SSmo pͥmioPs ftiaꝑuenit quo tēdit: ita ſine charitate que dicta ēvia nō ambulare pn̄t hoīes ſꝫ errare. hec ibi.Et ſic pꝫ primꝰ fructus. Secundus fructusdr̄ fugitiuꝰ. Nam vbi bona ꝯſcīa eſt ibi charitas: vt dictum ē. ſꝫ vbi charitaſ ibi fuga ꝯͣrijꝯͣrium auteꝫ charitati eſt mortale pcc̄m. ergovbi bona conſciētia: ibi fuga peccati mortal̓.p̄s. Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniꝗtatem: ꝓpterea vnxit te deus tuus oleo letitie. Hic querit̉ poſtqͣꝫ bōa ꝯſcīa peccatum fugit vt dicis:ꝗd ergo eſt cā peccati. Nam peccata ſuos debēt hr̄e auctores. C. de pēis. l. ſancimus ⁊ exde his qͥ fiunt a maiori parte capituli. c. q̄fiuitDico directe nec deꝰ nec diabolꝰ ē cā pccī: ſꝫaīe infirmitas ē cā pctī. Et hec oīa tibi ꝓbabo. Et ꝓbo primo ꝙ deus nō ē cā pctī. Et arguat̉ ſic. Illiꝰ nō ē auctor deꝰ cuius ē vltor: ſꝫdeꝰ ē vltor pctī. gͦ non ē auctor pctī. ꝯn̄a eſtnoͣ cum maiori. Minor ē manifeſta. Math.25. Ite maledicti ī ignem eternū. gͦ ⁊c̄. Iteꝫſi deus eēt cā pctī: aut hͦ eſſet qꝛ peccaret ipſeaūt qꝛ alteꝝ peccare faceret. Iſtd̓ ē optimummediū: vt pꝫ. ſꝫ neutrum iſtoꝝ d̓o conuenireirſinio ronopōt: gꝰ nō erit deus cā pctī. Et ꝓbo ꝙ nō priharuate inmū vꝫ ꝙ deꝰ peccare poſſit. Nā vbi ſummabonitas: ibi nulla imperfectio. ſꝫ deꝰ ē ſūmaadiſum nōbonitaſ: gͦ nulla imperfectio: oīa iſta patent.clara viſItē vbi pōt eē culpa ibi mors: ſꝫ deus eſt immortalis: ergo ibi nulla culpa. Item vbi ſūma charitas: ibi ſūmū pctōꝝ odium: deus eſtcuta eſt chaſūma charitas: ergo ſumme pctā odit: ⁊ ꝑ cōvidetur eſt recſequens nō pctī cā. Secūdo ꝓbo ꝙ deus nullū peccare facit: ⁊ ſolū facio hāc rōnem pctm̄ē auerſio ab vltimo fine: ſꝫ deus ē vltimus fi⁊ ad quē reſcrinis: ergo ſi deus eſt cā pctī: facit auertere peccantē a ſeipſo. hoc āt ē inconueniēs: qꝛ nihilfacit a ſeipſo auertere: ergo ⁊c̄. Qd̓ autē hocſit incōueniens īmo īpoſſibile ipſi deo ꝓbo.ctionum oīumd̓ natura ſummi boni ē oīa ad ſe trahere ⁊ oībꝰ cōicari pº ethi. ſꝫ deꝰ ē ſummū bonū. gͦ oīanū bonarumad ſe trahet ⁊ non repellet: qͣre igit̉ īpoſſibileptoꝝ: morgoē ꝙ deus ſit cā pctī. Scd̓o ꝓbo ꝙ diabolusnō ē cā pctī hac ſola rōne. O īs cā in ſe nō impedita delectata in ꝓductione alicuius effeclus deo pliuatus ſemꝑ ꝓducit effectum: ſed diabolus ē cāre nec potritrupctī vt dicis: ⁊ non ē impeditus. quia vt dicitIob non ē poteſtas que comparet̉ ei ſuꝑ terrā: ⁊ delectat̉ ſemper ī malo: ergo ſemper ꝓduceret illū effectu. