pe cat peccato qd̓ ironia dr̄. Eſt aūt ironia qn̄quis minora de ſe dicit aut maiora qͣꝫ ſint ī itae. Et eſt ſemper peccatū vt dicit beatꝰ Thomas ibidē. vn̄ ponit̉ regula gnālis ꝙ nulla cāmentiendū eſt. 22. q. 2. cū humilitatis. vbi dr̄.Cū humilitatis cā mentiris ſi nō eras peccator mētiendo efficeris. Sꝫ ꝯtra. Audi Bredi. v. c. ad eiꝰ in fine. Bonaꝝ inꝗt mentiū eſtculpas agnoſcere: vbi culpa nō eſt. Dico ẜmglo. ibidē ꝙ talis tex. ſic dꝫ ītelligi. Bonaꝝmentiū eſt culpas agnoſcere .i. timere eſſe vbiculpa nō ē. Et ſic aīa ad pn̄ſ nouē modos hēſꝗbus conſcīa humana ſordidari ⁊ coinꝗnaripōt. q̄re ⁊cͣ. Et h̓ ſufficiāt ꝓ ẜa ꝑte huiꝰ ẜmōis¶ De duodecim fructibus bone conſcīe.Conſideratiotertia.HumaneErtio loco. conſcīe fructificationē videamꝰ. Ubi videbimus. 12. fructꝰ diſtīctos ꝑ tresꝯcluſiones. Iuxta igitur primosqͣttuor fructus ſit h̓ prima ꝯcl̓o vꝫ. ¶ Pululatab ca charitas: fugit: ſtimulat: atqꝫ ſimpl̓r ſctāconſcīa viuit. ¶ 2º ꝯcluſio eſt iſta. Laudes ſꝑnit: honores non curat: indulget: ⁊ iniuriantes ſancta conſcīa amat. ¶ꝯcluſio eſt iſta.Bona conſcīa diſtribuit: vilē facit: ſuſtinetᶠ:atqꝫ habitatio eſt ſpiritus ſancti.¶ De qͣttuor primis bone conſcīe fructibus.¶ Concluſio prima.Ccipe primam ꝯcluſionē ⁊cͣ. In quiAbus verbis quattuor ponūt̉ primi ſancte boneqꝫ conſcientie fructus.Primus fructus dicitur charitatiuus.Secundus dicitur fugitiuus.Tertius dicitur ſtimulatiuus. EtQuartus dicitur mundificatiuus.¶ Primus fructus dr̄ charitatiuus: qꝛ a ſancta conſcīa pululat ſancta charitaſ: qꝛ arbor bona fructus bonos facit. 1. Chi. i. Finis precepti eſt charitas de corde puro ⁊ conſcīa bona ꝓcedens .ſ. Dr̄ aūt charitas finis: nō tāqͣin quo vltimate quieſcat̉: qꝛ hic eſt deus glorioſus. Sꝫ eſt finis quo .ſ. mediāte in deo quieſcitur. Hec aūt charitas pululat a corde puroi. a vitijs purgato ⁊ conſcīa bona. Conſcīa ātbona ẜm Bern̄. eſt quando ratio decepta eſtnec voluntas ꝑuerſa nec memoria inꝗnata.¶ Hic querit̉ quare charitas dicatur finis:quo mediāte acꝗrit̉ deꝰ: ⁊ nō ſic fides ⁊ ſpescū fint eque neceſſarie ad ſalutē ſicut charitasvt oībus notum eſt. Dico ẜm Bon̄. in. 3. di.27. ꝙ charitas dr̄ finis triplici rōne: vꝫ. Rōne maioris aſſimilatiōis. 2º rōne perfecte aſtrictionis. Et tertio ratione finalis quictatitionis. ¶ Primo rōnemaioris aſſimilationis. Naꝫ ſicut deus ex amore tribuit oībꝰ ſuabona. Mathei. 5. Pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ īiuſtosſic charitas oīa obſequia ⁊ mandata exequitur liberal̓r. pͣs. Uoluntarie ſacrificabo tibi:qꝛ ẜuitia coacta deo nō placent. 20. q. i. c. illd̓ſtatuendū eſſe cenſemus: vt on̄ſum eſt ꝯcluſion precedenti. ¶ 2º charitas dicitur finis ratione perfecte aſtrictionis. Nam ſicut pater⁊ filius nexu amoris ⁊ charitatis coniunguntur ſiue vniunt̉: ꝓpter quod ſpūs ſanctus dicitur nexus patris ⁊ filij: ſic homo per charitatem deo adherendo: vnus ſpiritus efficiturper participationem cum ipſo deo. Apocalipfis .3. Sto ad hoſtium ⁊ pulſo: fi quis aperiorit intrabo: ⁊ cenabo cū illo. ⁊ Io. 14. Siꝗsẜmonem meum ẜuabit: pr̄ meus diliget euꝫ:⁊ ad eum veniemus: ⁊ manſionem apud cumfaciemus. ¶ 3º charitas dicitur finis rōne finalis quietationis. Nā ſola charitate in deuꝫꝗetamur: ⁊ ſola charitate fruimur ipſo deo: ⁊nō fide ⁊ ſpe: qꝛ fides ⁊ ſpes ꝑadiſum nō ingrediuntur: ſed profide datur clara viſio: proſpe firma tētio: ſola charitas celū igredit̉: pulcherrimā auctoritatē ꝓſpi. li. d̓ ꝯtēplatīa vitaEt ponit̉ de pe. di. 2. c. Radicata eſt charitaſObi ſic dr̄. Charitas vt mihi videtur eſt rectavoluntas ab oībus t̓renis ac pn̄tibus prorſusaduerſa: iuncta vero deo inſeꝑabiliter: ⁊ ignita igne quodā ſpūs ſcī: a qͣ eſt ⁊ ad quē refert̉ īcēſa: inꝗnamenti oīs extranea: corruptōis neſcia: nulli vitio mutabilitatꝭ obnoxia ſuꝑ oīa q̄carnaliter diligunt̉ excelſa: affectionum oīumpotentiſſima: diuine ꝯtemplatōis auida: ī omnibus ſemꝑ inuicta: ſūma actionū bonarumſalus moꝝ: finis celeſtiū preceptoꝝ: mors criminū: vita virtutū: virtus pugnātiuꝫ: palmavictoꝝ: aīa ſctāꝝ mentiū: cā meritoꝝ bonoꝝ:pͥmium ꝑfectoꝝ ſine qua nullus deo placuit.cū qua nec potuit aliꝗs peccare nec poterit fructuoſa in penitentibus: leta ī proficientibus:glorioſa ī ꝑſeuerantibus: victorioſa ī martyribus: oꝑoſa īomībus oīno fidelibus: ex quaꝗcquid ē boni oꝑis viuet. Hec ibi ad lr̄aꝫ. Etpaꝝ īfra dicit Brānꝰ. Sicut ſine via nullus