☞)mo 3ºdoles: ⁊ ego gaudeo: tu ploras: ⁊ ego rideo:tu crucem portas: ⁊ ego equito: tu ꝓ inimicisoras: ⁊ ego odia porto: tu nudaris veſtimento: ⁊ ego nudor purpura: tu acctuꝫ guſtas: etego cibaria bona: ꝗd retribuā dn̄o ꝓ oībus q̄retribuit mihi. Audi Breg. ī mor. Si mensforti intentiōe ī deū dirigat̉: ꝗcꝗd ſibi ī hac vtta amarū fit: dulce exiſtimat. Audi Auguſti.de cathetizandis rudibus. Cōſtans inꝗt ⁊ ꝑfectꝰ dꝫ eſſe amor nr̄: vt ſi neceſſe fuerit amore illius moriamur: qui amore nr̄i placide: acbenigne ꝓ nobis mori dignatus ē. In̄ Paulus ad Ro. 8. Quis inꝗt nos ſeparabit a charitate xp̄i tribulatio an anguſtia an ſames ⁊c̄.dic totam: ⁊ ſic patet ſecundus fruciꝰ. ¶ Tertius fructus dicit̉ reſtitutiuꝰ: vnde iſtam accipe regulam generalē ꝙ ſicut herba ⁊ flos fineaqua paleſcit ⁊ flapeſcit: vt ita dicā: ⁊ rore autaqͣ ſuꝑueniēte vireſcit ⁊ reuiuit: ſic bona fctā⁊ poſtea ꝑ pctm̄ mortificata: ꝑ ſuperuenienteꝫgram reuiū. ſcunt: ⁊ hoc de bonis an̄ pctm̄ factis intellige: nō āt ī peccatis: qm̄ talia nūquāvitā habuerūt ꝓpter gr̄e defectū: q̄ vita aīe eſtvt diximus. sͣ. vn̄ ꝟſus. Illa reuiuiſcunt quomort. ficata fuerunt. Uiuere nō pn̄t que mortua nata fuerunt: hec ē cōis theolo. ſcola. qͣre⁊c̄. ⁊ ſic pꝫ iſta ꝯcl̓o. ¶ Quartus fructꝰ dr̄ ꝑticipatiuꝰ vn̄ hanc aliā accipe regulā generalēꝙ ſicut hō ob pcm̄ mortale velut putridū ⁊ īſectum membrū quantū ad glorie meritū a corpore abſcindit̉ eccleſie quo ſit: vt beneficioruꝫeius influxū nequaqͣꝫ ſuſcipere poſſit: vt de filio ꝓdigo pꝫ Luc̄. 15. Ego aūt hic fame pereoſic econuerſo per vnionē ad eccleſie corpꝰ qd̓ſit per gr̄am: neceſſe ē ꝙ homo ꝑticeps oīumbonorū qͣ in eccleſia fiūt. Audi ꝓphetā. Parſeſcā mneū ſeliticeps ego ſum oīum timentiū tē. O īum dic̄vt totum deſignet orbem. pͣs. Pro hac .ſ. aīaint percuſſū: din gr̄a exn̄te: orabit ad te oīs ſanctꝰ in tꝑe opportuno. Nec mirū vt Augu. ait. Chriſtianar̄ligio ī xp̄o oīuꝫ poſſeſſore oīa poſſidꝫ qͣre ⁊c̄.¶ De alijs vltimis quattuor diuinc gr̄e fructibus. concluſio tertia.Tcipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Forma nobiliſſima eſt: ⁊ in neceſſitatibus clamataīam iuuat: ⁊ tandē gloria coronat.In ꝗbus verbis qͣttuor alij ſubdūt̉ diuīe gr̄efructus. Primus dr̄ nobilitatiuus. Scd̓s diinuocatiuus. Tertiꝰ dr̄ iuuatiuus. Et quaridr̄ coronatiuus. ¶ Primus inqͣꝫ dicitur noꝯcluſio zaA6 35bilitatiuus: vnde accipe regulā generalē ꝙ ſicut nobiliſſima forma in materialibꝰ: nobiliſſimā exigit ī materia diſpoſitionē: vt pꝫ pͥmophyſico. ⁊ .2. de aīa. Sic nobiliſſima forma inſpiritualibus nob̓ liſſimā requirit in aīa diſpoſitionē. Nobiliſſima aūt ſpiritualiū formaeſt beatitudo ipſa eterna. Iuxta illud ꝗd prodeſt hoī ſi vniuerſū mundū lucret̉: aīc ꝟo ſucdetrimentū patiat̉. gͦ ad hn̄dū hāc aīe formaꝫrequirit̉ nobiliſſima diſpofitio: nobiliſſimaaūt diſpō ē ipſa diuina gr̄a. i. Corin. 13. Si liguis hominū loqͣr ⁊ angeloꝝ ⁊c̄. Et ſubiūgehanc maximā ꝙ tanta eſt diuine gratie ꝟtusdignitas atqꝫ potentia: vt ciſi deꝰ de ſua abſoluta potētia: ſine aliquo formato p̄cedēte merito pctā relaxare poſſit. Tn̄ de eiꝰ potentia ordinata hoc ſacere nō pōt. niſi aīa diſpoſita reperiat̉. Diſponit̉ aūt ipſa diuina gr̄a. p̄s. Anima mea ſicut terra ſine aqͣ tibi: gͦ ⁊cͣ. ¶ Socundus fructus dr̄ inuocatiuus: vnde acciperegulā generalē ꝙ nullū in creatis rebꝰ ē itaor̄onibus exauditionis ſingulare remediuꝫ:ſicut eſt hec dīna gr̄a. ¶ Dbi nota ꝙ tā boniqͣꝫ mali deū inuocare dicunt̉: ſed differunt inmo inuocandi. ¶ Boni enī inuocāt qͣdruplicit̉. Quidā inuocāt ī neceſſitate. pͣs. In tribulatione mea inuocaui dn̄m: ⁊ ad deū meū clamaui. Et idē in ꝑſona dn̄i ait. Inuoca me indie tribulationis: ⁊ exaudiā te: ⁊ cripiā te. EtLuc̄. 21. Cū ſteteritis an̄ reges ⁊ p̄ſides nolite cogitare ⁊c̄. vſqꝫ ibi: ſꝫ ſpūs patris veſtrioloquit̉ ī vobis. Et eccle. 18. Inuocaui patredn̄i mei: vt non derelinquat me in die tribulationis mee: ⁊ ī tꝑe ſuꝑborū ſine adiutorio.¶ Quidā inuocāt dn̄m in ꝓſperitate. p̄s. Inuocate cū dum ꝓpc: ⁊ idē dixit cor meū queſiui vultum tuū: vultum tuum dn̄e requiram:ne auertas ſaciē tuam a me. ¶ Quidā īuocātex maxima fide ⁊ crudelitate ad Ro. x. Quōīuocabūt in quē nō crediderūt. Inde Io. 16.Quicꝗd petieritis pr̄em ī noīe meo dabit vobis. ¶ Et qͣrto loco oēs boni in oī eoꝝ bōaoꝑatione: dn̄m inuocāt ad Ro. x. O īs enī oīuocauerit nomē dn̄i ſaluus erit. Et hͦ Paulus in cōſiliū dedit dicēs. Oīa qͣcūqꝫ facitis īnoīe dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i facite. Mali aūt dn̄m īuocāt ex iniꝗtate. Prouer. 1. Inuocabūt ⁊ n̄cxaudiā. Et ſi qn̄qꝫ exaudit: hͦ facit ad eoꝝ ponā. Quedam enī deus ꝯcedit iratus qͥ negatplacatꝰ Aug. ¶ Tertius fructus dr̄ iunatiū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten