peccat: vt l dicto. c. dolētes. ſatis pꝫ. vn̄ in fi.huiꝰ. c. ſic ad lr̄am dr̄. Hec gͦ ⁊ ſil̓ia ſub penaſuſpēſiōis penitꝰ inhibemꝰ: diſtricte p̄cipiēteſin ꝟtute obediētie vt diuinū officiū nocturnūparit̓ ⁊ diurnū: quātū eis dn̄s dederit: ſtudioſe celebrēt ꝑiter ⁊ deuote. hec ibi. Et glo. ſuꝑꝟbo pena dicit. ⁊ ita nō eſt can̄. late ſnīe ſꝫ potiꝰ ferēde: vt exͣ de iur. pat. c. relatū. vbi de hͦ⁊ exͣ de loca. ⁊ con. c. j. h̓ ibidē glo. ¶ Quartanegligētia ē cū his cātat̉ ad on̄tationē ⁊ deleetationē mūdanā. di. xciij. c. cātātes. ⁊. c. ī ſcāſꝫ de hͦ vide ꝯcl̓one p̄cedēti. ¶ Quīta negligētia ē nō ſtādo cū alijs ī choro: ſꝫ ſeꝑatī officiuꝫdice̓. vn̄ accipe hāc regulā gnalē: ꝙ oēs clerici eiuſdē eccl̓ie debēt ad illa officiādū ſil̓ ꝯuenire: ⁊ multomagis religioſi: niſi cā rōnabiliſexcuſet. Audi tex. 7. q. j. c. illud. Illud inꝗt diuini oraculi .i. diuinū oraculū. mete ſinguli .ſ.clerici p̄cauēteſ qͥ ſcribit̉: ve ſoli. qꝛ cū cccideritnō hꝫ ſubleuātē: ſūmoꝑe nob̓ verēdū ē ⁊ cauēdū: ne horis ill̓ atqꝫ tꝑibꝰ ꝗbꝰ dn̄o pſallit̉ vl̓ ſacrificat̉ vnicuiqꝫ dīnis officijs ſingul̓r .i. ſoliīſiſtēti ꝑnicioſa paſſio vl̓ corꝑis q̄libet īualitudo occurrat. qͥ aūt cōpꝰ ſubito obrui faciat: autmētis alienatōe vl̓ terrore ꝯfūdat. hmōi gͦ caſibꝰ p̄cauētes ncc̄iuꝫ diximꝰ īſtituē̓ vt vbi tꝑisvel loci ſiue clericoꝝ copia ſuffragat̉ .i. vbi locus eēt diues vel copia clericoꝝ: hēat ille ꝗſqꝫē canēs deo atqꝫ ſacrificās poſtſe .i. ꝓpe ſe vicini ſolamīs adiutorē: vt ſi aliqͦ caſu ille ꝗ īple 1cturꝰ officia accedit turbatꝰ fuerit: vl̓ ad trā eli mſus .i. cadat aliqͦ accn̄te a tergo ſꝑ hēat ꝗ eiꝰ vicē exeqͣtur ītrepidꝰ. h̓ ibi. ex ꝯcilio toletano. xjqͣre. Ex ꝗbꝰ ēt ꝟbis colligi pōt quātū errēt hiꝗ ex negligētia īchoato offochoꝝ ītrāt: ⁊ modicū ibi ſtātes recedūt. Exēpluꝫ illiꝰ monachiquē ſcūs Bn̄dictꝰ alijs fr̄ibꝰ on̄dit: ꝑ diabolūexͣ choꝝ trahi: ſꝫ diſciplina Bn̄dictꝰ illū expulit. vt. 3. dialogoꝝ pꝫ. ¶ Tertia ꝯditio dr̄ apparētia honeſta. heu heu tꝑibꝰ iſtis. Plꝰ hodie inꝗt gl̓oſus Bern̄. calcaria qͣꝫ altaria fulgēt. mīſtri xp̄i eē volūt: ⁊ ẜuiūt antixp̄o. honcrati de bonis xp̄i īcedūt: ꝗ xp̄o honorē nō deferūt. h̓ ille. De qͦꝝ honeſtate dic̄ tex. xj. di. §. j. tic⁊ di. 25. c. nūc ꝑ ſingulos. ⁊. si. di. ī pl̓ibꝰ capl̓is. vn̄ qͣſi circa me. d̓ci. c. nūc ꝑ ſingulos ſic 1dr̄. Res pene .i. qͣſi ꝯͣ naͣm ē: vt ſine pctō aliꝗſſit: ſꝫ tal̓ eligat̉ cꝰ ꝯꝑatōe cet̓i grex dicant̉ .i. fit dubdignꝰ paſtorali dignitate. h̓ ibi. Nō tn̄ ꝙ ſꝑ honeſtate ẜuata clerici oēs ſe cū ꝗbꝰ viuūt ꝯfor ſunt. 13. q. 2. tēpꝰ. Forte iō qꝛ dubiū ē qui me-ex. Et bn̄ noͣ. ī cleme̓. s⁊cͣ. Quātū ad ẜaꝫ ꝟiit ē in pctō mortali: autoret ꝓ defūctis vt ꝑſoī ꝑſona eccl̓ie: ꝙ or̄onetūt in ſtatu charitatꝭ nō cōn purgatorio. Si ꝟo ē intue: aut orat ꝓ defūctis vtꝑſona cōis. Si vt ꝑſonavalent. nō enī ītelligit̉ ocuiꝰ ꝑſona orat. In̄ Dicarchie dic̄. Ille ītelligỉvel vice fit. Si aūt vt ꝑſt ꝙ ill̓ non ꝓſūt aūt adgl̓iaꝫ eternā capeſcēliud ⁊c̄. Uide beatumffragijs mortuoꝝ. ar.gnalē. ¶ Prīo ꝙ nulcerdotibꝰ nec ab aliqͣ ꝑ.¶ Scd̓o dico ꝙ a nulbꝰ obcuntibꝰ in peccatoco ꝙ ſolū eſt orandū prorio: aut ī hͨ mūdo quātūrīa ꝑs huiꝰ regule nr̄e ꝓtū Marthe. vbi circa fi.ī facit martyri ꝗ orat proe cōſimili de alijs ſanctisnr̄is nō indigēt: ꝓ eo ꝙis ad vota ſuccedunt. Sednibꝰ indigemꝰ: quos cumꝫ mala nr̄a ꝑturbant. vn̄conuinct̉ ꝓſit vel ꝓficiatlatio ad gl̓iam ⁊ honorēꝓſit ꝙ magis aſidelibꝰeriqꝫ reputēt nō īdignūdiciū argumētari. Et iōargum̄tū eoꝝ gl̓ificatōiſhͦ articulo locū habeat ilydeſūctoꝝ alij ſunt valali: alij mediocrii boni:n̄ ſuffragia q̄ ſiūt a fidelibonis: actiōes ſunt gr̄aſolationes viuoꝝ. explaiter bonis: ⁊ ꝓpiciatōesua diſcretio veſtiget. hecuꝑ illo ꝟbo ineſtiget: dire papa ponit hūc in hācocū hēat illa diſtīctio vl̓ nōcū Aug. dicat ꝙ nō ꝓ valde mal̓ ꝓpiciatiōes