dico de cōi theologoꝝ intētiōe: ꝙ diuina grāmutiplici ſolet vocabulo appellari. Aliqn̄ enīdicit̉ grā gratū faciēs. aliqn̄ gratis data. aliqn̄operans. aliqn̄ cooperans. aliqn̄ p̄ueniēs. etaliqn̄ ſubſequēs. Brā gratū faciēs ē habitusſuꝑnaͣl̓r ī aīa a deo īſuſus hoīeꝫ ad deū ordinās vt ſibi iūgat̉ tāqͣꝫ vltimo fini. Et ſecundūhanc meremur vitā eternā ⁊ ſine ipſa nullꝰ advitam ē actus meritorius. de qua pͥmo Corin. 13. Si linguis hominū loquar ⁊ āgeloruꝫ⁊cͣ. pͣs. Anima mea ſicut terra: ſine aqua tibi.Bratia gratis data ē habitꝰ ꝗdā a deo īfuſusꝗ ſupra nature facultatē ⁊ ꝑſone meritū cōcedit: ipſū hominē ad quedā ipſiꝰ vltimi finisparatoria ordinās. vt ſūt ꝓphetia miracula ⁊ſimilia. ꝑ has .n. grās gratis datas ordinat̉hō: vt vltimo fini iūgat̉. pͥ. Corin. 12. Unicuiqꝫidat̉ māifeſtatō ſpūſ ad vtilitatē alioꝝ. Ex qbus apparet: q̄ differētia eſt inter gr̄am gratis datā: ⁊ gratū facientē: qm̄ gr̄a gratū faciēsad ꝓprie aīe iuſtificationē: ⁊ nō alioꝝ hoī infundit̉. Sꝫ grā gratis data ad alioꝝ iuſtificationē ⁊ vtilitateꝫ infūdit̉. Nā poſito ꝙ tu aīamiea ſis in dei gr̄a gratū faciēte cōſtituta: nō ꝓpter hoc erit aīa Petri iuſtificata. Sꝫ poſitoꝙ infūderit tibi deus prophetiā ſpm̄ miracula faciendi: ⁊ huiuſmodi: manifeſtū ē hāc ipſam grām grandi multitudini xp̄ianorū ꝓſuiſſe. Luc̄. p. Ipſe multos cōuertet ad dn̄m dictū ē de Ioane batiſta. qd̓ gl̓ioſus deꝰ qͦtidiefacit in ſuis p̄dicatoribꝰ: quos niſi dn̄s mitteret: totus mūdus qͣſi ſodoma extitiſſet. Et noͣtn̄ ꝙ nō proprie grā gratis data ordinat̉ ad iuſtificationē alioꝝ: ſꝫ bn̄ ad aliorū vtilitatē. vn̄licet ꝑ miracula ⁊ p̄dicatiōes hoīes diſponat⁊ inſtruant̉ ad fidē ſpē ⁊ charitatē: ſine ꝗbushō vltimo fini iūgi non pōt: tn̄ ꝓpter hoc nōiuſtificat̉: vt pꝫ. Requirit enī gratiā iuſtificatio gratū facientē p̄uiā: hic in ſnīa ponit btūsTho. pͥma ẜe. q. cix. ¶ Grās oꝑans dr̄ diuinus quidā motus: qͦ volūtas mouet̉ interiusvt bonū velit̓: qd̓ pͥus recuſabat. Quo illuminatus fuit Paulus in dāmaſcū ꝯͣ xp̄m ꝑgenivnde percuſſus ait Dn̄e quid me vis facere¶ Gr̄a cooꝑans eſt quidā diuinꝰ aſpectꝰ quoaīa ad bonū mota iuuat̉: vt ad actū ꝑueniat.Et ꝑ hāc grām aīam ipſam deꝰ in bono ꝓpoſito interiꝰ firmat̉: ⁊ exterius p̄bet facultatemoꝑandi. Au. de li. ar. vt aūt velimꝰ operaturdeꝰ: vt ꝑficiamus nobis cooperare. Aliqn̄ tn̄noIſtrictiori mō gr̄a operans dr̄ habitꝰ aīe ſupernaͣliter datus: ipſam ſanans: iuſtificās: ⁊ deogratā faciēs. Cooperans ꝟo eſt idē habitusaīe infuſus: libeꝝ arbitriū adiuuans ad bonūqd̓ eſt pͥncipiū actꝰ meritorij. Et ſic grā nō accipit̉ pro motu diuino ſeu auxilio ad bene volendū vel agendū: ſꝫ pro habituⁱ aīe a deo infuſo ⁊c̄. ¶ Grā p̄ueniēs pōt dici oīs grā: ſiueſit diuinꝰ motus: quo aīa mouet̉ tm̄ ſiue ſit habitus infuſus: dū tn̄ voluntatē antecedat fiueoperationē eius. Et de hac ait Augu: de natura ⁊ grā dicēs. Brā pͥuenit vt ſanemur. p̄sMiſericordia aūt dn̄i p̄ueniet me. ¶ Gratiaſubſequens pōt ſimiliter dici grā quolibet accepta: aut ꝓpoſitū voluntatis firmās aut opicoadiuuans: dū tn̄ volūtatē vel oꝑationē eiusſequat̉ ⁊ de hac Aug. vt. sͣ. grā ſubſequit̉: vtſanati vegetemur. Hec oīa de intentione btīTho. vt. sͣ. Nota vt ⁊ ipſe dicit ꝙ licet pluribus an̄dictis modis grā appellet̉: nō tn̄ eſſentialiter ad inuicē differūt: ſꝫ ſolū ẜm diuerſosmodos accipiēdi grām. Et bona. ſuꝑ illo verbo mgr̄i. 2. ſnīarū. diſ. 27. vꝫ. Brā operanseſt inquantū. voluntatē hoīs liberat cooꝑansꝟo inquantū eandē adiuuat. dicit ſic Brā cūvna ſit: multiplices tn̄ hꝫ diuiſiones. ẜm ꝯſiderationes multas. Et ſacit idē doctor hāc diuiſionē: grā pōt cōſiderari quantū ad ſubiectūin quo eſt: ⁊ quantū ad pͥncipiū a quo ē: quantū a oppoſitū ꝯͣ qd̓ eſt. ⁊ quantū ad effectuꝫ adquē eſt. Sed hoc ad pn̄s relinquamꝰ vide ibiſi placet. quare ⁊c̄.De fructibꝰ diuine grē. Cōſideratio t̓tia.Ertio loco vperrimāDīne gr̄efructuoſitatē videamꝰ vbi tres alias ꝯl̓ones ſubiūgamꝰ vꝫ. Prina illumīa in fide: mūdana diſcernere facit: cooperit delicta ⁊ gr̄a refrigerat eſtū. ¶ Scd̓a nudat ipſe deus: ⁊ celeſtia cupere facit: reſtituit bona: ⁊ ipſa decerpere fac̄.¶ Tertia forma nobiliſſima eſt: ⁊ in neceſſitatibꝰ clamat: aīam iuuat: ⁊ tandē gloria coronat. In his tribꝰ cōcl̓ionibꝰ duodecim diuīe gr̄e fructꝰ ꝯtinēt̉ d̓ ꝗbꝰ ꝑticularit̓ videaꝫꝰ.De quattuor primis diuine gr̄e fructibꝰ.Concluſio prima.Tcipe pͥma cōcl̓ionē ⁊c̄. In qua concl̓one quattuor ponūt̉ diuīe gr̄e ftuctus ¶ Primꝰ dicīt̉ illumīa iuꝰ ¶ Se