lege ꝓnes ſūt a culpa: qꝛ eos micm̄ nō hr̄ent. qꝛ .ſ. ad eos