cerent: ⁊ rebellionē carnis ad ſpūm ſentiret:nec iniuria ſanc. Merito enī diuīs iuſſiōibꝰaccipe regulā generalē: ꝙ ſicut aqua refrigetū appetitū habendi. De quo appetitu Boetiū de conſolatione audi metrizantē. Si quātas inꝗt rapidis incitꝰ pontus ꝟſat arenas.Aut qͣt ſtelliferis edita noctibꝰ: celo ſidera fulgent. Tantas fundat opes: nec retrahit matis queſo ꝑiculis nauigāt naute mare. Quātis ⁊ mercatores in t̓ra ꝑiculis ſe exponnuntlent. Sꝫ audi ꝗd diuina gratia faciat. 1. Thi.Ioh̓. 4. c. ⁊ ſic patet preſens concluſio.concluſio ſecunda.dicitur manifeſtatiuus. Secundus dicit̉ deſideratiuus. Tertius dicitur reſtitutiuꝰ. Etquartus dicitur participatiuus. ¶ Primusqd̓ niſi pͥus reuelauerit ẜgis ſuiſ? Amoſ. 3. c.uelauerit ſecretū ſuum ad ſeruos ſuos ꝓphetas. Prophetia enim dr̄ a ꝓ qd̓ eſt ſupra etphanos apparitio: qꝛ .ſ. viris huiuſmōi qͥdaꝫa nr̄a cognitione diſtantia diuinitꝰ reuellant̉.Inde dicit Iſidorꝰ ethimo. ꝙ ꝓphete appellati ſunt videntes: qꝛ .ſ. qd̓ ceteris erat occultū videbant: vn̄ ⁊ gētiles eos vates appellāt⁊. 6. ethi. ph̓us nr̄ ait. Prophete dici p̄nt ꝓde futuris ꝟa p̄dicāt. Ubi noͣ ꝙ oīs ꝓphetiaaut ē de preterito: aut de pn̄ti: aut de futuro ꝓviderent. Corporis ꝗdem vt̓ ſua verēda aſpirebellanti: cuncta ei ſubdita rebellant̉. quare⁊cͣ. ¶ Quartus fructꝰ dr̄ refrigeratiuꝰ. Un̄rat ⁊ extinguit ſitim: ſic diuina gratia inordīanuꝫ pleno copia cornu. Hūanū miẜas haudideo genus ceſſet flere qͥrelas. hec ille. Quanvt habeant: ⁊ hanc mundi miſerā ſb̓am cumuvlti. Habentes alimenta ꝗbus tegamur hisꝯtenti ſimus. Propterea Auguſtinꝰ aiebat.Inꝗetum eſt cor nr̄m dn̄e: donec ꝗeſcat in teHanc ſpūaleꝫ aquā petebat bona illa mulierſamaritana. Domine da mihi hanc aquā ⁊cͣ.¶ De quattuor alijs diuine gratie fructibusTcipe ſecundam concluſioneꝫ videlicet. Nudat ipſe deus: ⁊ celeſtia cupere facit: reſtituit bona: ⁊ ip̄a decerpe facit. In hac concluſione alij quattuor ſubdunt̉ diuine gr̄e fructus. videlicet. Primusinqͣꝫ fructus huiꝰ quat̓narij dīne gratie dicit̉manifeſtatiuus. Unde accipe regulā generalem ꝙ nūqͣꝫ dn̄s fec̄ ſuꝑ aliquē ppl̓ꝫ iudiciū aliNon faciet inꝗt dn̄s ꝟbū .i. oꝑationē: niſi rephatores: eo ꝙ ꝓphant̉ .i. a remotꝭ phant̉: ⁊
Moyſes Ben̄. 1. Inlū ⁊ terrā: de pn̄ti proc̄. I. Un̄ hͦ mihi vt veꝓphetauit de futuroiet ⁊c̄. ſicqꝫ de alijs: ⁊ī mō intelligit̉ regl̓a notor declara qualit̓ an̄ dicretum dn̄s ſuo ſcīſſimoiudiciū Sodome Lothne deꝰ patefec̄: heu infes flagellis punireriſ: ꝑicatores ſctī ꝓclamariructꝰ dr̄ deſideratiuus:neralē ꝙ ſctī ⁊ ꝗlibet īo deſiderant. Cupiois ⁊ eſſe cū xp̄o. Quiddū Petri ꝓpulſaueet ꝑatus ſum: ⁊ in carhec ſcā manꝰ ſpūs ſctīſibi vt diceret. Eamꝰn̄ ſctī apoſtoli ibant:concilij: certe non niſiie. Quis nō infinitanita tollerauit ꝓ ppl̓ohriſtꝰ paſſus ē ꝓ nobiſnplū: vt ſequamī veſtiꝑtulit ſuꝑ lignū vt pecuamꝰ: ⁊ qꝛ oīa mēbraa: iō oīa mēbra xp̄i ſulis enī flcuit ⁊ lacrymaLazari. Io. 11. Auriuit. Mathei. 27. Uachus ſpurcitias carnificuꝫiē dedit conſpuentibꝰ etnorū. 3. ore ⁊ gutture guerūt in eſcā meā fel: ⁊ inne aceto. Humeris porignis fuit percuſſū: dorit corona ſpinea coronauci affixi: lancea latus ꝑe extenſa. pͣs. Dinumeꝑ totū corpus cruor ⁊ ſāec oīa ꝑtulit ꝓ pctīs tuiſtū nō fecit: nec eſt inuen: ⁊ princeps mūdi n̄ ha2. dicamus ergo ſic oēsoles vulnera nō tua: proō habebas vn̄ doleres. Sꝫprochdvita ꝓ me in ligno morieris: ⁊ego morticiniū ꝯͣ te adhuc in delicijs viuo: tu
pho