ipſum ſtatuit̉. q̄ difficultuas eius obedientium vlteriꝰ minue̓ poterit? Cōtra iſta duo impedimenta duo ſūtremedia appliccenda. qͣtenus tantūbonū in ſeruis dei ſalubrē ꝓfectumpaulati accipicit; ac vſqꝫ ad ꝑfectamobedientie v̓tutem cooꝑante dn̄i grāexcreſcat. Primo qūo ad p̄latos ēſciendū ꝙ ſi ipſi in omni v̓tute ſuntbene exercitoti: tūc exhortatioē hacopus non hobent hoc tamen nullibiefficatius apparet. niſi in ꝓfectu diſcipuloꝝ ſicut apl̓us Iohānes oſtendit dicens. Aciorem hoꝝ non hobeogrām ꝙͣ vt audiuni filios meos ī veritate cmbulare. Si q̄t ſubditi ſubilit i xinirpieoꝝ regimine non ꝓficiant. ſolēt boni p̄lati pͥmū ſeip̄os corā dn̄o ī ſecrent dlinit ſlaulililito cordis cubiculo accuſaire. timēteslipulia hine forte ipſi ſint ī cauſcrmcxime citIlhmmueruliitendētes illud bt̄ī gͣgͣ. v̓bū quod p̄lotus pre cūctis debet eſſe in ꝯtēplacōeſuſpenſus; et tāti meriti apud deum.vt hoc eis impetret qd̓ ex ſe non poſſunt. Debet ecium p̄lotus diligentiſſime adu̓tere illam trinam int̓rogotionē dn̄i qn̄ dixit. Petre amcis mePaſce agnos meos ⁊cͣ. Et illd̓. Egeſum paſtor bonus ⁊cͣ. cū ſimilibus:q̄ idē g̓g̓. in ſuo paſtorali diſtrictiſſime ꝓſequit̉. Huic pulchre alludit illud magni prīairche Iacob reſponſum: quo vſus fuit ad eſciū fratrēſuum volentē ſecum ꝑgere in itinere.Noſti ait dn̄e im ꝙ poruulos hobeam teneros. et oues qc boues fetasmecū: quas ſi plus in ombulando fecero laborare; morient̉ vna die cūctireges. Precedat dn̄s meus; et egoſeqͣr paulatī ſicut videro paruulosmeos poſſe. Non indiget ſimilitudoiſta expoſitioē. Dicit pl̓s. ꝙ ſit incigna ſalus beſtie ſi veīat ī ſeruitiū alicuius hominis; ꝓpter curam et ꝓuidētium quam ex hoc ꝯſequit̉. Sedvtinum hec ꝯditio inter homines ẜuae̓t̉. vt talis eſſet ſollicitudo pro cīmabus xp̄i ſanguine redēptis. qͣlisē ꝓ iumentis inſipientibus quibusnon ē nitellectus. Abſꝫ dubio ſi hecita fierent̉ ſubiecti bone voluntatistalēto p̄diti ſub tali paſtore cōtidiein melius ꝓficerent? Senecā citteſtante qui ait. Seruos hoſtes n̄ habemus; ſꝫ facimus. Sic cū inferioreꝓiias quēddmodū tecū ſuꝑiorē viuere vel⁊ cūctos ſubiectos plocitoshabebis. Remiſſius em̄ imꝑanti. melius pcretur. Itē gͣḡ; 3. moͣ. Qui abv̓no quolibet bono ſubitos vetrit neceſſe ē vt ml̓ta ꝯcedoit ne obediētismens interat ſi ci bonis omnibus veꝓulſa ieiuāt. Vn̄ dn̄s eͥde orborē micā ꝓhibuit; oēs alios ꝯceſſit. Semper ergo p̄latus ad modeſtiā et clementiam tēdait. ⁊ ſic roborabit̉ eiusauctoritas. et ꝓficit ſubiectorū vtilitris. Et btūs b̓nardus ſuꝑ cātica ẜmone rz. pulchre de hoc loquit̉: ⁊ alibi ſepius ⁊cͣ. Melius ē em̄ teſte beato auguſtino vt in futuro iudicioaerguat̉ de minioi miſericordia; ꝙͣ denimia ſeueritute. Semꝑ eciam p̄uidere tenet̉ diligenter. vt in p̄cipiēdonon exponat ſubditū ꝑiculo alicuiꝰpeccriti moͣrlis qd̓ ſepe fit qn̄ dure egitin hijs q̄ ſūt de ꝓprio beneplacitoſuo; q̄ n̄ reqͥrūt̉ ad ſalutē ex ncc̄ituteEt regula ē infullibilis Ꝙ quicūqꝫexponit ſe couꝓximū ſuum ſcienter