Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝓpoſitū p̄uaricoſſe pactū: et p̄ceptu ꝯtēpſerit et remediūNā illū ſanedico ſecuꝝ; eciā ſi int̓dū obedientiemandattū p̄terierit ꝯciliū reſpicitpenitētie. Si iubente ſemore vt ſileā.verbū forte obliuionē elobitur;reū mne ꝯfiteor īobedietie. ſꝫ veīciliter.Si ex ꝯtēptu ſciens delibercis ſpōte in v̓ba ꝓrupo et rupero ſilentij legem pͥuciicotorem me cōſtituo et criminalit̓. Et ſi īpenitēs ꝑſeuero vſqꝫad mortē peccaui dāpncilit̓. Itē melius ē obedire deo ꝙͣ hoībꝰ; ip̄is melius inagiſtris ꝙͣ diſcipulis. Porro īip̄is inagiſtris. meliꝰ nr̄is ꝙͣ exͣneisQuibꝰ āt meliꝰ ꝯſtrt obedire; ꝓculdubio obedire ē deteſtabiliꝰ. Non̄eſt dubui quin q̄pliorē grām mereatur qͥꝑatum ſe exhibet an̄ mandotum: ꝙͣ obedire ſcitrgit poſt mādotum In obediēdi racōe hec generalisregula tēqt̉: vt in difficilioribꝰ qͥdemagendis obeditio qͣtior ꝙͣ p̄uoricatio guior iudicet̉; et in facilioribꝰ miꝰqꝫ oneroſis ꝯtēptus dāpnobilior ꝙͣactꝰ lcudatior eſtimet̉. Itē b̓nardꝰNulti deniꝫ ſub p̄ceptore quieti inuūt quos ſi uigo abſoluas. videasnon poſſe quieſcere nec ſe vllomodoeqͣlibꝰ ſerucire īnoxios; ſimplicit̓ acſine q̄rela īt̓ fraitres ꝯu̓ſari. ſuꝑ frotres ſolū inutilit̓ ſꝫ eciā inſipient̉et neqͦt̉ eleuorri; mīme quidē egentesinaigiſtro nec trmenidonei nicigiſterio. Ab̓ moyẜ ī col̓. p. Nullo viciop̄cipitē dycibolꝰ mochū ꝑtrahit qcducit ad mortē. ꝙͣ cum neglectisconſilijs ſeniorum ſuo iudicio perſucſerit diffinitioniqꝫ confidere bern̄ºNec ſtudium bone actionis. nec otiūſancte cōtemplationis. nec leccrimepeītētis; extra obedientiam acceptapoterūt eſſe deo. Non deibit inobediēti copiam ſui tantus obediētie amator. vt mori qͣuin non obedire molueit. As ergo non erubeſcat obſtinatus eſſe in conſilio ſuo. qn̄ ſuū ip̄sſcipientio deſeruit? Vnde ī euangelio luce dicit̉ de ſalucitore. Subditꝰerat illis. Pria voluntas ſic diciturnon quia hominis ꝓpric eſt eo cdyobolo ē: ſꝫ qͥd omnia ſibi appropriat. Pria igitur volūtus grāde incilum ē: fit vt bonā tuā tibi nichilſint. Pria autem voluntus ē. que n̄ēcōis cum deo et hominibus ſꝫ noſtrotantum. quando quod volumusad honorem dei nec ad vtilitritē ꝓximi; ſꝫ ſatiſfacere cupimus ꝓprijs motibꝫ aiōꝝ. Qd̓ em̄ odit deꝰ a qͥd pūitꝰp̄t̉ ꝓpriā volūtutē? Ceſſet ꝓpria volūtus; et īfernꝰ ei̓t Augꝰ O ꝙͣ enorme vitiū ē ī obediētic; cīgelo ꝑdiditcelū. ade ꝑadiſū. ſciuli regnū ſalomoni qōrē d̓i; īobediētibꝫ tollit celū.Ggͣꝰ Nōnūꝙͣ nob̓ hꝰ mūdi ꝓſperanūꝙͣ iubent̉ adu̓ſcūſciēdū ſūoꝑe ēobiāin adu̓ſis ex ſuo aliq̓d hrē dꝫ. 4ꝓſpei̓s ex ſuo aͥd oīō hrē. qͣteꝰ inaduerſis tonto ſit glorioſior. quanto diuino ordini eciam ex deſiderioiungitur; et in ꝓſperis tanto ſit melior quanto a preſenti ip̄o quam diuinitus accipit gloria fundituste ſexarcitur. Moyſes inuitus fuſcepit principctum: et paulus obediendo ciuidꝰ ad iheruſalem vinculādus aſcendit. Queſtio eſt; quaretrem ꝑauci inueniuntur vere et perfecti obediētes. Reſpōſio ē generalie