SSmio ſdoꝑs Itriſtis quodāmō tabefacta bona interna nonappetere: atqꝫ oī vigore mortuo: nullo ſpūalirefectiōis deſiderio hilareſce̓. Ad quā petitionē: donū fortitudinisʸ dn̄s celerit̓ donat: vt illud ad cor veniēs aīam fatiſcentē erigat pͥſtini vigoris ꝟtute recepta a defectu ſui tedij addeſideriū ſuꝑni ſaporis ꝯualeſcat. ⁊ īde fameſiuſticie oriat̉: vt dū hic ꝑ deſideriū pietatꝭ fortiter accendit̉: illic ꝓ pͥmio plenā iuſticie ſatietatē ꝯſequat̉. ¶ Accipe ꝗntū petitionē .ſ. ⁊ dimitte nobis debita nr̄a ſicut ⁊ nos dimittimꝰdebitoribꝰ nr̄is. qͣſi dicat o et̓ne pr̄ te quotidiotm̄ offendimꝰ: corde ore: ⁊ oꝑe dimitte precamur debita nr̄a: ſic̄ ⁊ nos dimittimꝰ debitoribus nr̄is. Iuſtū .n. ꝗppe ē: vt ī reddēdo alijſdebito animꝰ anxiꝰ eē nō debeat: ꝗ in exigēdoꝓ ſe noluit eē auarus. Et iō qͣliter a nr̄o debꝰto abſolui debeamꝰ: appoſita ē ſalutis ꝯditiovt alijs dimittamꝰ. Ad quā petitionē infundit dn̄s donū ꝯſilij: vt illd̓ ad cor veniēs edoceat ī hoc ſcl̓o libēter in nos peccātibꝰ: miſericordiā nō denegare. qͣtenꝰ cū pctīs nr̄is rōnēreddituri ſimꝰ: mereamur miſericordiā inuenire. Se ne pigeat q̄ſo. dic p̄cor cur huic petitioni tm̄ ꝯditio appoſita ē. ſimpl̓r .n. ſi ꝯſideras fieri nobis qd̓ volumꝰ in alijs petitiōibꝰoramꝰ: ī hac aūt ꝯditionē apponimꝰ. Breuitad hoc aīa mea dico ꝙ ſi alijs ī petitiōibꝰ dn̄mꝓ ꝓxīo orauerimꝰ: charitas ad hoc ipſū mouet: nec ꝗcqͣꝫ calculi: vt ita loquar cū ꝓxīo facere obligamur: ſed cū ab ipſo ꝯtumielias patimur: aliꝗd ꝑticulariter cū illo nobis agenduꝫē. qͣre haud īiuſtū ē: vt tua de libro dei ſi delori pctā poſcis: pͥus proximi e tuo libello pctācācelles. Audi barbatū Hiero. ſuꝑ hoc ꝟbodimitte nobis. o formidoloſa inꝗt ſnīa: ſi ꝑuafr̄ibꝰ nō dimittimꝰ: magna ꝓculdubio nobisa deo nō dimittūt̉. ꝑua ꝗdē in nos facta vocatꝑ reſpectū ad deū. ſi igit inꝗt ille volumꝰ deūꝓpitiū effici fratribꝰ nr̄is: debita dimittamusqͣre ⁊c̄. ¶ Cōtentor inquies pr̄. Ambroſi: ſeddic queſo: an in ſe peccati nō dimittēs: in hācor̄onē dicēdo peccet dū dic̄ dimitte nobis ⁊cͣ.Et videt̉ pͥmo ꝙ ſic. Nā cū dicit dimitte nobis ſicut ⁊c̄. ⁊ nō facit qd̓ orat ꝯͣ ſe d̓cū ꝓuocare videt̉: vt intuēti pꝫ. Audi Aug. Si nō dimittis inꝗt iniuriā q̄ tibi facta ē: nō or̄onē prote facis. ſꝫ maledictionē ſuꝑ te inducis: cū dicis dimitte nobis debita nr̄a ⁊c̄. Dico aīa cara ꝙ hꝰ mōi ꝟba dimitte nobis ⁊c̄. tripliciterGodliſ 58ītelligi pn̄t .ſ. ꝯcomitatiue cauſatiue: ⁊ ſatiſſactiue. Si cōcomitatiue: tūc dico ꝙ ſic orās peccat: nō qꝛ dicere illa peccet: ſꝫ qꝛ non recedit apctō a quo exire tenct̉ ꝓ ſemꝑ ⁊ ad ſemꝑ: dūſufficiētē ad exeūdū ad actū liberū arbitriumnoſcat̉ hr̄e. ¶ Si cauſatiue: ſic ēt peccat nō ineo qd̓ dicit: ſꝫ ex circūſtātia qͣdā. nā cum taliadicit: occaſio illi faciēdi dat̉ qd̓ negligit: qd̓ negligendo peccat. Sil̓r peccat qꝛ indignꝰ orantis officiū aſſumit: qd̓ facere nō deberet. ¶ Sitertio mō vt .ſ. ſatiſ faciat or̄onis debitum adqd̓ tenet̉: ſic ꝓculdubio nō peccat: ſꝫ potiꝰ meretur: merito tn̄ nō ſufficiēti ad vitā eternamſꝫ ſic meret̉: vt bonū faciēs in mortali. Et tūcad argumētū in oppoſitū dico ꝙ ſic orans petere nō intēdit vt ſibi pleniꝰ dimittat̉. ſic̄ alijsipſe. ſꝫ ſolū ordinē orandi datū: aquo ꝗcqͣꝫ ſubtrahere non licet: inſinuare intēdit. Et taliemaledictionē ſuꝑ ſe īducit: vt dic̄ Augu. nonqꝛ orat ſꝫ qꝛ negligit face̓ qd̓ deberet. vel indignus orātis officiū aſſumit. Meret̉ tn̄ ſi or̄onis debitū ꝑſoluere intendit: qͣre ⁊cͣ. Quartarn̄ſio eſt. Dimitte nobis ⁊cͣ. Sicut ⁊ nos dimittimꝰ .i. dimittere tenemur. Et vt mihi apparet iſta ē ſatis bona rn̄ſio. ¶ Accipe ſextaꝫpetitionē .ſ. ⁊ ne nos īducas in tētationē. i. octne pr̄ ne inducas in tētationē .i. ne ꝑmittasnos vinci a tētatiōe .i. a pctō gule. qm̄ hec illatentatio ē qua nos illecebra carnis ſue ꝑ naͣlēappetitū ad exceſſū trahere nitit̉: ⁊ latēter voluptatē ſubijcit: dū manifeſte nobis de neceſſitate blandit̉. In hāc igit̉ pr̄ et̓ne tentationēoro te nō īmergi. Ad quā petitionē infunditdeꝰ donū intelleciꝰ: vt illud ad cor veniēs interna ꝟbi dei refectiōe exteriorē appetitū cohibeat: ⁊ mētē ſpūali cibo roborata: nec corporalis egeſtas frāgere: nec carnis voluptasſuꝑare valeat. ꝓpterca dn̄s ſuo tētatori dumcſuriēti ſibi fraudulētā de exterioris panis refectiōe ſuggeſtionē faceret: rn̄dit non in ſolopane viuit hō ſꝫ de oī qd̓ ꝓcedit de ore de i: vtaperte demōſtraret ꝙ cū mēs illo interiꝰ pane reficit̉. nō magnoꝑe curat: ſi forīs ad tp̄sfamē carnis patiat̉ dat ergo dn̄ſ ꝯͣ gulā ſpūmintelligētie vt ille ad cor veniēs emūdet illudatqꝫ purificet: ⁊ illū īteriorē oculū cognitioneꝟbi dei qͣſi collirio qͥdā ſanās ſerenū ⁊ illuīoſū efficiat: vt ad ipſam diuinitatis claritatemcōtēplandā ꝑſpicacē efficiat. qꝛ heati mundocorde: qm̄ ipſi deū videbūt ⁊c̄. ¶ Accipe ſe( 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten