piſſe non cognoſcat: qꝛ nihil intꝰ hꝫ qd̓ non ſitaduſtū inuidia. Audi Brego. li. mor. Quāta inꝗt ſit iracūdie pena pēſare poſſumꝰ ꝑ quāpatientia ꝑdit̉: vt ꝗd quouē ordine ſit agēdūoīo neſciat̉: qꝛ nimirū intelligētie lucē ſubtrahit: cū mentē ꝑmouendo ꝯfundit. Inde poeta. Ira īpedit aīum ne poſſit cerne̓ verū ⁊ ſichēs triplicit̓ aīam ſpoliatā. ¶ Quartū pctm.ſ. accidia aīam ſpoliatā flagellat. O miſſis .n.illis tribꝰ .ſ. deo: ſeipſo: ⁊ ꝓxīo nihil ſuꝑē: vn̄infelix ꝯſcīa gaudeat: ⁊ iō ꝑ triſticiā in ſemetip̄a collidit̉: vt qͥ d̓ alieno bono letari noluit d̓ſuo malo iuſte cruciet̉. Inde Ber. ī ẜmoneMiror inꝗt ꝙ ad guſtū dulciſſimi cibi nauſeas: ſi tn̄ guſtaſli qͣꝫ dulcis ē dn̄ſ. Aut certe mūdū guſtaſti ⁊ neſcis ꝗd ſapiat xp̄s: iō n̄ appetis in exꝑtū: aut ſi guſtaſti: ⁊ dulcę nō ſapit: ſanū nō habes palatū. h̓ ille. ¶ Quīto auaritia aīam flagellaiā eijcit. nā dū aīa ſic ſe ex accidia ī ſclice intꝰ ꝯſpicit velut īꝑfecta foris cōſolationē inꝗrere ſtudꝫ: mō domos mō agromō pecuniā cumulās: ⁊ veluti bibēs ſalſa: infelix aīa ſemꝑ terrenoꝝ ſitit: ⁊ ita dū foris cōſolationē querit: intꝰ āplius torqͥat̉. Audi grego. li. mor. Auaritia deſideratis rebꝰ n̄ extinguit̉ ſꝫ auget̉. nā more ignis cū ligna q̄ conſumat exceꝑit excreſcit. Et Iſi. d̓ ſum. bo. Quibona mūdi diligit: velit vel nolit: timorꝭ ⁊ doloris pene ſuccūbit: timoris: in acꝗſitione: doloris amiſſione: qͣre ⁊cͣ. ¶ Sexto gula aīameiectā ſeducit. nā dū gule pctm̄ aīum in exterioribus bonis inhiantē ꝯſpicit: ī pͥmis qͣſi e vtcino tentās: nālē appetitū ad exceſſū illicit: etita deus eoꝝ vent̉ ē. Audi Hicro. Qui nimiū cibis vtunt̉ qͣꝫto ventrē paſcūt: tanto āplius ſenſū mētis obtundūt. Nā greci dixeruntex craſſo vētre: ſubtilē ſenſum gigni nō poſſe⁊c̄. ¶ Septimo luxuria aīam ſeductā ẜuā facit. Nā caro poſtqͣꝫ ꝑ crapulā inflata ē: ardorē libidinis ſuperuenientē emolitus atqꝫ reſolutus aīus vince̓ nō pōt: ⁊ ſic ẜuit viliſſimedn̄ationi: ⁊ niſi exorta ſubueniat ſaluatorꝭ pictas iam nō erit: vnde captiuo ẜuienti amiſſareſtituat̉ libertas. Audi Hiero. ī ẜmōe qͥdā.Sēꝑ ſaturati vicina laſciuia ē. vicina enim .ſ.vent ⁊ gēitalia: hec ille. Et idē ī epl̓a. O ignis infernal̓ luxuria: cuiꝰ ma gula: cuiꝰ flāmaſuꝑbia: cuiꝰ ſintilla pͣua colloꝗa: cuiꝰ ſumus īfamia: cuiꝰ cinis inopia: cuius finis gehēna.h̓ ille. Eccc qͣꝫ ex his claret qͣꝫ īmaniſſimis ꝑiGro ſculis miſerrima ⁊ infelix aīa hac ī vita ſuccūbat: quā obrē ille Paul. ad Ro. 7. clamabatQuis me liberabit d̓ corꝑe mortis huiuſ. Etſic pꝫ ꝗd in aīa ip̄a pctā mortalia cauſet. Hijenī ſūt fontes abyſſi tenebroſe d̓ ꝗbꝰ fluīa babylonis exeūt ī oēm t̓rā deducta ſtillicidia iniꝗtatis diffundūt. Iſta ſūt ſeptē vicia vaſtatoria: ⁊ vniuerſe terre integritatē corrumpētiaſil̓qꝫ maloꝝ oīum germula ꝓducētia vt inꝗtauris Aug. ī ſer. d̓ ꝗnqꝫ ſeptenis. ¶ His ſicnotatis videamꝰ quo p̄dictis ſeptē petitiōibꝰdn̄ice or̄onis ꝑ ſeptē ſpūs ſctī dona vicia hecmortifera expellant̉. ¶ Accipe igit̉ pͥmā petitionē .ſ. ſanctificet̉ nomē tuū acſi dice̓ ītendamꝰ: O et̓ne pr̄ da nob̓ ꝑ gr̄am tuā time̓ ⁊ venerari nomē tuū: qͣtenꝰ tibi ꝑ hūilitatē ſb̓iectiſimꝰ ꝗ ꝑ ſuꝑbiā rebelles ⁊ ꝯtumaces extitimꝰAd quā petitionē donū pͥmū ſpūs ſcī nob̓ dn̄p̄ſtat .ſ. donū timoriſ: vt ille ad cor vēiēs pͥmāꝟtutē .ſ. hūilitatē crcet. Que ſuꝑbie mēbruꝫſanet: qͣtenꝰ ad regnū celoꝝ ꝙ pͥma ē btītudovt vn̄ diabolꝰ cecidit ꝑ ſuꝑbiā: hō ꝑ hūilitateꝫpoſſit ꝑuenire. O qͣꝫ p̄clara ⁊ ſctā h̓ pͥma victoria: q̄ capitale viciū pͥmū extitit debellatumvꝫ ſuꝑbia. ¶ Accipe moͣ ẜam petitionē .ſ. Adueniat regnū tuū .i. te o ci̓ne pr̄ hortor te dep̄cor vt oībꝰ ſalutē aiaꝝ dones: qͣtenꝰ tibi ꝑ hūilitatē ſubiecti tecū in ct̓nū viuē valcamꝰ. Adquā petitionē donū pietatꝭ ad aīaꝫ celerit̉ mittit: vt illud ad cor veniēs benignitatē ſcu māſuetudinē qͥ ẜa virtꝰ ē: in illd̓ accēdat: qͣtenusad et̓ne btītudinis poſſeſſionē ad quā alios ꝑuenire cupit: qd̓ īuidia nō finit: ⁊ ipſū ꝑuenire poſſit ⁊cͣ. ¶ Accipe tertiaꝫ petitione .ſ. fiatvolūtas tua .i. te dep̄coro et̓ne pr̄ da nob̓ gratiā tā in nobis qͣꝫ in alijs: ꝗcꝗd diuina voluntas ẜm ſue dignatiōis arbitriū diſpc̄ ſat adimplere. Ad quā petitionē dn̄s donū ſcīe p̄ſtatvt illd̓ ad cor veniēs erudiat illud: ⁊ ſalubrit̓cōpugnat: vt ſciat hō malū qd̓ patit̉: ex culpaſua ꝓuenire. ſi ꝗd āt boni humilit̓ ex dei miſericordia ꝓcedere ac ꝑ hoc diſcat ſiue ī bonisq̄ nō hꝫ ſiue in malis q̄ ſuſtinet: ꝯͣ creatorē noiraſci vt cū cōpūctiōe cordis ꝑ oīa diſcat patiētiā hr̄e: vt inde ꝯſolatiōis p̄miū cōſeqͣt̉: vt ꝗ ſehic ſponte corā deo ꝑ lamēta affligit illic verūgaudiū ⁊ leticiā mereat̉. ¶ Accipe quartā potitionē .ſ. panē nr̄m quotīdianū: da nobis hodie .i. te depcor et̓ne pr̄ ſollicita tua pietate: mihi languēti panē tuū admīſtra. Solet .n. aīa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten