Smo p̓moPb fidoAudi moraliſſimuꝫ Senccā. Perit inꝗt oēiudiciū cū res tranſit in affectu. Inde auarusquia inordinate pecuniā amat: nō ſibi cōſcientiā format de vſuris ⁊ de alijs iniuſtis lucrisLuxurioſus: qꝛ īordinate vxorē diligit: nō ſibi ꝯſcīaꝫ facit de īhoneſtis geſtis de ſodomia⁊c̄. Sil̓r ⁊ vane mulieres inordinato amorevanitatū excecate nō ſibi ꝯſcīaꝫ faciūt de baltijs mitris: amplis manicis. Et ſic de alijs.Et de hͦ amore ꝓprio pōt ītelligi illud Pauli ad Thi. vj. Radix diuꝫ maloꝝ ē cupiditas⁊c̄. ¶ Tertiꝰ modꝰ dr̄ ꝓpͥa reputatio: de ꝗbhodie dr̄. Cū ieiunatis nolite fieri ſic̄ hypocrite triſtes. Audi Gregoriū. Sic inꝗt maneaopꝰ in publico: ꝙ tn̄ intētio maneat ī occulto.Matthei. Cū facis elemoſynā noli tuba canēan̄ te. Luc. 18. duo hoīes aſcēderūt ī tēplū ⁊cͣ.Subdant̉ alij tres modi fedandi conſcientiam humanam videlicet.remunciPrimus modus dicitur anxia perplexio.Secūdus modus dicit̉ ſumoſa laudatio.Tertiꝰ modus dicit̉ nō vera humiliatio.¶ Primꝰ modus dr̄ anxia perplexio. ponocaſū. Iurauit ꝗs hoīem occidere: ꝯſcīaꝫ format: ꝙ ſi occidit homicida eſt. Si non occiditꝑiurus eſt. Itē pono aliū caſū. Quis alteruꝫodit dies paſce appropinquat: ſormat h̓ ſibi cōſcīaꝫ: niſi cōicet ꝙ trāſgreſſorē p̄cepti. de pe.⁊ re. c. oīs. Si cōicat diſcrimini ſe ꝯmittit: ꝙampleonō facit qd̓ dicit Apl̓us. Probet aūt ſeipſumhomo ⁊c̄. Et ſic de alijs ꝑplexitatibꝰ. Propterea audi aīa mea pulcherrimū tex. di. 13. c.i. vbi ſic dicit̉. Duo mala .ſ. que ſūt de genere malorum: lꝫ oīno cautiſſime ſint precauenda: tamē ſi periculi neceſſitas vnū ex his patrare compulerit: id debemus reſoluere .i. facere qd̓ minori nexu .i. ligatione noſcitur obligare. Quid aūt leuius ex his: quidue grauiꝰſit: pure rationis acumine inueſtigemus ⁊c̄.hec ibi. Ex quo textu accipit̉ illa cōis regula:De duobꝰ malis minus ē eligendū. Ubi nōta ꝙ ibidē Bratianus ꝓbare intendit ꝑ duocapitula ꝙ de duobus malis minꝰ eſt eligendum. Et ponit exemplū de homicidio ⁊ ꝑiurio: vt quis iurauit occidere hominē ⁊c̄. Sꝫcerte anima cara vt dicit ibidem gloſa. Ac.mo ſic perplexus eſſe poteſt: vt peccatuꝫ mortale vitare non poſſit. Nam ſi ex neceſſitatoid facere deberet ei peccatum non imputaret̉23. q. 4. nabuchodonoſor. Item inter veniaCōcluſto friole ⁊ mortale; ⁊ inter duo venialia perplexuaseſſe non poteſt: quia peccatum veniale nec ligat nec implicat aliquem. Nota tamēn ꝙ p̄cccandi neceſſitatem error inducit: vt ſcilicet durante errore neceſſe habeat homo mortalitepeccare: puta iurauit ꝗs ſe interfecturū hoīeꝫcredens ꝙ ſi nō interficiat: periuriū īcurrat.qd̓ nō eſt veꝝ. Durante tn̄ errore: vl̓ ncceſſeeſt interficere: vel periurij reus eſt: qm̄ ẜmAugu. O mne qd̓ fit ꝯtra ꝯſcīam edificai adgehennā. Sed ſi intelligit periuriū nō īcurrore: nō occidendo: ſoluit̉ peccādi neceſſitas: qꝛnō occidēdo: oīno nō peccat. 22. q. 4. c. ſi mulier. Similit hoc ipſum error temerarie volūtatis facit. puta aliquis eligit ꝙ homicidiū vl̓adulteriū faciat. ⁊ reuocari a ꝓpoſito non pōtqn alteꝝ faciat: tūc durāte hͦ errore neceſſe hꝫpeccare. Sed ſi error deſerit̉: oīa ſūt ī toto poſtergāda. Si autem deſeri nō pōt: minꝰ malū eligat̉. Et ſic ītelligit̉ dictū capl̓m duo malaEgo tn̄ hͦ cōſiliū tibi aīa ſaluberrimū p̄ſto: vtcū aīo quēqꝫ vacillare ꝯtingat: peritos īterroget. Nā vt Aug. ait ſuꝑ pͥma epl̓a ad corin.Errare ī rebꝰ ē moͣtale peccatū: vt cū .ſ. ꝗs putat opꝰ eſſe bonū qd̓ eſt malū. xj. q. 3. ſi ꝗs dixerit .ſ. firmiter iuſtū iniuſtū ⁊ iniuſtū iuſtū abhominabilis ē vterqꝫ apud deū ⁊c̄. ¶ Scd̓smodus dr̄ ſumoſa laudatio. Et certe hic modus peſſimꝰ eſt. pͣs. Letant̉ cū malefecerint: ⁊exultant in rebꝰ peſſimis. Et redarguēs eosait. Ut ꝗd gl̓aris in malitia ꝗ potēs es iniquitate. Audi Hiere. 9. Nō gloriet̉ inꝗt ſapiēsin ſapiētia ſua: neqꝫ fortis in fortitudine ſua:neqꝫ diues ī diuitijs ſuis: ſꝫ in hͦ gl̓ct̉ ꝗ gloriatur ſcire ⁊ noſce me: qꝛ ego ſūdeus ꝗ facio miſericordiū ⁊ iudiciū ⁊ iuſtitiā ī terra ⁊c̄. Indeexͣ de exceſſibꝰ p̄latoꝝ ponit̉ regula gnalis qpublice ſe de crimine gloriās ab officio ⁊ bn̄ſicio ſuſpēdit̉. Ubi dicit ſic textꝰ. Quā ſit graue. ⁊ infra. diaconꝰ. ꝗ publice ꝯfeſſus ē ſe mulierē cognouiſſe: ꝓpt̓ qd̓ maritꝰ eiꝰ eā remiſiad propria: ab officio ⁊ bn̄ficio ſuſpēdat̉. hecibi. ¶ Tertius ⁊ vltimꝰ cōtaminādi ⁊ inficiēdi ꝯſcīaꝫ modus dr̄ nō ꝟa hūiliatio. Sūt .n.quidā ſe recte facere arbitrātes: ſe oīa peccatafeciſſe dicere: maximiqꝫ eē meriti: ſi cā hūilitatis dicāt ſe oīa peccata hr̄e. Contra qͥs beatus Thomas ẜa ẜe. q. c. 13. ſic ait. Si quis inſe vile aliꝗd aſſerit eſſe qd̓ nō eſt: aut negat ꝗpiā ſtrenuū qd̓ in ſe ꝟitate ꝑcipit eē: vterqꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten