SSmo quPs ſcdo̓paliat: vt plerūqꝫ an̄ decepte mētꝭ oculos culpas ꝟtutes fingat vt inde ꝗſqꝫ qͣſi expectet p̄mia. vn̄ et̓na dignꝰ ē īuenire tormēta hec ille.Et hoc mō ſe in āgelū lucis ſepe trāſformat.29. q. i. c. pͦ. circa mediū. ¶ Sꝫ ſtatiꝫ mouebit̉vna difficulias ſatiſ bōa. ¶ Tertio cōtinue ſefortificat ⁊ armat. Audi Breg. li. moꝝ. Hoſtis inꝗt nr̄ qͣꝫto magis nos ſibi rebellare cōſpicit tā tō āpliꝰ expugnare ꝯtēdit. Eos enimpulſare negligit qͣs ꝗctoiur ſe poſſide̓ ſentit.Et Beda ſuꝑ Lucā. Sepe inꝗt ātiquꝰ hoſtꝭpꝰ qͣꝫ mētꝭ nr̄e tētationē cer tamē īflixerit: abip̄o ſuo certamīe ad tꝑs recedit. Nō vt illatemalitie finē p̄beat: ſꝫ vt corda qͥ ꝑ ꝗctē ſecurareddiderit repēte rediēs ſaciliꝰ īopinatꝰ irrūpat. h̓ ille. Sꝫ h̓ qͥrit̉ an diabolo ſe ī āgelū lucꝭtrāſfigurāti fidē p̄ſtās mortalit̓ peccet. dico ſinō leuit̓ credidit: ⁊ nihil ꝯͣ dei legē diabolꝰ ꝑſuaſit: ꝙ credēs in illū vt bonū angelū: n̄ peccat. 29. q. i. c. i. circa mediū. vbi dr̄ ſic Diabolus nōnūqͣꝫ ſe in angelū lucis tranſformat:nec eſt ꝑiculoſus error: ſi tūc credit̉ eē bonuseū bonū ſimulat ſe. Si gͦ ab aliquo ſimplici qreret̉: an ſui btītudinis vellet eē ꝑticeps ⁊ illern̄deret ſe in eiꝰ ꝯſortiū velle trāſire: nūꝗd dicendus ē ꝯſenſiſſe diabolice dānatiōi: an nōpotiꝰ ī ꝑticipatiōe et̓ne claritatis ⁊cͣ. Et h̓ volo ſufficiāt ꝓ pͥma cōſideratione. qͣre ⁊cͣ.¶ De ꝑfectiōe vere ſapīe ꝯſideratio ſecūda.Ecundo locy entieSapiAvere diuerſā ꝑfectōeꝫ videamꝰ.Ubi tres ꝯcl̓ones ſubiūgamꝰ.¶ Prīa ꝯcl̓o ē iſta. ¶ Etſi ī deigrā ꝗſqꝫ ſit ⁊ puriſſime viuatn̄ tn̄ a ſtudio veſapie abſtineat neqꝫ declinet.. Scd̓a ꝯcl̓o eſtiſta. Etſi ẜuos ſuos deꝰ īmēſiſſimi diligat: tn̄illos crebro ſi ꝟe ſapiētes ſūt diuerſimode ꝓbat. ¶ Tertia ꝯcl̓o ē iſta. N. hil tm̄ dei ẜuū ꝓbat: qͣꝫ qn̄ toto poſſe pctm̄ mortale dcelinat.¶ De ſolertia habenda circa veram ſapīamconcluſio prima.Eccipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. Ubi tres inꝗramꝰ ꝟitates. vꝫ. ¶ Prīa q̄ ē ꝓprieꝟa ſapīa. ¶ Scd̓a quō ꝯtaminat̉ ꝟaſapīa. ¶ Tertia an pure viuētes atqꝫ ſcē: debeant ſciētijs oꝑam dare. ¶ Quātū ad pͥmādico ꝙ ꝟa ſapīa capit̉ decē modis. ¶ Primoꝓ ipſo filio dei: ē ſapīa pr̄is. i. Cor. pͦ. Nosaūt p̄dicamꝰ xp̄m dei ꝟtutē ⁊ dei ſapiam. EtAlluꝰ pͥmaad Col̓. 