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſemꝑ peccaremꝰ.Sꝫ manifeſtum ē ꝙ nō ſemꝑ peccamꝰ. ⁊ nōCōtluſio pͥmaſemꝑ deo rebellamur. gͦ diabolus non ē pctcati cā. Sed dices iſte pr̄ Ambroſiſt̓ bone rōnes. Sꝫ rn̄de parumꝑ mihi: ⁊ volo tibi ꝓbꝫre ꝙ deus ē cā pccī: ⁊ ꝓbo auctoritate ⁊ rōne.Auctoritate ſic. Audi Paulum ad Rom. 1.tradidit illos deus in reprobum ſenſū: vt faciant que nō ꝯueniūt. Audi ⁊ Iob. xij. Immutat inꝗt cor principum populi terre: ⁊ decipitcos: vt fruſtra incedāt: palpitāt enim ī tenebris ⁊ nō ī luce: ⁊ errare faciet eos quaſi ebrios. Ecce qͣꝫ clare dicūt he aucͣtates. Secūdohͦ ꝓbo rōne ſic. Quicūqꝫ īducit aliquem adpeccādum ē cā pcī: iſta ē notiſſima: ſꝫ deꝰ īducit ad peccandum: ergo deꝰ ē cā pciī. Minorꝓbat̉ ꝑ Auguſti. lib. de gr̄a ⁊ libero arbitriovbi ſic ait. Manifeſtum ē deū operari in cordibus hominum īclinādo eorū volūtatem adquodcūqꝫ voluerit ſiue bonum ſiue inalum.Sed inclinatio volūtatis ad malum eſt pcm̄:ergo deus eſt cauſa peccati. Qd̓ autem diabolus ſit cauſa peccati probo. Audi ſap̄. 2.Inuidia diaboli mors introiuit ī orbem terrarum: ſed mors ꝯſequitur ex peccato. Ben̄.2. Quacūqꝫ hora comederitꝭ moriemī: ergodiabolus eſt cauſa peccati Bene vtiqꝫ animamiea arguis: ſed tn̄ ratiōes tue nō concludūt.¶ Ad quorū declarationem eſt notandum ꝙeſſe cauſam peccati pōt tripliciter intelligi: vtinducens: vt permitiens. ⁊ vt efficiens.Mō dico ꝙ diabolus eſt cauſa pcī: vt quoddam extrinſecum inducens ꝑ ſuggeſtionem:⁊ nō vt efficiens: propter rationem ſuperiuſfactam. Ex deus eſt cauſa peccati vt permittens: vel gr̄am ſuam ſubtrahens: ⁊ non vtefficiens: qꝛ ex quo ē ſūmum bonū: nihil poteſt a ſe repellere vt dictum eſt: quare ⁊c̄.Nunc ꝟo ad tertiā itatem ꝓbandā veniemus: videlꝫ ꝙ infirmitas anime eſt cā pctī.¶ Ad cuius declarationem nota ꝙ triplex ēcā pcī: vna principalis: ⁊ alie due ſecundarie¶ Cā principalis peccati ē ipſa voluntas: ꝙẜm Auguſti. pcm̄ ideo pcm̄ qꝛ voluntarium.Et hoc idē on̄dit mgr̄. 2. ſnīarum. di. xl. Cāeſecūdarie ſunt humana ignorātia ⁊ humanaīfirmitaſ. Et primo on̄daꝫ quō ignorantia eſtcā peccati. Scd̓o quō infirmitas. ¶ Eſt ergonotandū ꝙ ꝑ ſcīam practicam hō dirigit̉ ī oꝑibus bonis: ⁊ retrahit̉ a malis. Cum gͦ ignorātia huiuſmodi ſcīam tollat: erit. ignorantiacā pcī tanqͣꝫ remouens ꝓhibēs. Et ꝓbemus