Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

vterqꝫ reꝰ ē. xi. q. 3. ita corꝑis. Et. 2. q. i. c. ſcelus. In ꝗbꝰ duobꝰ capl̓is ponit̉ idē caſus:liter .ſ. Nicolaꝰ papa excōicauit oēs deſēderent malū ſiue delictū Lotharij regis. Et ibiponit̉ hoc ſūmariū: peccat: pctō ꝯſentit: vterqꝫ dānat̉. qͣre ⁊c. Ad ẜm arᵐ cōcedimꝰ ꝯn̄am maiori: ſꝫ minorē negamꝰ. Etad auctoritatē dico illiꝰ auctoritatis ſenſꝰ eſt vitijs vacare dꝫ qſpiā vt ſtudeat. ſꝫ pͥuscorrigat regulet vitā: poſtea ſtudeat.negamꝰ bona vitā: imo dicimꝰ ad verā ſciētiam verū ſtudiū necia ē bona vita. Sapͥ. i.In maliuolā aīam introibit ſapīa: neqꝫ habitabit in corꝑe ſubdito pctīſ. Et Bernar. decōſideratiōe. ꝗd inꝗt ꝓdeſt: ſi vniueriū mun lucreris: te vnū ꝑdēs. Et ſi alijs ſapiēſſisde eſt tibi ſapīa ſi tibi fueris. Et cum dicisnūqͣꝫ ſine culpa ſumꝰ. Dico veꝝ ē de veniali: aūt de mortali: de pen̄. di. 3. ſepties. Septies inꝗt in die cadit iuſtꝰ reſurgit. ſi caditquō iuſtus. ſi iuſtus quo cadit. Sꝫ iuſti vocabulū amittit pniam ſemꝑ reſurgit noſolū ſepties: ſꝫ etiā ſeptuagies ſepties. delinquēti ſi conuertat̉ ad pnīam pcta donāt̉. Cuienī minꝰ dimittit̉: minus diligit̉: hec ille. Nemo enī ſine crimine viuit. xxv. di. §. criminisqͣre ⁊c̄. Ad tertiū dico arguis de falſamala ſcīa: nos ꝟo de bona ac ꝟa ſcīa intelligimus. qͣre ⁊cͣ. Ex ꝗbꝰ oībꝰ documētū ſumamus: lꝫ meliꝰ ſit ſtude̓ bn̄ viue̓ qͣꝫ bn̄ viuere tm̄ ꝯn̄s eligibiliꝰ nihilominꝰ idoneis capacibꝰ intelligēdū ē. Inde ph̓us inethiciſ. Ph̓ari inꝗt ineliꝰ ē qͦꝫ ditari: ſꝫ magis eligēdū indigeti. Animemini igit̉ o ſcholares mei indies: ſtudio operā date. Et hecſufficiant pro preſenti concluſione. Quomodo veri ſapiētes ꝓbāt̉ ꝯcl̓o ſcd̓a.Tcipe ſcd̓aꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Et ſi ſeruosſuos deus īmēſiſſime diligat: tn̄ illosde ꝓbat. Ubi tres veritates inꝗramus. vꝫ.crebro ſi vere ſapiētes ſint diuerſimo Prima quō cognoſcit̉ qui ſūt vere ſapientes. Scd̓a quis eſt liber in quo vere ſapiētes ſtudēt. Tertia ē. qui ſūt hi qui verā ſapientiā docēt. Quantū ad pͥmā dico tribus ſpāliter modis dn̄s ieſus ſuos ſcholaresan veri ſapiētes ſint ꝓbat. Uidelicet in verahū̄ilitate. in ſcā patiētia. in ſancta charitate. Dico pͥmo dn̄s ieſus ſuos ſtudētes probat in ſcā humilitate. Qui enī ex ſua ſapiētia intraſlās: ſūt de numero ſapientū xp̄i.Audi Iſi. de ſūmo bono. Pleriqꝫ inꝗt accepta ſcīa litteraꝝ ad dei gloriam: ſed ad ſuaꝫlaudem vtuntur: dum de ipſa extollūt̉. Et ibipeccāt vbi pctā emēdare debuerūt. Et Hiero. ſuꝑ illud ꝓuer. 4. ego ſum filiꝰ ſuipr̄is ⁊c̄. Qui inꝗt theſauros efſodit. terrameijcit: foueā in altū facit: ſedulus inſiſtit donecīueniat qd̓ q̄rit. Sic theſauros ſapie īueniredeſiderat: pondꝰ terrenū a ſe deijciat: in ſefoue humilitatis faciat nec ſcat donec inueniat. ille. Et Eccl̓. 30. Melior ē minuiturſapīa indiget fenſu in timore dn̄i: qͣꝫ abundat ſenſu trāſgredit̉ legē altiſſimi. ille ⁊cͣ. Scd̓o ꝓbat in ſcā patīa: veni tuo tribulatene nonnequi deū ſuis in oꝑibꝰ inculpas: dicis te neminē ledere: neminē affligere īiuria: precepta ẜuare tn̄ qͦttidic tribularis. Quid ais.veni ad me: te qͣꝫlibēter audiā. Perdo inquies fr̄ Ambroſi oēs facultates meas. quidinde: ſi deo recte viuis vl̓ ſentis: dices leſionē dedit vl̓ p̄ſtitit abſtulit. nūꝗd ledit te repetit debitū: mutuatā argentum.Tu ipſe turbaris: ledis te. O pr̄ Ambroſi hēo vn̄ viuā dicēs. ſalſū ē. ſi ſic exiſtimasfalſe ſentis: de deo de ꝓxīo: qͦt ſūt pauperrimi qui nihil hn̄t tn̄ viuūt. Sꝫ dicēs heī mihi. Me mēdicare oꝫ vt viuā. nonc hic mamiſeria ē certe. Quid enī magꝭ facit advt panē lucratū a me furore māducē: qͣꝫ vtpetā ab alio. Negabit forſitan. ibo ad aliū. dices erubeſco. Certe dico tota tue paupertatis in erubeſcētia cōſiſtit. Et certe hꝰ tuihic defectꝰ ē: ſic enī exiſtimas: ſic teipſū ledis ẜuaſ p̄ceptū: vt te viliſſimū reputes ſicuties. erubuit filiꝰ dei mēdicare diſcipuli eius. Bartholomeꝰ nobilis: Mattheus diues. Petrꝰ papa enī hoc ipſūmalū exꝑti ſunt: qd̓ tu malū arbitraris: qꝛ ipſimalū medicare extimabāt. Cōtētor inꝗesvincis me pr̄ Ambroſi ſꝫ pauliſper adhuc meaudi. dic. tm̄ dixi idies exꝑior: ſꝫ ꝓfecto mala oīa his mihi ꝑiter acciderūt. gͣuorinfirmitatibus multis: heu ꝗd deo feci. dicſo: an deo oīa licent. Et neſcis te dignū paſſionibꝰ multis: ēt maioribꝰ qͣꝫ dicas: qꝛ fuiſtiſollicitus erga creatorem tuū. Si de deo recteſentires o adamares amore: nihil vltra qͣꝫ deū ſentires. Etſi quouis corporcaſſentires paſſiones exultares in eis: Ille .n.