2. In ipſo ſūt oēs theſauri ſapīe ⁊ ſcientie. dei abſcōditi. ¶ Scd̓o accipit̉ ꝓ ꝟitatefidei. vn̄ oēs ꝗ ī fide xp̄i nō dubitat ſapiēs ē.Breg. 2. moꝝ. Sapīa inꝗt nr̄a fides ē ꝓph̓ateſtāte. niſi credideritꝭ nō ītelligetꝭ ¶ Tertioꝓ ipſa cognitiōe reꝝ: vt ſuū creatorē repn̄tāt⁊ ſic ſapīa dr̄ qͣſi ſaporentiū: qꝛ oīs nr̄a cognitio aūt ē ꝓ ſuꝑioribꝰ: aut inferioribꝰ ⁊cͣ. videꝯcl̓one ẜa ī ẜa ꝟitate hꝰ pͥme ꝑtiſ. Quarto ꝓvita in deo ordīata: ⁊ total̓r a mūdo ſeꝑata: ⁊ſic oēs ẜui dei ꝟe ſūt ſapientes. i. Cor. 13. Siꝗs videt̉ int̓ vos ſapiēs eē: in hͦ ſeculo ſtultꝰfiat vt ſit ſapiēs .ſ. verꝰ. Et. i. Cor. 3. Nōneinꝗt fecit deꝰ ſtultā ſapīam hꝰ mūdi. Bregꝰ inlibro moꝝ. Ad verā inꝗt ſcīaꝫ vēire nō pn̄t gſalſe ſue ſapīc fidutia decipiūt̉ ⁊cͣ. Quīto ꝓcharitate inflammata. Hugo li. 3. de archaNoe. Charitaſ inquit ſapīa ē. qꝛ ꝑ ipſā guſtamus deū. ⁊ guſtādo cognoſcimꝰ pͣs. Buſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis ē dn̄s. ¶ Sexto accipit̉ꝓ ipſo dīno cultū. Lactantiꝰ li. inſtitutionumc. 3: Sapīa inꝗt nihil aliud ē: niſi deū veris acpijs cultibꝰ honorare. Et idē dic̄ Augꝰ li. 9. d̓ci. dei. c. 22. ¶ Septīo accipit̉ ꝓ ordinato timore. Iob. 24. Timor dnu ipſa ſapīa ē ⁊ recedere a malo intelligētia. Et Eccl̓. 2. Plenitudo ſapīe ē timere deū. p̄s. Initiū ſapie tīordn̄i. Et nō intelligit̉ de timore ẜuili. qꝛ ꝑfectacharitas foras mittit timorē: ſꝫ ē timor fideisde qͦ īfra feria. z. ¶ O ctauo ꝓ ꝟa obẜuationemādatoꝝ. Deūt. x. Pec ē ꝟa ſapīa ⁊ intelligētia corā ppl̓is vt audiētes p̄cepta hec dicenthem ppl̓s ſapiēs ⁊ intelligēs. Et Apoc̄. xiij.Sapīa ē ſcōꝝ ꝙ cuſtodiūt mādata dei: ⁊ fidēIeſu. psͣ. Uia mādatoꝝ tuoꝝ cucurri: cū dilataſti cor meū. ¶ Nono ꝓ ꝓfunda hūilitateq̄ ſui ꝯſideratōe cātur. Aug. in ꝓhemio qͣrtide tri. Laudabilior inquit ē aīus cui nota ē infirmitas ꝓpͥa qͣꝫ ꝗ ea nō reſpecta menia mūdivias ſideꝝ: fūdamēta t̓raꝝ: ⁊ faſtigia celorumſcrutatur. hecille. ¶ Decimo accipit̉ ꝓ ſacraſcriptura. d̓ qͣ ifra dicemꝰ. Audi Breg. libromoꝝ. Scriptura inꝗt ſacͣ oculis mētis qͣſi ſpeculū qͦddā opponit̉: vt ī terna facies nr̄a .i. cōſcīa videat̉. Ibi .n. feda .i. pcā ibi pulchra nr̄a.i. ꝟtutes ꝯſpicimꝰ. Et Hieroꝰ ſuꝑ ⁊ pl̓aꝫ adgalathas. Sūt inꝗt dīne ſcripture in manibꝰſemꝑ hn̄de: ⁊ iugiter mēte reuoluāt̉: nec ſufficere tibi puteſ mādata dei memorie tradere etoꝑbus obliuiſci: ſꝫ iō illa cognoſce: vt facias
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten