coinquinat. p̄s. Lex dn̄i īmaculata: ꝯuertensaīas: teſtimoniū dn̄i fideles ſapīam p̄ſtās paruulis. Et dr̄ īmaculata .i. īmaculatos hoīasfaciens qꝛ nihil coinquinatū intrabit in regnūdei. Math̓. 12. De oī verbo qd̓ locuti fuerinthoīes ſuꝑ terrā: in die iudicij reddēt rōnē: ⁊ ſid̓ ꝟbo a fortiori de facto ⁊cͣ. ¶ Quintꝰ ſplendor dr̄ multiplicatiōis. Lux enī ī medio. i. inaere multiplicat̉: ⁊ ē ſubiectiue in illo: ⁊ lꝫ t̓ravideat̉: nō tn̄ ē ſubiectiue ī t̓ra: ſꝫ ī aere: qꝛ interra ē ſolū pn̄tialit̓ ⁊ indiſtant̉: ⁊ ſi t̓ra vr̄: nōcredas hͦ eē rōe lumīs in ip̄a exn̄te tanqͣꝫ aciꝰ⁊ forma eiꝰ: videt̉ āt colore ꝓpͥo tm̄: vt cōiternr̄a edocet ph̓ia. Etſi diceres: elemēta ſūt ſimplicia: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ſūt colorata: dico ꝙ nō ē incōueniēs elemēta exͣ ſuā naͣlē diſponē eē colorata: ſicut ēt ſūt odorabilia ⁊ guſtabilia. Ex qͦſequit̉ ꝙ tra naͣlit̓ diſpoſita nō vr̄: qꝛ nō ꝑ colorē ꝓpriū: ex qͦ nō ē colorata: nec ꝑ lumen: ꝙnō reciperet̉ in ea: cū nō ſit corpus diaphanūi. tranſparēs: ſic ⁊ ī ꝓpoſito. Subiectū lumīsdiuine gr̄e aīa ē. q̄ ſpūalis ē: ⁊ nō corpꝰ: quodmale ē: pōt tn̄ dici ī corpꝰ ꝑ qͣndā redūdantiaꝫſꝫ aīa ꝓpͥe ē eiꝰ ſubiectū. Audi Aug. in li. deſpū ⁊ aīa. Uita inꝗt corꝑis aīa ē: vita aīe deꝰqͣre ⁊c̄. Sꝫ d̓ hͦ ſatis diffuſe in dn̄icali nr̄o ſermone pͦ. ¶ Sextꝰ ſplēdor dr̄ expulſionis. Sicut em̄ lumē maͣle tenebras pellit: qꝛ ꝯͣria mutuo ſe expellūt: ⁊ tenebra lumī oppoſita ē. Siclumē gre tenebras pctōꝝ deſtruit: ⁊ penitꝰ tollit. Tre. 3. Quō denigrata ē facies tua ſupercarbones ⁊c̄. Audi pulcherrimū tex. 32. q. i.cū renunciat̉: vbi ſiſ dr̄. Cū renūciat̉ īprobitati .i. vicio ſtatī aſiſtit̉ ꝟtus. Egreſſus enī malicie ꝟtutꝭ oꝑat̉ ingreſſū. Eodēqꝫ ſtudio quocrimē excludit̉: īnocētia copulat̉. h̓ ibi. ¶ Septimꝰ ſplēdor dr̄ reflexiōis maͣlis nāqꝫ lux inſeip̄am reflectit̉. Exᵐ ſpeculū vnū ꝯcauū accipe: ⁊ illud directe ꝟſus ſolis radios teneas⁊ ex oppoſito ſpeculi ꝟſus ſolē ſtupa teneat̉:ꝓfecto ſtupa ex ꝑte illa q̄ ſpeculū reſpicit: ⁊ nōſolē cōburet̉. Et hͦ ꝯtingit ex radioꝝ ſolis fractiōe ī ſpeculo. A ſil̓i ⁊ deꝰ oēm aīe gr̄aꝫ ī copꝰ refrāgit: vt ſimul gaudeāt ī iocis: ⁊ triſtenī anguſtijs. In̄ Aug. i ẜmōe ꝗdā. Si vexatꝰē aīus .i. ſi ſpūs d̓ pctīs dolet: lugea ⁊ corpuſqm̄ corꝑis vicia ſinc aī cōpaſſiōe eē n̄ pn̄t: ꝑit̓ꝯtriſtent̉: vt ꝑit̓ veniā ꝯſequāt̉: qm̄ vtroſqꝫ ſimul aūt bn̄ficio foueri: aut iniuria vexari neceſſe ē ⁊c̄. h̓ ille. ¶ Octauꝰ ſplēdor dr̄ ſubtiliationis: ſic̄ enī lumē maͣle exꝑiētia teſte valdeſubtile ē: qm̄ nō ē corpꝰ nec defluxꝰ corꝑis: vtdr̄. 2. d̓ aia. Si enī lumē corpꝰ eēt: cū corꝑa diaphana trāſcat: vt ſtatī on̄det̉: tunc duo corꝑacent ī eodē loco: qd̓ oīo phiſice īpoſſibile eſt.Sic ⁊ deꝰ aīam ſua gr̄a iuſtificās: adeo ſubtilit oꝑat̉: vt magꝭ arduū ⁊ difficile ſit ad ſanuꝫintellectū iuſtificare īpiū: qͣꝫ creare celū ⁊ t̓raꝫvt vult gl̓oſus Aug. In creatōe nāqꝫ celi dixit ⁊ facta ſūt: ī iuſti ficatōe āt īpij ꝗ fecit te ſinete: nō ſaluabit te ſine te: vt idē ait. Audi grego. ī dialogo. Si īuiſibilia inꝗt pēſamꝰ ī miꝝꝯſtat: qꝛ maiꝰ ē miraculū p̄dicatiōis ꝟbo: atqꝫor̄onis ſolatio pctōrē ꝯuerte̓: qͣꝫ carne mortuum ſuſcitare. h̓ ille. ¶ Nonꝰ ſplēdor dr̄ iocūdatiōis. Lumē enī maͣle ſua pn̄tia cūcta iocūda reddit Thobie. ¶ Quale mihi gaudiū ēī tenebris iaceo: ⁊ lumē celi nō video. Et deꝰgl̓oſus luīe ſue gr̄e aīam totā pulchrā ⁊ ſpecioſam reddit. Cant̉. 4. Tota pulchra es amicanica: ⁊ macula nō ē in te. ¶ Decimꝰ ſplēdordr̄ penetratiōis. Sic̄ enī lumē naͣle corꝑa diaphana tranſit. 2. d̓ aīa. Lum ē ē actꝰ diaphantẜꝫ ꝙ diaphanū: ſic lumē ſpūale corꝑa diaphanaͣ .i. ſpū viuētia: ⁊ nō carne: tā ī nouo qͣꝫ ī vet̓i teſtō multiplici ſplēdore penetrauit. pͣs. Inflāmatū ē cor meū deꝰ: ⁊ renes mei .i. affectuſꝯmutati ſūt: qͣre ⁊c̄. ⁊ ſi ⁊cͣ pꝫ ẜa ve ¶ Ꝙtū adt̓tiā ve. dico ꝙ int̓ ceta tria diabolꝰ ꝯͣ quēlibetꝟ a ſapīa pollētē oꝑat̉. Prīo naꝫ vniuſcuiuſqꝫ ꝯſiderat. Scd̓o viciū ꝟtutē paliat. Tertioꝯtinue ſe fortificat ⁊ armat. ¶ Prīo inqͣꝫ naꝫvniuſcuiuſqꝫ ꝯſiderat. Audi Iſi. d̓ ſū. bonoDiabolꝰ inꝗt qn̄ deciꝑe qͣuēqꝫ q̄rit: pͥꝰ naͣꝫ vniuſcuiuſqꝫ ītēdit: ⁊ in̄ ſe applicat vn̄ aptū hoīeꝫad peccādū īſpexerit. Et gre. li. moꝝ. Intuct̉iꝗt hūani generꝭ vniuſcuiuſqꝫ mores cui vicio ſint ꝓpinꝗ: ⁊ illa oppoit an̄ faciē: ad qͦ faciliꝰ nouit īclinare mēte. ⁊ Leo papa ī qͦdā ſerNō definit inꝗt ātiquꝰ hoſtiſ: vbiqꝫ tētationūlaq̄os p̄tende̓: vt quo fidē credētiū valeat corrūpere. Nouit enī cui illecebras carnis ingerat: cui ꝟtus inuidie infundat: cui incitamenta luxurie apponat: nouit quē merore ꝯturbꝫquē gaudio fallat: quē metu oppͥmat: que admiratōe ſeducat: oīuꝫ diſcutit mores: oīuꝫ vetillat cās: oīuꝫ ſcrutat affectus: ⁊ inꝗrit cās nōcēdi: vbi viderit quēqͣꝫ dilīgētiꝰ occupari hͦ ille. Scd̓o viciū ꝟtutē paliat ⁊ eꝯͣ. Audi grego. li. mo. Hoſtis īꝗt nr̄i malicia tāta arte ſe