or ē actus ītellectꝰ ꝓut complectit̉ ſuꝑiora ⁊feriora iſta intelligimus. Sed inqͣꝫtuꝫ ſuꝑioexēplo declaremus. Ponamꝰ eim ꝙ ꝑ iudiciū rationis quis deliberet de agendis: eo ꝙtuꝫ vel adulteriū agendū nō eſſe: qꝛ turpe: dāriuꝫ ſcientie ē ignorātia. Hinc oīs ignorāsſtultus ⁊ malus dicitur. quare ⁊c̄. ¶ Ad tertis qͣꝫ in dānatis nō remouet̉ quicqͣꝫ qd̓ ſit aīecōſequens naturā. Ideo in eis aīe remanēteleꝫ remanere. Cū aureꝫ ſindereſis conſciētia:Et primo declaremus de beatis. Nā in beatis remouet̉ oīs inclinatio ad malū: qꝛ maluꝫē preter naturā. ⁊ iō in eis extinguitur oīs rōad malū inclinans. ſꝫ n̄ extinguit̉ in eis oīs rōture. Omnia eīꝫ bonū appetūt: ⁊ illius cauſaagunt quecūqꝫ agūt ẜm naturaꝫ. ¶ De damnatis vero dico ꝙ in eis ē oīs īclinatio ad maoīs inclinatio ad bonū tamqͣꝫ cōditio natura-¶ Quātuꝫ ad ſccūdā veritatē dico ꝙ rō ſuꝑieterna. Et rō inferior ē actus intellectus preut iſta īferiora ⁊ caduca cōſiderant. Sicut eīꝫvna eadēqꝫ potētia viſus iſta ſuꝑiora: vt celū:⁊c̄. ⁊ iſta inferiora vt aqua ⁊c etera. cernimuſ:ita eadem potentia intellectiua ſuperiora ⁊ inra meditamur: dicit̉ rō ſuperior. inquantū inferiora: rō inſerior noīatur. Audi Aug. xij.de trini. Ratio ſuperior īquit ē que tēdit ī rebus eternis cōſpiciēdis vel cōſulēdis. Et ipſis rebus: eternis cōſpiciēdis intēdit ẜm ꝙ inſeipſis rō ſuꝑior cōtemplatur. Sed eternis rebus cōſulendis ītendit tāqͣꝫ medio ẜm ꝙ exterius ratio ſuperior accipit regulas agendoꝝ.vel ẜm ꝙ eterna applicat ad dirigendā voluntateꝫ ⁊ actionē. Et vt hec intelligas aīa meaillud ē deo gratuꝫ: vel diuina lege ꝓhibituꝫ:vel preceptū: tunc iudiciuꝫ tale ratōni attribuitur ſuperiori. Si vero per iudiciū rationis ꝗsde agendis deliberet per cās īferiores: vt furnoſuꝫ: ⁊ inhoneſtū: vel ꝑꝑ aliud ſimile. tūc tale iudiciū rōni aſſcribit̉ inferiori. ¶ Et diligēter nota ꝙ prima de agendis cōſideratio ſapientia dicitur. ſecūda vero cōſideratio ſcientiaappellat̉. Contrariū ſapiētie ē ſtultitia. cōtratiam veritatē dico vt colligit̉ de mente Alexādri de ales ẜa parte ſumme. q. xvij. ꝙ tā ī beanatura: neceſſe ē in eis oēm cōditionē naturaratio ſuperior ⁊ īferior ſint animā naturalitercōſequētia ⁊ īnata: ſequit̉ ꝙ in eis talia eruntinclinans ad bonū: qꝛ bonū eſt de cōditiōe naluꝫ: qꝛ ibi eſt oīs īperfectio. ⁊ ſimiliter ī eis ē
cluſſific.deturpari.¶ De multiptici diuerſitate cōſcientie: ⁊ qͣ ſitruanda: ⁊ que reſpuenda. Cōcluſio primacipe primā cōcluſioneꝫ ⁊c̄. Ad cuiꝰdeclarationeꝫ tres inquiramus veriates videlicet. Prima veritas ē quoplex⁊ non bona⁊ bona.guſta.riata.a eſt eorum qui ad viam penitētie conuerſi: ⁊in gratia cōſtituti: die noctuqꝫ omnes annosvite ſue recogitare non ſinunt. Iſa. xxxviij.iꝑ inclinant̉ ad bonū ⁊ roſalū. ſꝫ hoc nō eſt ex diſplidei offenſiuuꝫ: ſꝫ inquāis cruciātur multis. Exēie. Luc̄. 16. Unde reguꝙ dānati oēs vellēt fecio naturalis eos ad bonūermiſcoꝝ non moriet̉ .i.qui cauſat̉ ex ſindereſi q̄rōe pene. vt dictū ē. Etenti cōcluſionē. Et ſic pꝫnomine Ieſu ⁊ ſue dulae conſcientie humane: ⁊ribus eiuſdem cōſidera. ⁊ndo loco. vje hūaConſciēationē vidcamus Ubibiungamus videlicet.eſt. Nō ſemper omni cōī eſt. quoniā non vniforonſcientia eſt. ¶ Secunet diuerſe conſcientie renen modus in omnibusruandus. ¶ Tertia cont pluribus ꝯſcientia diuerita pluribus cōtingit modisnſcientia humana. ¶ Secunda ꝗntie humane. ſiue operatioli conſcientie eſt obtēperāQuantū ad primā dico ꝙmultiplex eſt vidclicei.dicit̉ bona ⁊ non trāqllauilla nec bona.quidem bona ⁊ non tranquil