Sino pͥmꝰOs qmoCcipe ſecundā concluſionē videlicꝫ.Humana ꝯſcientia aīe facies eſt: quavnꝰ ꝗſqꝫ bonus vel ſceleratꝰ diſcernitur vel iudicatur. Ad cuius declarationē tresinquiramus veritates. ¶ Prima veritas ē.Que eſt facies hodie lauanda. ¶ Secunda qͣre cōſcīa humana dr̄ facies. ¶ Tertia quomōhec facies ſit lauanda. ¶ Accipe primā veritatem videlicet: que ē facies hodie lauanda.Ad huius declarationē nota ad pn̄s ꝙ triplexeſt facies .ſ. facies diuina: facies diabolica: etſacies humana. Facies dei dr̄ multis mōīs.Quādoqꝫ enī dei facies ē quicquid ante mūdi exordiū fuit. ⁊ ꝗcꝗd poſt mundi cōſumationeꝫ erit. Audi pulcherrimā viſionē Iſa. vi.Uidit Iſa. duo ſcraphin ſex ale vni: ⁊ ſex alter i: due tegebant faciē: ⁊ due pedes eoꝝ. duabus aūt alis medijs volitabant. Due ale faciē eoꝝ tegentes nihil aliud oſtendunt: niſiꝙ quicꝗd ante mūdi exordiū fuit: nobis velatum ē ⁊ occultum: Similiter ⁊ quid poſt mundi deſtructionē ſequat̉. Sed tm̄ que ſunt īterſit ronisinedia volitādo .i. diſcurrendo ⁊ legendo coendi. Exgnoſcimus. Inde de Paulo. ij. corī. xij. divi. cihi. iale dicꝙ audiuit raptus vſqꝫ ad tertiū celū archanaectet: ſequit jdei que nō licet homini loꝗ. Qn̄qꝫ facies deiꝓ cōſiderat ione dei accipit̉ pͣs. quo a ſpirituSecūdo hec cantuo: ⁊ quo a ſacie tua fugiā. q. d. nl̓ius ab ocudi Breg. ſupalis dei ſe abſcondere pōt. ¶ Hinc miſerrimiinqt qd̓ dr̄ ſcparentes primi poſt peccatum ſe abſconderenentē: ⁊ interioarbitrati ſunt a facie dei. Ben̄. iij. Abſcōditpdeſt ſi oēs nosſe Adam ⁊ vxor eius a facie domini medio liLuiquid polengni pradiſi: ſed nequiuerunt: vt ibidem patet. 35. di. 6. die. Quandoqꝫ dei facies duicei. Sentido contemplationis dicitur: quam interdumne cōſcīa ī ocua ſcruis ſuis abſcondit deus Iob. xiiij. Cuifaciem tuam abſcondis: ⁊ arbitraris me inimicum tuum. q. d. tollis dulcedinem contemplationis tue ac tuus eſſem acerrimus inimicus. Quandoqꝫ facies dei dicitur vita beataprio corin. xiij. Uidemus nunc per ſpeculuꝫua hic ſermo qͥin enigmate: tunc facie ad faciem. Quandodū. fiirqꝫ dicitur dei ipſa benignitas. pſal. Auerterthoc īte autem te faciem tuam: omnia turbabūtur:Sed deluciaperiēte autemte manum tuam: omnia implebuntur bonitate. ¶ Quandoqꝫ dicitur deiſacies ipſa diuinitas pſal. O ſtende faciem tuam ⁊ ſalui erimus: hanc videre Moyſes dominum petijt. Exo. xxxiij. O ſtende mihi faciem tuam. Et dominus ad eum. Non videCōcluſio Icda̓bit me homo ⁊ viuet. Et ſic de alijs. ¶ Secunda facies dicitur diaboli. Ioclis. ij. A ſacie eius ſcilicet diaboli cruciabuntur populi īdeſt peccatores. ¶ Tertia facies dicitur humana: ⁊ hec eſt duplex ſcilicet corporalis ⁊ ſpiritualis. ¶ Corporalis eſt pars anterior capitisde qua Iſaias loquitur. Faciem meam nonabſcondi ab increpantibus ⁊ conſpuentibusin me. Facies ſpiritualis eſt conſcientia noſtra. Math̓. v. Faciem tuam laua ⁊cͣ. Quantum ad ſecundam veritatem dico ꝙ triplici ratione conſcientia humana dicitur facies: videlicet ratione diſſimilitudinis: ratione denūciationis: ⁊ ratione diſpoſitionis. ¶ Primoratione diſſimilitudinis. Nam ſicut inter duos homines non eſt dare duas ſacies omninō ſimiles: ita nec duos homines idem omnino ſentientes. Quis enim conſcientiarum diuerſitatem enumerare ſufficit. Aliqui ſe conſcīam bonā habere putāt: aliꝗ dubitant. Quidā bonā: quidā malā: quidā ambiguā: quidācauterioſā illā habent. Audi Paulū. jͣ. cor.iiij. Nihil mihi cōſcius ſū: ſꝫ nō ī hoc iuſtificatus ſū. Et ad Roma. vij. d̓ ꝯſcīa ambiguaiteꝝ ait. Uideo aliā legē ī mēbris meis repugnātem legi mētis mee: ⁊ captiuū me ducētēin lege pctī. Et ſic de alijs. ¶ Secūdo cōſcīahumana dr̄ facies rōne denudatōnis: qm̄ ſic̄facieſ hoīs certa cognitio ē .i. vnuſquiſqꝫ perſaciē cognoſcit̉: ſic ꝑ cōſcīaꝫ vnuſꝗſqꝫ qͣlis ſitdinoſcit̉. eccleſiaſt. xix. Ab occut ſu faciei cognoſcit̉ ſēſatꝰ. ⁊ Hieronymꝰ ait. faciēs hoīsſimulachrū mētis ē ⁊c̄. ¶ Tertio cōſcīa dr̄facies rōne diſpoſitionis: qm̄ ſicut facies totūhominē pulchrificat: vel turpefacit: ſic conſcientia vnūquēqꝫ nobilitat: vel vilefacit. Audiqueſo Auguſtinū ī ſermone quodā ⁊ ī decretis. xi. q. iij. Quid inquit obeſt illi ſi de illa tabula eum vult delere humana ignorantia ſide libro viuentium nunqͣꝫ delet propria conſcientia. ¶ Nam ſi bonū qd̓ de nobis diciturī mente non inuenitur: magnaꝫ debet nobistriſtitiam generare. Et econtra. ¶ Si malumquod de nobis dicitur: in nobis non inuenitur: in magnā debemꝰ letitiā ꝓſilire. Audi ⁊moraliſſimū Sen̄. Conſcīaꝫ inꝗt magis qͣꝫ famā atendo. Fallere .n. poteriſ fama. ꝯſcīa nūqͣꝫ. Et idē ī epl̓.ſ. Si honeſta ſunt qͥ facis oēsſciant. Si turpia: ꝗd refert neminē ſcire cū tuſcias. Et ſic pꝫ ẜa ꝟitas. ¶ Quātū ad tertiaꝫa 2