Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

rep̄hendit. ex cuōſitate ſꝫ ex ſuꝑfluotiore errabāt; putantes neīēabſqꝫ circūſciſionē poſſe ſaludi. Et ēin epiſtolis eiꝰ meior norratio deſciētia; ꝙͣ in oībꝰ alijs ſcripturis ſcista noui ꝙͣ vetei̓s teſtaniti. Vn̄ ꝯcludit ſcūs thos.. ſupͣ. ꝯſcīa ē r̓gula hucnoꝝ oꝑū; qꝛ habetīdeficientē rectitudinē ſic̄ ſindei̓ Itergo magͣ ip̄a ſindei̓ẜ hāc p̄rogotīamhꝫ ē ī deiuebilis ꝯſcīa at ē qͣſi r̓gula regulata; et ē miꝝ ſi error inea accidat. Ex ec ſeqͥt̉. iſte error excuſat̉ qꝛ ē fri ſꝫ iuris vel ſc̄ievei̓tutis; quā qͥs tēt̉ ſcie̓ a̓īqͣre̓ ob his informare ip̄m pn̄t in agēdis dirige̓. Illd̓ qͦꝫ qd̓ d̓r. p̄thi. r. Coritos ēfinis p̄cepti de corde ꝓu̓o et ꝯſciā boqet fide fictu. ſic dꝫ ītelligi ſpes illa ſuꝑ ꝯſciqꝫ ecuꝫ fundat̉ c̓titudinem hꝫ; hec ē gͣtuita. Spes et ſuper errones ꝯſcīam fundat̉ ē ille deqd̓r: ſpes ip̄ioꝝ ꝑibit. Gloͣ. em̄ ibi d̓t.nt xipuiulaui. ꝯſciā poīt̉ ſpe. Et ſubdit Ille ſead id qd̓ diligit ꝑuētuꝝ eſſe deſpeq̓t:cui male ꝯſcie ſcrupulꝰ īeſt. Ille em̄ſpeq̓t; bonā ꝯſcīaꝫ gerit. Quē veropūgit malo ꝯſciētretͣhit ſe a ſpe Hoceſt dice̓ ille veracit̓ ſcit ſe pecccitore et vult ſe emēdore; ille certitudinē hobet ꝓpria conſcientiadāpnādus eſt. Econtra qui vercicit̉ſcit ſe bene viuere. ſpē habet certōn;et teſtimoniū bonū q ꝯſciētia ſua deſalucitionē. Sed ex hoc poteſtcludi conſciencio nūꝙͣ poſſit errare qꝛ plua̓ occurr̄t hoī difficultutēhn̄t ānexā. in iuditio diſcretionisꝙͣ elctionis. qͣre eciā bius b̓nardꝰ d̓t nemo ꝯſciē ſue crede̓ dꝫ opīo bonoꝝ viroꝝ approbet egm. ē: qꝛſciēcia foͣrtͣ in hōibꝰ paſſioātis qͥffectionē; facilit̓ adhe̓mꝰ illis nob̓plcicēt. licēt̓qꝫ ꝓnūcicꝰ illa vera eſſe nobis animꝰ ſuggerit. ſic̄ oꝑte ſcͣptura d̓t. Scipīēs videt̉ ſibi vir diues: ⁊cͣ. Itē. Gloriat̉ in ẜmoē oīsſui Itē. Vidiſti hoīeꝫ videi̓ ſibi ſapien ⁊⁊cͣ. Certiſſiē ergo tenendū eſt;licꝫ ꝯſcientia ī qͥbuſdā notiſſimis errare poſſit tn̄ in his in dubiū venire poſſūt crebro errrit; et rarꝰ volde eſt a nullus qui in talibus ſibiipſi ſufficicit. Hinc curſū ſcriptura oit.Fili ne innitaris prudentie tue. Etiterū Abi multa conſilio ibi plurimaſalus; tu ſimilibus alijs ſine numero. Sed redeundo ad materiā principailem. qualiter ſcilicet error inſcientia accidere poſſit ex parte ration̄s eſt ſciendū ẜm eundē doctoremſanctum vbi ſimͣ. qꝛ ꝯſcientia nichil aliud ē ꝙͣ applicaicō ſcīe ad aliqͣꝫſpeq̓lē actū duplicit̓ p̄t ī ea errorꝯtīge̓. vnoº qn̄ id qd̓ applicat̉ ī ſe errore hꝫ; cilio ex eo rrē applicaturSicut in ſilogiſando contigit pcc̄mduplicit̓. vno. ex eo aliqͦs falẜ vtit̉; vel ex eo non rrē ſilogiſcit. Depͥmo dat̉ tale exēplū. Omne qd̓ eſtꝓhibitū lege diuinā non eſt faciēdū:ſꝫ vt heretici creduntIuramētū eſtꝓhibitū lege diuinci; ergo nulloº eſtiurandū. Hec cōſcīa eſt errones; qꝛminor eſt falſa. De ſecūndo ſic exemplificcitur. Dicit apd̓ ſe aliqͥs homobone volūtatis. Suꝑ omniqi deo eſtobediendū Sꝫ deꝰ p̄cipit ſemper orā ergo nūꝙͣ ē dorimēdū; eo ſop̄nꝰ oracōeꝫ int̓cipit. Hec ꝯſcientia eſt