Smo ſecūd)ꝑs ſdoveritae. ¶ Quātū ad ſecūdā dico ẜm cūdemvbi. sͣ. ꝙͣ or̄o ẜm ſe ꝯſiderata nō pt eē ꝯtinuaqꝛ oꝫ etiā alijs oꝑbꝰ occupari. vn̄ in. 4. di. 15ſic dicit: ꝙ duratio or̄onis pōt duplicit̓ ꝯſiderari: vel ẜm eēntiā actus: vl̓ ẜm ꝟtutē. ſi quātū ad eēntiam ſic nō dꝫ cōtinue durare: qm̄ vidictū eſt alijs oꝫ operā dare. ſi quātū ad tutēſic dicit ꝙ or̄onis ꝟtus p̄cipue quātū ad ſui īiuiū in ꝗbuſcūqꝫ oꝑbꝰ nr̄is eſt: ſi ordinate fiatquoniam omnia opera nr̄a ad vitam eterna:ordinare debemus. Et iō deſideriū vite eterne qd̓ eſt or̄onis pͥncipiū: manet in oībꝰ operibus bonis ẜm virtutē. inde glo. j. Theſa. aitNō ceſſat ora re ꝗ nō ceſſat bn̄ agere. Sꝫ qm̄vt Augꝰ ait. a curis vite deſideriū qͦdāmō frigeſcit. iō certis horis or̄oni inſiſtimꝰ ne deſiderium qd̓ tēpeſcere inceꝑat: oīo frigeſcat. Et ꝓpter hͦ: dicit Aug. ꝙ ſine intermiſſione orarenihil aliud ē niſi biam vitā ſine int̓miſſiōe defiderare. qͣre ⁊c̄. Et ſic pꝫ ẜa ꝟitas. ¶ Quāmōdi neceſſotū ad te rtiā veritateꝫ audi aīa mea dn̄m Ioh̓.16. dicētē. Si ꝗd petieritis pr̄eꝫ ī noīe meo dabit vobis. Inde qͣꝫplures qꝛ hūc ordinē nonſeruāt in petēdo: in eoꝝ pctītiōibꝰ nō exaudiūtur. Ia. 4. Petitis ⁊ nō accipitis eo ꝙ mahꝗrit ex nccepetatꝭ .i. non debito modo. Signa igitur aīamea p̄dicta ſaluatoris ꝟba. Si ꝗd petieritisicit intēpr̄em ī noīe meo dabit vob̓. In ꝗbꝰ ꝟb̓ ꝗn̄qꝫponuntur ꝯditōes ī or̄onē ſeruāde. Pria cōSed additio dr̄ ꝗd petis. Scd̓a a qͣ petis. Tertia qͦ titulo petis. Quarta qͦ tꝑe petis. Quīta ꝓ quo. mens mōpetis. ¶ Prīa eſt ꝗd petas. qꝛ ait. Si ꝗd hͦ eſtaliꝗd. ad hūc ſenſū: ꝙ ī or̄one tua aliꝗd petasEt ꝗs ille inꝗes tam inſanꝰ ꝗ nihil pecet. Cetendit̉ ad.te aīa cara oīa iſta trāſitoria atqꝫ caduca ꝑ reſpectū ad et̓na atqꝫ celeſtia nihil ſūt ⁊ qͣſi nō entia. Audi Aug. ſuꝑ Ioh̓: Quicꝗd pret̓ btāmvitā petit̉: nihil petit̉. Nō qꝛ oīno nulla res ēſed qꝛ in tāte rei ꝯparatōe quicquid aliud concupiſcit̉ nihil eſt. Inde Hicre. 4. dr̄. Aſpexiterram ⁊ ecce vacua erat. Et ſap̄. 7. Diuitiasnihil eē dixi in ꝯꝑatiōe illiꝰ. Si enī tꝑalia h̓ aliꝗd dicāt̉: hͦ certe eſt vt ordinant̉ ad ſpūalia ⁊eterna. Iuuant enī vt āminicula q̄dā ad eterna ⁊ ſpūalia capeſcēda. Et ẜm hͦ poſſumꝰ illaa pr̄e ct̓no petere: vt .ſ. nobis illa ꝯcedē dignetur: tanqͣꝫ vite hūane neceſſaria: ⁊ ꝗbꝰ tanqͣāminiculis mediātibꝰ vitam eternaꝫ poſſimaꝓmereri. hͦ dicit etiaꝫ btūs Tho. ẜa ẜe. q. s2Audi pulcherrimū dc̄m Criſo. ſuꝑ Mat. Si.Cōcluſio ſcdēpetis inꝗt a deo terrena: aut difficile ſpetras.aut nō impetras. quo enī tibi illa libent̓ p̄ſtanō hn̄ti: qͥ ſ hēs āmonet vt cōtēnas. hec ille.¶ Scd̓a ꝯſideratio a quo pctis: qꝛ ait: patreꝫvt innuat̉ nō ad ſorti legos ⁊ īdiuinos: ⁊ ſil̓esin neceſſitatibꝰ eſſe recurrendū ſicut in Italiamiſcra fieri ſolet. Inde. 4. Reg. pͦ. de ochozia rege iſrl̓ dr̄. ꝙ dum ſuꝑ infirmitate ſua deum Acharon cōſulendū miſiſſet: ait dn̄s ꝓpt̓hoc moriet̉. Et pͦ Parali. x. dicit̉. Mortuuseſt Saul ꝓpter iniquitates ſuas: eo ꝙ Phitoniſſā conſulerit: nec ſperauerit in dn̄o: ꝓptqd̓ interfecit eū: ⁊ trāſtulit regnū eiꝰ ad Dauid filiū Iſai: ⁊ ſic de alijs. Audi pulcherrimū tex. 26. q. 7. c. āmoneant. Ammoneāt inquit fideles ſacerdotes: vt nouerint magicasartes īcātatōeſqꝫ ꝗbuſlibet īfirmitatibꝰ hōinūnihil poſſe remedij ꝯferre. Sed h̓ eē laqucos⁊ inſidias antiꝗ hoſtis: quibꝰ ille ꝑfidꝰ genushumanū decipere nitit̉. hec ſi ꝗs exereuerit ſiclericus ē degradet̉. ſi laicus anathematizet̉.hec ibi. ¶ Tertio ꝯſidera qͦ titulo petis: quiaait ī noīe meo. Si enī qͦcqͣꝫ a pr̄e petis: ⁊ ī peccato mortali: ꝟe in noīe ieſu nō petꝭ. quō enī īnoīe eiꝰ petis cū ſis exͣ nom̄ xp̄i. Ioh̓. 9. Peccatores deꝰ nō exaudit. Anibro. ſuꝑ Btī imaculati. Holare facit inꝗt or̄onem bona vita: ⁊dat alas p̄cibꝰ ſpūales: ꝗbꝰ ſcōꝝ ad deū vehat̉or̄o. pͣctō quidē graueſcit: ⁊ lōge fit a deo or̄oipſa. hec ille. Et fi qn̄qꝫ peccatores exauditoslegamꝰ: hͦ iō eſt: qꝛ aūt ī futurū illos ꝯuerſuros cernit deꝰ: aut ad eoꝝ dānatōeꝫ ſic̄ Aug.ait. Cōcedit aliqͣ deꝰ iratꝰ qͥ negat placatꝰ. ⁊ ſicde alijs. ¶ Quarto ꝯſidera qͦ tēpore petis: ꝙait dabit qd̓ eſt futuri tēporis: qd̓ tp̄s ē īcertuꝫvt innuat̉ ꝙ id nobis dandum petamꝰ qn̄ ſueplacuerit volūtati. Audi Aug. ſuꝑ Io. Quiinꝗt ī xp̄i noīe perit: accipit qn̄ dꝫ acciꝑe. Quedā enī nō negant̉: ſꝫ vt ꝯgruo dent̉ tꝑe differunt. h̓ ille. pͥs. Tu das eſcā ill̓ ī tꝑe oportunc¶ Quinto ꝯſidera ꝓ qͥ pctas: qꝛ ait vobis vtinnuit̉: ꝙ qn̄ ſcī ſerui dei ſic orant ꝓ ipſis: ſēꝑexaudiuntur: ſed non ſic ſemꝑ qn̄ ꝓ alij ⁊ p̄cesfundūt: qd̓ crebro ꝓpt̓ indignitateꝫ illius ꝓ qͣorat̉ ꝯtīgit. Audi Hicro. ſuꝑ illo ꝟbo Hicre. Noli orare ꝓ ppl̓o iſto: qꝛ nō exaudiū. Exꝗbꝰ inꝗt ꝟbis diſcimꝰ fruſtra aliquē orare ꝓ alio: cū ille nō mereat̉ acciꝑe: ꝓ qͦ rogat̉ deus.hec ille. Et hec ſufficiant ꝓ pn̄ti concluſione.¶ Ꝙ deus oēs exauditiā iuſtos qͣꝫ iniuſtos