ꝓs 2ºSmo 3ºvt ꝓpriam malitiā ⁊ dei bonitatem agnoſcat.Scd̓o pulſando ad voluntatē: vt ad deumdiligēdū cōuertat̉. ¶ Tertio pulſando ad momoriam: ne ipſa volūtas fruſtra bonū velit:Tua mō aīa mea intereſt aꝑire. qm̄ deꝰ ab initio cōſtituit hoīem: ⁊ reli ꝗt illū in manu ꝯſilijſui. Eccl̓. 15. Si aꝑueris intrabit Ieſus ꝑ gratiā: qͣre ⁊cͣ. ¶ Quantū ad tertiā dico breuiterẜm dn̄m Bona. in. 2. diſ. 27. ꝙ aliud eſt refiſtere tētationi: ⁊ aliud vincē tentationē. Reſiſtere tētatiōi ē nō aſſentire diabolice ſuggeſtioni. Uincere aūt ē oppoſitū illiꝰ inducere qd̓diabolus ſuggerebat. Pōt gͦ ꝗs per gratiagratis datā diabolice reſiſte̓ ſuggeſtiōi: tamēabſqꝫ dono ꝙ deo hoīeꝫ gratū reddat: diabolū vincere nō pōt. vt .ſ. ꝯtra eiꝰ mentē ꝓficiatdignitate meriti: vl̓ in merito ꝯdigni: qͣre ⁊c̄Ꝙ diuina grā tanqͣꝫ cōgruenti medio dehec inferiora regit ¶ Concluſio tertia.Tcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Et ſi deꝰ cūcta qͥ ſue nō derogāt dignitati ꝑ ſeipſum face̓ poſſit: tn̄ ſine grā ſpāli nihilregit eoꝝ que creauit. ¶ Ad cuiꝰ declarationē tres inꝗramꝰ ꝟitates. vꝫ. ¶ Prima qͣlit̓ītrant erhec mūdi machina dīna grā gubernet̉. ¶ Secūda qͣlit̓ hō ꝑ diuinā gram in ſuis oꝑatiōibꝰarē in vteronoregat̉. ¶ Tertia quot mōis diuina grā in ſcripatet. .i. ꝟitasptura appellet̉. ¶ ¶ Quantū ad pͥmam aſſumoẜmbmm Tha.ſnīam cōeꝫ btī Tho. pͥma ſcd̓e. q. c. xi. vꝫ. ꝙ īcorporalibꝰ motibꝰ duo necīo cōcurrūt. pͥnciparatio vndū ⁊ meritorpiū intrinſecū. ⁊ pͥncipiū extrinſecū motꝰ. pͥnhanc pͥmācipiū intrinſecum eſt forma ſubālis mobilis.Un̄ igniſ ꝑ ſuā formā intrinſecā hꝫ ignire acali gre dono hafrigeface̓. ⁊ ſic de alijs. Principiū ꝟo extrīſema ē corporis.cū eſt motio pͥmi mouentis .ſ. corporis ſuꝑceido de aīa ſuleſtis. Si .n. primi mobilis motꝰ ceſſaret: oēsmotus caſſarent̉ .i. oīa quieſcerēt: vt tota tratū ⁊ ſenſum addit phiſica diſciplina. Unde qͣꝫuis ignis ꝑ ſucterne fruēdūam formā ītrinſecā ignire poſſet tn̄ ſi motio pͥaliꝰ requirit̉ imi mouētis nō cōcurreret̉: neqͣqͣꝫ ignis aliqd̓et in infinipaſſū alteraret. Eſt aūt alteratio vna ſpēs moꝫ de aliera:tus. vt ponit ph̓us ī poſtp̄dicamētꝭ. Ergo adhoc vt ignis poſſit in actu exire nō ſolū requiritur forma intrinſeca tāqͣꝫ principiū mouensintrinſecū: ſꝫ etiā motio pͥmi mouentis tanqͣꝫprincipiū extrinſecū. ¶ Sic ad ꝓpoſitum ī regimine mūdi. ſi .n. deꝰ in oībꝰ rebꝰ tanqͣꝫ primus motor nō influeret: oīa penitꝰ in nihiluꝫtenderēt. Aug. O īs creatura viciſſitudinaria mutabilis ē q̄ niſi bonitate ſui cōditoriſſergadi 25uaretur in nihilū tenderet: Ꝙ uīs gͦ vnaqueqꝫ res ꝑ ſuā formā ꝯſeruet̉ ⁊ intrinſice moueatur vel cōſeruet̉ tn̄ extrinſece ꝑ dei generalēinfluentiā gubernat̉ Apoc̄. ix. c. Qui hꝫ ī veſtimēto ⁊ in femore ſuo ſcriptū. Rex regū: edn̄s dn̄antiū. Inde Pau. i. Thi. pͦ. Regi inꝗt ſeculoꝝ īmortali īuiſibili ſoli deo: honor etgl̓ia ī ſecula ſeculoꝝ. Amē qͣre ⁊cͣ. ¶ Quantūad ſecūdā ꝟitatē dico ex intētōe btī Tho. vbisͣ. ꝙ in hūanis oꝑatiōibꝰ ⁊ corꝑalibꝰ motiorōnis hūanc: nō ſolū reꝗͥrit̉ forma intrinſecavt aīa q̄ oꝑari debeat: ſꝫ etiā reꝗͥrit̉ ipſe deꝰ vtprincipalis motor. Motꝰ aūt dei hꝰ mōi nihilaliud ē qͣꝫ volūtas dei. vn̄ ſi diuina voluntasin actibꝰ extrinſecis nō ꝯcurre̓t: ꝓfecto nihilfieret. Dicamꝰ gͦ ſic ꝙ aliꝗd ꝑ nos agendū ēaut tale vires nr̄as excedit. aut nō. Si nō excedat ſꝫ ſit nr̄e naͣe ꝯforme: aut tale ē puꝝ naͣle: aut mortale. ſi puꝝ naͣle tūc non oꝫ deū alitad tale opus cōcurrere qͣꝫ vt pͥmꝰ motor ſicutpꝫ in comeſtiōe dormitiōe: ⁊ alijs oꝑatiōibuspure naͣlibꝰ. Si aūt illud ſit morale: tūc quiahūana naͣ ē ſedata ex pctō: multa operari ſic n̄pōt: ſine dei auxilio ſpāli. Libeꝝ .n. arbitriūex pctō pͥmoꝝ parentū aliqͣliter offuſcari hꝫ:ne ſic ſimpl̓r in actū virtuoſū ⁊ moraleꝫ exirepoſſit vt vellet. Propter qd̓ pau. aiebat. Nōqd̓ volo bonū ago ſꝫ qd̓ nolo malū. Et ob hācliberi arbitrij infirmitatē neceſſe eſt deum inoperationibꝰ moralibꝰ hūanis nō ſolū vt primū motorē cōcurrere. verū etiā manatiue. i.ꝙ ꝟtus gratuita ſuꝑaddat̉ ꝟtuti nature. Etponit idē doctor notabile exemplū de infirmoꝗ licet de ſe poſſit habere motū: nō tn̄ motumſil̓em hoīs ſani niſi auxilio ſanet̉ ſiue iuueturmedicantꝭ ſic. Sic in ꝓpoſito in naͣ hūana expͥmoꝝ parētū peccato infirmata. pͣsͣ. Niſi qꝛdn̄s adiuuit me paulominꝰ habitaſſet in inferno aīa mea. Si ꝟo bonū qd̓ operari intendimus: humane naͣe facultatē. excedat. vt ſuntfides: ſpes ⁊ charitas: qͥ ſūt ꝟtutes infuſe ⁊ n̄ex libero arbitrio cauſate: vt pꝫ in. 2. diſ. 28.tūc neceſſe ē vt ad talia adipiſcēda deꝰ habitū:quo ad illa diſponamur infūdat. Et hic habitus dr̄ diuina gr̄a. Inde. i. Pe. 2. dr̄. Maxima ⁊ p̄cioſa nobis ꝓmiſſa donauit vt ꝑ hecefficiamur diuine gre cōſortes .i. grām tanqͣꝫquoddā ſuꝑnaͣle donū nobis ad diuinā percipiendā naͣm: per gl̓iaꝫ deus ipſe donauit qͣreſatis pꝫ p̄dicta ꝟitas. ¶ Quantū ad tertiam:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten