vterqꝫ reꝰ ē. xi. q. 3. ita corꝑis. Et. 2. q. i. c. ſcelus. In ꝗbꝰ duobꝰ capl̓is ponit̉ idē caſus: qͣliter .ſ. Nicolaꝰ papa excōicauit oēs ꝗ deſēderent malū ſiue delictū Lotharij regis. Et ibiponit̉ hoc ſūmariū: ꝙ ꝗ peccat: ⁊ ꝗ pctō ꝯſentit: vterqꝫ dānat̉. qͣre ⁊c. ¶ Ad ẜm arᵐ cōcedimꝰ ꝯn̄am cū maiori: ſꝫ minorē negamꝰ. Etad auctoritatē dico ꝙ illiꝰ auctoritatis ſenſꝰ eſtꝙ vitijs vacare nō dꝫ qſpiā vt ſtudeat. ſꝫ pͥuscorrigat ⁊ regulet vitā: ⁊ poſtea ſtudeat. Nōnegamꝰ bona vitā: imo dicimꝰ ꝙ ad verā ſciētiam ⁊ verū ſtudiū necia ē bona vita. Sapͥ. i.In maliuolā aīam nō introibit ſapīa: neqꝫ habitabit in corꝑe ſubdito pctīſ. Et Bernar. decōſideratiōe. ꝗd inꝗt ꝓdeſt: ſi vniueriū mundū lucreris: te vnū ꝑdēs. Et ſi alijs ſapiēſſisde eſt tibi ſapīa ſi tibi nō fueris. Et cum dicisnūqͣꝫ ſine culpa ſumꝰ. Dico ꝙ veꝝ ē de veniali: nō aūt de mortali: de pen̄. di. 3. ſepties. Septies inꝗt in die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgit. ſi caditquō iuſtus. ſi iuſtus quo cadit. Sꝫ iuſti vocabulū nō amittit ꝗ ꝑ pniam ſemꝑ reſurgit ⁊ noſolū ſepties: ſꝫ etiā ſeptuagies ſepties. ⁊ delinquēti ſi conuertat̉ ad pnīam pcta donāt̉. Cuienī minꝰ dimittit̉: minus diligit̉: hec ille. Nemo enī ſine crimine viuit. xxv. di. §. criminisqͣre ⁊c̄. ¶ Ad tertiū dico ꝙ arguis de falſa ⁊mala ſcīa: nos ꝟo de bona ac ꝟa ſcīa intelligimus. qͣre ⁊cͣ. Ex ꝗbꝰ oībꝰ hͦ documētū ſumamus: ꝙ lꝫ meliꝰ ſit ſtude̓ ⁊ bn̄ viue̓ qͣꝫ bn̄ viuere tm̄ ⁊ ꝑ ꝯn̄s eligibiliꝰ nihilominꝰ hͦ d̓ idoneis ⁊ capacibꝰ intelligēdū ē. ¶ Inde ph̓us inethiciſ. Ph̓ari inꝗt ineliꝰ ē qͦꝫ ditari: ſꝫ nō magis eligēdū indigeti. Animemini igit̉ o ſcholares mei indies: ⁊ ſtudio operā date. Et hecſufficiant pro preſenti concluſione.¶ Quomodo veri ſapiētes ꝓbāt̉ ꝯcl̓o ſcd̓a.Tcipe ſcd̓aꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Et ſi ſeruosſuos deus īmēſiſſime diligat: tn̄ illosde ꝓbat. Ubi tres veritates inꝗramus. vꝫ.crebro ſi vere ſapiētes ſint diuerſimo¶ Prima quō cognoſcit̉ qui ſūt vere ſapientes. ¶ Scd̓a quis eſt liber in quo vere ſapiētes ſtudēt. ¶ Tertia ē. qui ſūt hi qui verā ſapientiā docēt. ¶ Quantū ad pͥmā dico ꝙ tribus ſpāliter modis dn̄s ieſus ſuos ſcholaresan veri ſapiētes ſint ꝓbat. Uidelicet in verahū̄ilitate. in ſcā patiētia. ⁊ in ſancta charitate.¶ Dico pͥmo ꝙ dn̄s ieſus ſuos ſtudētes probat in ſcā humilitate. ¶ Qui enī ex ſua ſapiētia intraſlās: nō ſūt de numero ſapientū xp̄i.Audi Iſi. de ſūmo bono. Pleriqꝫ inꝗt accepta ſcīa litteraꝝ nō ad dei gloriam: ſed ad ſuaꝫlaudem vtuntur: dum de ipſa extollūt̉. Et ibipeccāt vbi pctā emēdare debuerūt. Et Hiero. ſuꝑ illud ꝓuer. 4. ¶ Nā ego ſum filiꝰ ſuipr̄is ⁊c̄. Qui inꝗt theſauros efſodit. terrameijcit: foueā in altū facit: ſedulus inſiſtit donecīueniat qd̓ q̄rit. Sic ꝗ theſauros ſapie īueniredeſiderat: oē pondꝰ terrenū a ſe deijciat: in ſefoue humilitatis faciat nec ꝗ ſcat donec inueniat. h̓ ille. Et Eccl̓. 30. Melior ē ꝗ minuiturſapīa ⁊ indiget fenſu in timore dn̄i: qͣꝫ ꝗ abundat ſenſu ⁊ trāſgredit̉ legē altiſſimi. h̓ ille ⁊cͣ.¶ Scd̓o ꝓbat in ſcā patīa: veni tuo tribulatene nonnequi deū ſuis in oꝑibꝰ inculpas: ⁊ dicis te neminē ledere: neminē affligere īiuria: ⁊ precepta ẜuare ⁊ tn̄ qͦttidic tribularis. Quid ais.veni ad me: ⁊ te qͣꝫlibēter audiā. Perdo inquies fr̄ Ambroſi oēs facultates meas. quidinde: ſi cū deo recte viuis vl̓ ſentis: hͦ nō dices leſionē ꝗ dedit vl̓ p̄ſtitit abſtulit. nūꝗd ledit te ꝗ repetit debitū: ⁊ mutuatā argentum.Tu ipſe ꝗ turbaris: ledis te. O pr̄ Ambroſinō hēo vn̄ viuā dicēs. ſalſū ē. ſi ſic exiſtimasfalſe ſentis: ⁊ de deo ⁊ de ꝓxīo: qͦt ſūt pauperrimi qui nihil hn̄t ⁊ tn̄ viuūt. Sꝫ dicēs heī mihi. Me gͦ mēdicare oꝫ vt viuā. nonc hic mamiſeria ē certe nō. Quid enī magꝭ facit ad rēvt panē lucratū a me cū furore māducē: qͣꝫ vtpetā ab alio. Negabit forſitan. ibo ad aliū. dices erubeſco. Certe dico ꝙ tota tue paupertatis rō in erubeſcētia cōſiſtit. Et certe hꝰ tuihic defectꝰ ē: ſic enī exiſtimas: ⁊ ſic teipſū ledis⁊ nō ẜuaſ p̄ceptū: vt te viliſſimū reputes ſicuties. Nō erubuit filiꝰ dei mēdicare nō diſcipuli eius. nō Bartholomeꝰ nobilis: nō Mattheus diues. nō Petrꝰ papa nō enī hoc ipſūmalū exꝑti ſunt: qd̓ tu malū arbitraris: qꝛ ipſimalū medicare nō extimabāt. Cōtētor inꝗesvincis me pr̄ Ambroſi ſꝫ pauliſper adhuc meaudi. dic. nō tm̄ h̓ q̄ dixi idies exꝑior: ſꝫ ꝓfecto mala oīa cū his mihi ꝑiter acciderūt. gͣuorinfirmitatibus multis: heu ꝗd deo feci. dic q̄ſo: an deo oīa licent. Et neſcis te dignū paſſionibꝰ multis: ēt maioribꝰ qͣꝫ dicas: qꝛ nō fuiſtiſollicitus erga creatorem tuū. Si de deo recteſentires ⁊ eū o adamares amore: nihil vltra qͣꝫ deū ſentires. Etſi quouis mō corporcaſſentires paſſiones exultares in eis: Ille .n. ꝗ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten