Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

SSmio ſdoꝑs Itriſtis quodāmō tabefacta bona interna nonappetere: atqꝫ vigore mortuo: nullo ſpūalirefectiōis deſiderio hilareſce̓. Ad quā petitio: donū fortitudinisʸ dn̄s celerit̓ donat: vt illud ad cor veniēs aīam fatiſcentē erigat pͥſtini vigoris ꝟtute recepta a defectu ſui tedij addeſideriū ſuꝑni ſaporis ꝯualeſcat. īde fameſiuſticie oriat̉: vt hic deſideriū pietatꝭ fortiter accendit̉: illic pͥmio plenā iuſticie ſatietatē ꝯſequat̉. Accipe ꝗntū petitionē .ſ. dimitte nobis debita nr̄a ſicut nos dimittimꝰdebitoribꝰ nr̄is. qͣſi dicat o et̓ne pr̄ te quotidiotm̄ offendimꝰ: corde ore: oꝑe dimitte precamur debita nr̄a: ſic̄ nos dimittimꝰ debitoribus nr̄is. Iuſtū .n. ꝗppe ē: vt ī reddēdo alijſdebito animꝰ anxiꝰ debeat: in exigēdo ſe noluit auarus. Et qͣliter a nr̄o debꝰto abſolui debeamꝰ: appoſita ē ſalutis ꝯditiovt alijs dimittamꝰ. Ad quā petitionē infundit dn̄s donū ꝯſilij: vt illd̓ ad cor veniēs edoceat ī hoc ſcl̓o libēter in nos peccātibꝰ: miſericordiā denegare. qͣtenꝰ pctīs nr̄is rōnēreddituri ſimꝰ: mereamur miſericordiā inuenire. Se ne pigeat q̄ſo. dic p̄cor cur huic petitioni tm̄ ꝯditio appoſita ē. ſimpl̓r .n. ſi ꝯſideras fieri nobis qd̓ volumꝰ in alijs petitiōibꝰoramꝰ: ī hac aūt ꝯditionē apponimꝰ. Breuitad hoc aīa mea dico ſi alijs ī petitiōibꝰ dn̄m ꝓxīo orauerimꝰ: charitas ad hoc ipſū mouet: nec ꝗcqͣꝫ calculi: vt ita loquar ꝓxīo facere obligamur: ſed ab ipſo ꝯtumielias patimur: aliꝗd ꝑticulariter illo nobis agenduꝫē. qͣre haud īiuſtū ē: vt tua de libro dei ſi delori pctā poſcis: pͥus proximi e tuo libello pctācācelles. Audi barbatū Hiero. ſuꝑ hoc ꝟbodimitte nobis. o formidoloſa inꝗt ſnīa: ſi ꝑuafr̄ibꝰ dimittimꝰ: magna ꝓculdubio nobisa deo dimittūt̉. ꝑua ꝗdē in nos facta vocat reſpectū ad deū. ſi igit inꝗt ille volumꝰ deūꝓpitiū effici fratribꝰ nr̄is: debita dimittamusqͣre ⁊c̄. Cōtentor inquies pr̄. Ambroſi: ſeddic queſo: an in ſe peccati dimittēs: in hācor̄onē dicēdo peccet dic̄ dimitte nobis ⁊cͣ.Et videt̉ pͥmo ſic. dicit dimitte nobis ſicut ⁊c̄. facit qd̓ orat ꝯͣ ſe d̓cū ꝓuocare videt̉: vt intuēti pꝫ. Audi Aug. Si dimittis inꝗt iniuriā tibi facta ē: or̄onē prote facis. ſꝫ maledictionē ſuꝑ te inducis: dicis dimitte nobis debita nr̄a ⁊c̄. Dico aīa cara hꝰ mōi ꝟba dimitte nobis ⁊c̄. tripliciterGodliſ 58ītelligi pn̄t .ſ. ꝯcomitatiue cauſatiue: ſatiſſactiue. Si cōcomitatiue: tūc dico ſic orās peccat: qꝛ dicere illa peccet: ſꝫ qꝛ non recedit apctō a quo exire tenct̉ ſemꝑ ad ſemꝑ:ſufficiētē ad exeūdū ad actū liberū arbitriumnoſcat̉ hr̄e. Si cauſatiue: ſic ēt peccat ineo qd̓ dicit: ſꝫ ex circūſtātia qͣdā. cum taliadicit: occaſio illi faciēdi dat̉ qd̓ negligit: qd̓ negligendo peccat. Sil̓r peccat qꝛ indignꝰ orantis officiū aſſumit: qd̓ facere deberet. Sitertio vt .ſ. ſatiſ faciat or̄onis debitum adqd̓ tenet̉: ſic ꝓculdubio peccat: ſꝫ potiꝰ meretur: merito tn̄ ſufficiēti ad vitā eternamſꝫ ſic meret̉: vt bonū faciēs in mortali. Et tūcad argumētū in oppoſitū dico ſic orans petere intēdit vt ſibi pleniꝰ dimittat̉. ſic̄ alijsipſe. ſꝫ ſolū ordinē orandi datū: aquo ꝗcqͣꝫ ſubtrahere non licet: inſinuare intēdit. Et taliemaledictionē ſuꝑ ſe īducit: vt dic̄ Augu. nonqꝛ orat ſꝫ qꝛ negligit face̓ qd̓ deberet. vel indignus orātis officiū aſſumit. Meret̉ tn̄ ſi or̄onis debitū ꝑſoluere intendit: qͣre ⁊cͣ. Quartarn̄ſio eſt. Dimitte nobis ⁊cͣ. Sicut nos dimittimꝰ .i. dimittere tenemur. Et vt mihi apparet iſta ē ſatis bona rn̄ſio. Accipe ſextaꝫpetitionē .ſ. ne nos īducas in tētationē. i. octne pr̄ ne inducas in tētationē .i. ne ꝑmittasnos vinci a tētatiōe .i. a pctō gule. qm̄ hec illatentatio ē qua nos illecebra carnis ſue naͣlēappetitū ad exceſſū trahere nitit̉: latēter voluptatē ſubijcit: manifeſte nobis de neceſſitate blandit̉. In hāc igit̉ pr̄ et̓ne tentationēoro te īmergi. Ad quā petitionē infunditdeꝰ donū intelleciꝰ: vt illud ad cor veniēs interna ꝟbi dei refectiōe exteriorē appetitū cohibeat: mētē ſpūali cibo roborata: nec corporalis egeſtas frāgere: nec carnis voluptasſuꝑare valeat. ꝓpterca dn̄s ſuo tētatori dumcſuriēti ſibi fraudulētā de exterioris panis refectiōe ſuggeſtionē faceret: rn̄dit non in ſolopane viuit ſꝫ de qd̓ ꝓcedit de ore de i: vtaperte demōſtraret mēs illo interiꝰ pane reficit̉. magnoꝑe curat: ſi forīs ad tp̄sfamē carnis patiat̉ dat ergo dn̄ſ ꝯͣ gulā ſpūmintelligētie vt ille ad cor veniēs emūdet illudatqꝫ purificet: illū īteriorē oculū cognitioneꝟbi dei qͣſi collirio qͥdā ſanās ſerenū illuīoſū efficiat: vt ad ipſam diuinitatis claritatemcōtēplandā ꝑſpicacē efficiat. qꝛ heati mundocorde: qm̄ ipſi deū videbūt ⁊c̄. Accipe ſe( 2