Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

de omnibus ꝑfectis v̓tutibus; oēseqz rare ſūt apd̓ moͣrles. ꝑccive̓ hūiles. ꝑauci vere pociētes. ꝑauꝑes crſtimites ⁊cͣ. qꝛ perfecte v̓tutes p̄cipue ad ſui apicē ſūt difficilime attīgibiles; et ꝯditio humonefrrgilitatis tepida eſt minis et infirma. Sed ſolucōe queſtioīs ꝓpoſite. aliq ē q̄ſtio mouēda. viꝫ An ſitdifficiliꝰ p̄cipere ꝙͣ obedire. Ad hocerudis quiſqꝫ ſubito reſpōdebit iocēdo dicēs; facilimū eſt p̄cipere. ſꝫ noneqꝫ facile obedire. Ueꝝ tioratus expertus longe alit̓ iudicebit. Cōſtatnamqꝫ p̄cipere eſt actꝰ v̓tutis heroyce. obedire autē v̓tutis purgatorie. Hoc ē dicere; ad ꝑfectos ſpectat p̄cipere; ad imꝑfectos qt pertīetobedire. Si ergo imꝑfectus p̄cipit alienas ꝑtes cigit. qꝛ qd̓ cigit intelligit̉ qꝛ fiduciam implendidatu nūꝙͣ per exēplū p̄buit Dixitquidā ſcūs pr̄ notabile v̓bum. Egonūꝙͣ p̄cepi ciliqͥd; qd̓ pͥꝰ oꝑe īpleui.Vn̄ hec eſt firmiſſima ſm̄o ſcōꝝ cōit̓de hac materiai loq̄ntiū cuiꝰ vitodeſpicit̉ reſtrt vt eius p̄ceptio acdicrtio ꝯtēpnait̉. ꝙͣuis per hoc ſubditi ex toto extuſant̉. Dicit em̄ btūsciuguſtinꝰ. talis modus in obediētiā tenēdus eſt. vt in malo ꝯſentias bonis. nec malis in bono cōtradicuis. Et btūs gͣgͣʸ dicit. nūqͣ perobedientiāmalum fieri debet. licet qliqn̄ bonū dēcit obīaꝫ int̓mitti. Inueniūt̉ et alia multa ſcripͣ. et eciā reuelcicōes facte qͥbuſdā de obīa īplēda ſolū ad p̄latos ꝓbos. ſꝫ eciū ad diſccolos; dūmodo ſintmala illicita p̄cipiūt. Facilit̓ hecloqͥmur; ſꝫ ad ꝓpe̓gādā ꝑfcāꝫ obīaꝫin ſubditis adhuc īꝑfr̄īs debile iuua ꝓtuliꝰ. Quis neſciāt difficultotēhꝰ negocij. qn̄ de ſaluatōe̓ ſcriptū legiꝰ. cepit ih̓s face̓ et docere tn̄ diſcipuli tētis gucbāt̉ anxietatibꝰ adobediēdū. vt dicerēt. qͥs p̄t ſaluꝰ fiei̓?Sil̓it̓ ad ſcōs patres ꝑfecte illd̓exēplū nitati fuerūtꝰ vt ſciꝫ ſemꝑplꝰ exēplo faice̓nt ꝙͣ imꝑio mādeeret;trimē ꝙͣ cuicos vere obediētes filios genercire potercit. eciā oratioībꝰ multis ⁊cͣ. Quid ergo mi ſi indiſcreti andiſciplinati. leues et ocioſip̄lati auſtere et indignebūde p̄cipiētes; nullos ad perfectā obediētiā filios educāt Quid miꝝ ſi n̄nullos boiui miiutane volūtutis diſcipulos deiciāt. Veiſtis ve illis. eſt efficaxx doctrinaſolo v̓bo preciꝑe orrdua; vbi nullafecte v̓tutis exēpla ſuffragātur. Siqͥdē imperfecti diſcipuli totū impoſſibile arbitrant̉ quicqͥd gͣue ipſis imponit̉: ſi non pͥus ab alijs hoc adinipletū ꝑſpexerint. Vnde pcitꝫ hec cauſedue ſunt. qucre perfecta obediētiaꝓauciſſimos habet cultores; qꝛ corꝰvalde eſt qui perfecte nouit p̄cipere:et ſimilit̓ ꝑauci ſūt qui ita fortit̉ ꝓficiunt. vt ad omnia precepͣ cōplēdeconſtonti cmimo ſufficiāt. De hoc ſicdicitrich̓. Duo ſunt ſolēt perfectionem obediētie prepedire adeſt ne coguimur vel cemāta deſerere. rel aſpera tolercire. Sed ſi ſemel cmore abſtinētie vel p̄ciciētie. perfecte qnimꝰincceluerit ꝓtinus ad omnē obedientiā abſqꝫ vlla contradictioē ſe ſubdit. Qui em̄ trem aduerſa perpeti ꝙͣin proſperis delectari apud ſemet