diocriter mali appellent̉. Si .n. illi mediocritmali appellant̉ ꝗ nō deceſſerūt in aliqͦ mortalipctō: ſꝫ tm̄ ī venialibꝰ pctīs. ſꝫ hͦ idē ē qd̓ mediocrit̉ boni. Si aūt illos appellas mediocritermalos ꝗ deceſſerūt in aliꝗbꝰ mortalibꝰ pctīs:nō tn̄ valde magnis: obſtat. 13. q. 2. ꝓ obeūtibꝰ. vbi dr̄ ꝙ ꝓ nullo ē orādū ꝗ d̓ceſſerit ī mortali pctō. Itē ſi p̄ces valēt ꝓ illis ꝗ deceſſerūtī mortali: pone ꝙ alique elemoſyne vl̓ or̄oesvaleant ad tollēdā ꝑtē illiꝰ penitētie: ẜm hͦ totpn̄t eē or̄ones ⁊ elemoſyne fieri ꝙ pnīa tollat̉tota. Ad hͦ poſſet dici ꝙ mediocrit̓ mali dicūt̉ꝗ multa hn̄t venialia. mediocrit boni ꝗ paucavel meliꝰ dicas ꝙ mediocrit̓ mali dicūtur quimortalia ꝯmiſerūt pctā: lꝫ leuia: ⁊ in ꝗbꝰ nō ēnccͣia inſcriptio. ff. de accu. leuia. ⁊ in ꝗbꝰ ꝓcurator ꝯſtitui pt̄. ff. an ꝑ aliū cau. ap. exer. poſ.l. i. Et ẜm hͦ dicas: ꝙ ſi vnꝰ denariꝰ aliquātaꝫꝑtē pene tollat ſiue quartā ſiue tertiā. Scd̓ustollat tm̄. tm̄ dico in ꝓportiōe: ſꝫ nō tm̄ ī quātitate. ẜm hͦ etiā ſi totꝰ mūdꝰ effūderet̉ dedicationibꝰ eccl̓iaꝝ. h̓ glo. ad lr̄am. Ex ꝗbꝰ ꝟbis ſatis pꝫ rn̄ſio ad alias duas ꝑtes p̄dcē regulcSꝫ ⁊ vt clariꝰ ītelligant̉: audi p̄dictū tex. proobeūtibꝰ. 13. q. 2. ꝓ obeūtibꝰ ꝗppe ꝯſuluiſſe cōgnoſceris ſi liccat ꝓ eis oblatiōes offerri. ſcāſic tenet eccl̓ia vt quiſqꝫ ꝓ ſuis mortuis verexp̄ianis: offerat oblatiōes. atqꝫ p̄ſbyt̉ eoꝝ faciat memoriā. Et qͣꝫuis pctīs oēs ſubiaceamꝯgruit vt ſacerdos ꝓ mortuis catholicis memoriā faciat ⁊ int̓cedat: nō tn̄ ꝓ īpijs qͣꝫuiſ xp̄iani fuerīt: tale ꝗd age̓ licebit. h̓ ibi. ⁊ ſūt ꝟbaBrego. ad Bonifa. ep̄m. ⁊ glo. ibidē ſic adlr̄aꝫ dic̄. ꝙ ſi euidēs ē aliquē deceſſiſſe ī mortali: vt cū ꝗs ſe ſuſpēdit: vel p̄cipitat: vel aliomō intfic̄: ꝓ illo nō ē orādū. 23. q. 5. c. placuit⁊. q. 8. ꝗcūqꝫ clericꝰ. vn̄ ſi aliquis ē ī ebrietateocciſus: nō orat̉ ꝓ illo. exͣ de reliꝗs. c. audiuimꝰ. ⁊. 23. q. 5. placuit. h̓ glo. Et qm̄ h̓ glo. allegat. c. placuit. 23. q. 5. iō audi ꝗd dicat. placuitinꝗt: vt hi ꝗ ſibiipſis volūtarie aut ꝑ ferrū autꝑ venenū aut ꝑ p̄cipiciū aūt ꝑ ſuſpēdiū vl̓ qͥlꝫmō inferūt mortē. nulla ꝓrſus ꝓ ill̓ ī oblatiōeꝯmemoratio ſiat. neqꝫ cū. pͣs. ad ſepulturā .ſ.aſinoꝝ eoꝝ cadauera deducāt̉. multi .n. ſibi hͦꝑ igͦrātiā vſurpāt. Sil̓r ⁊ de his placuit fieri.ꝗ ꝓ ſuiſ ſceleribꝰ moriūt̉. h̓ ibi. Et glo. dic̄ ſuꝑvbo volūtarie: ꝙ ſecꝰ eēt ſi ꝑ furorē: qꝛ tūc nōīputaret̉: vt. 15. q. j. ſi ꝗs īſaniēs ⁊cͣ. Ex ꝗbuſoībꝰ ꝯcludit̉ t̓ria ꝑs andc̄e regule vt pꝫ. Et h̓xioſufficiāt qͣntū ad ẜaꝫ ꝟltatē. ¶ Quātū ad iiaꝟitatē dico vt no. gl. exͣ de cele. miſ. c. ſane. ſuꝑ ꝟ̓bo īclinet: ꝙ an̄ ꝯſecratōeꝫ ſic dice̓ potes.trāſubſtātiēt̉ res iſte ī corpꝰ ⁊ ſāgu nē tuū dn̄ead honore ⁊ laudē tui noīs ad ꝯfeſſiōꝫ pctōꝝ⁊ ad ſalutē aīaꝝ nr̄aꝝ. pꝰ ꝟo ꝯſecratiōeꝫ dicepotes. ſaluc lux mūdi: ꝟbū pr̄is: hoſtia ꝟa:viua caro: deitas ītegͣ: verꝰ hō. h̓ gl. illa ⁊cͣ.¶ Quot ꝯditōes dꝫ hr̄e or̄o pͥuata. ꝯcl̓o ẜa.Ccipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē vꝫ. Nō attēdit deꝰad oroēs q̄ ꝑtitularit fiunt: qꝛ nō rectead dn̄m porrigunt̉: ſꝫ ſine regula ip̄ꝫdep̄cāt̉. Ad cꝰ declaratōeꝫ tres inꝗramꝰ ꝟitatates vꝫ. ¶ Prīa an attētio mētꝭ ī or̄oe ſit neceſſaria. Qᵐ an or̄o dēat eē ꝯtinua. ¶ 3ª anſint aliqͣ ꝯditōes ī or̄oe neceſſarie. Ad pͥmādico ẜm btm̄ Tho. ẜa ẜe. q. 8ꝫ. qꝛ hͦ ī loco clariꝰ dr̄ qͣꝫ faciat ī. iiij. vbi ēt q̄rit hāc difficultatēdi. 15. Dic̄ gͦ ſic: ꝙ neceſſariū dr̄ duobꝰ modisUno mō ꝑ qd̓ meliꝰ ꝑuenit̉ ad finē. ⁊ ſic attētio abſolutē neceſſaria ē. Alio mō dr̄ neceſſariū illud ſine qͦ res ſuū effectū ꝯͣſeꝗ nō pōt. Ettūc diſtīguēdū ē ꝙ or̄oiſ triplex ē effectꝰ. Primꝰ ē mereri. 2ꝰ ē īpetrare. 3ꝰ ē ꝗdā mētꝭ ſpūal̓refectio. ¶ Quātū ad pͥmū nō reꝗͥrit̉ ex neceſſitate ꝙ mētis attentio aſſit or̄oni ꝑ totū. ſꝫ vispͥme intētiōis totā or̄onem meritoriā reddit.¶ Ad ſecūdū effectuꝫ ſil̓r ſufficit intētio pͥma:quā deꝰ pͥncipalit̓ attendit. ¶ Sed ad tertiaꝫde neceſſitate requirit̉ attētio mētis ꝑ totuꝫ .j.Cor. 14. Si lingua orē .ſ. tm̄. mens mea ſinefructu ē. ¶ Eſt aūt triplex attētio q̄ or̄oni vocali pōt adhiberi. vna qua attēdit̉ ad ꝟba nequis errei in eis. alia qua aitendit̉ ad ſenſumꝟboꝝ. alia qͥ attendit̉ ad finē or̄onis .i. ad doum qui orat̉: ⁊ ad rē ꝓ qua orat̉. Et h̓ vltīa ſūmoꝑe neceſſaria ē: quā ⁊ idiote etiā hr̄e pn̄t. ⁊qn̄qꝫ etiā ſic in ꝗbuſdā augmētari pōt: ꝙ mēsoīuꝫ rerū obliuiſcet̉: vt dicit Hugo de ſanctovictore. ¶ Prima gͦ attentio ⁊ tertia ē oībusneceſſaria tam laicis qͣꝫ clericis. tam doctꝭ qͣꝫidoctis. ſed ſecūda ſolū peritis ⁊ clericis ī or̄onibꝰ quas ꝓ populo faciūt. ſed duꝫ vt pͥuata ꝑſona orāt: ille duc tm̄ attētiones rcꝗruntur: hͦcolligit̉ ex dictis ſuis. Un̄ Augu. in regula.pſalmis: ⁊ hymnis: ⁊ or̄one dn̄ica: cuꝫ oratisdcū hͦ verſet̉ in corde qḋ ꝓfertur ī ore. Et declericis. c. dolētes. exͣ de cele. miſ. dr̄ ꝙ officiūdiuinū quātū in eis dn̄s dederit ſtudioſe celebrēt parit̓ ⁊ deuote. h̓ ibi in fi. c. ⁊ ſic pꝫ pͥma
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten