rep̄hendit. qͥ nō ex cuōſitate ſꝫ ex ſuꝑfluotiore errabāt; putantes neīēabſqꝫ circūſciſionē poſſe ſaludi. Et ēin epiſtolis eiꝰ meior norratio de ꝯſciētia; ꝙͣ in oībꝰ alijs ſcripturis ſcista noui ꝙͣ vetei̓s teſtaniti. Vn̄ ꝯcludit ſcūs thos. v̓. ſupͣ. ꝙ ꝯſcīa nō ē pͥmā r̓gula hucnoꝝ oꝑū; qꝛ nō habetīdeficientē rectitudinē ſic̄ ſindei̓ ẜ Itergo magͣ ip̄a ſindei̓ẜ hāc p̄rogotīamhꝫ ꝙ ē ī deiuebilis ꝯſcīa at ē qͣſi r̓gula regulata; et iō nō ē miꝝ ſi error inea accidat. Ex qͦ ec ſeqͥt̉. ꝙ iſte errornō excuſat̉ qꝛ nō ē fri ſꝫ iuris vel ſc̄ievei̓tutis; quā qͥs tēt̉ ſcie̓ a̓īqͣre̓ ob hisq̄ informare ip̄m pn̄t ⁊ in agēdis dirige̓. Illd̓ qͦꝫ qd̓ d̓r. p̄thi. r. Coritos ēfinis p̄cepti de corde ꝓu̓o et ꝯſciā boqet fide n̄ fictu. ſic dꝫ ītelligi ꝙ ſpes illa q̄ ſuꝑ ꝯſciqꝫ ecuꝫ fundat̉ c̓titudinem hꝫ; ⁊ hec ē gͣtuita. Spes et q̄ ſuper errones ꝯſcīam fundat̉ ē ille deqd̓r: ſpes ip̄ioꝝ ꝑibit. Gloͣ. em̄ ibi d̓t.nt xipuiulaui.ꝙ ꝯſciā poīt̉ hͦ ꝓ ſpe. Et ſubdit Ille ſead id qd̓ diligit ꝑuētuꝝ eſſe deſpeq̓t:cui male ꝯſcie ſcrupulꝰ īeſt. Ille em̄ſpeq̓t; qͥ bonā ꝯſcīaꝫ gerit. Quē veropūgit malo ꝯſciētretͣhit ſe a ſpe Hoceſt dice̓ ꝙ ille q̄ veracit̓ ſcit ſe pecccitore et nō vult ſe emēdore; ille certitudinē hobet qͥ ꝓpria conſcientia ꝙdāpnādus eſt. Econtra qui vercicit̉ſcit ſe bene viuere. ſpē habet certōn;et teſtimoniū bonū q ꝯſciētia ſua deſalucitionē. Sed ex hoc nō poteſt cōcludi ꝙ conſciencio nūꝙͣ poſſit errare qꝛ plua̓ occurr̄t hoī qͥ difficultutēhn̄t ānexā. tā in iuditio diſcretionisꝙͣ elctionis. qͣre eciā bius b̓nardꝰ d̓tꝙ nemo ꝯſciē ſue crede̓ dꝫ n̓ opīo bonoꝝ viroꝝ approbet egm. Rō ē: qꝛ cōſciēcia foͣrtͣ in hōibꝰ paſſioātis ẜ qͥffectionē; ⁊ facilit̓ adhe̓mꝰ illis q̄ nob̓plcicēt. licēt̓qꝫ ꝓnūcicꝰ illa vera eſſeq̄ nobis animꝰ ſuggerit. ſic̄ oꝑte ſcͣptura d̓t. Scipīēs videt̉ ſibi vir diues: ⁊cͣ. Itē. Gloriat̉ hō in ẜmoē oīsſui Itē. Vidiſti hoīeꝫ videi̓ ſibi ſapientē ⁊⁊cͣ. Certiſſiē ergo tenendū eſt; ꝙlicꝫ ꝯſcientia ī qͥbuſdā notiſſimis errare nō poſſit tn̄ in his q̄ in dubiū venire poſſūt crebro errrit; et rarꝰ volde eſt a nullus qui in talibus ſibiipſi ſufficicit. Hinc curſū ſcriptura oit.Fili ne innitaris prudentie tue. Etiterū Abi multa conſilio ibi plurimaſalus; tu ſimilibus alijs ſine numero. Sed redeundo ad materiā principailem. qualiter ſcilicet error in cōſcientia accidere poſſit ex parte ration̄s eſt ſciendū ẜm eundē doctoremſanctum vbi ſimͣ. ꝙ qꝛ ꝯſcientia nichil aliud ē ꝙͣ applicaicō ſcīe ad aliqͣꝫſpeq̓lē actū iō duplicit̓ p̄t ī ea errorꝯtīge̓. vnoº qn̄ id qd̓ applicat̉ ī ſe errore hꝫ; cilio ex eo ꝙ nō rrē applicaturSicut in ſilogiſando contigit pcc̄mduplicit̓. vno. ex eo ꝙ aliqͦs falẜ vtit̉; vel ex eo ꝙ non rrē ſilogiſcit. Depͥmo dat̉ tale exēplū. Omne qd̓ eſtꝓhibitū lege diuinā non eſt faciēdū:ſꝫ vt heretici creduntIuramētū eſtꝓhibitū lege diuinci; ergo nulloº eſtiurandū. Hec cōſcīa eſt errones; qꝛminor eſt falſa. De ſecūndo ſic exemplificcitur. Dicit apd̓ ſe aliqͥs homobone volūtatis. Suꝑ omniqi deo eſtobediendū Sꝫ deꝰ p̄cipit ſemper orādū ergo nūꝙͣ ē dorimēdū; eo ꝙ ſop̄nꝰ oracōeꝫ int̓cipit. Hec ꝯſcientia eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten