Cādalū eciā ẜſcūm thoͣm 22º. q.43. ccritati cōtrariat̉. et pocem turbare ſolet et multas pplexitōtes etdifficultates in actibus inorolibusgenerat. Vn̄ ẜ intētionē beatiie̓onīſic diffinit̉. Scādalū eſt dictum velfactū minus rectum p̄bens occaſioſionē ruine Et d̓r a greco noīe ſcādolon qd̓ nos offeſionē l̓ ruinā vel īpēſionē pedis poſſumus dicere Contīgitem̄ ꝙ qn̄ꝫaliqͥs obex poīt̉ alicui ī viocorli. cui īpūīgens diſponit̉ ad ruinā;Et talis obex dicitur ſcondolum. Etſimilit̓ in ꝓceſſu vie ſpiritualis contīgit aliqͣꝫ diſponi ad ruinam ſpiritualē ꝑ dcum vel factū alt̓ius. Inqͣmtu ſciꝫ aliqͥs ſua q̄monicōe vel inductione a̓ exēplo alteꝝ trahit ad peccandū. Vel eciā ſi hoc ip̄e non intendat. tn̄ ip̄m fruꝫ ē tale qd̓ de ſui racōne hobet ꝙ ſit inductiuū ad pͥccādūputa cū aliqͥs publice facit pcc̄m̄ velqd̓ habet ſimilitudinē peccati: tūc illeqͥ hꝰ moī eictū frit ꝓp̓ie dāt occuſioēꝫruine. Et hoc votur ſcādalū actuiū.Sccidalū autē paſſiuū ē quādo peraliqͦd v̓bum vel factū vniꝰdatur alteri cū peccandi qn̄ et p̄ter intēcōemoꝑātis et p̄ter conditionem oꝑis aliqͥs male diſpoſitꝰ ex huiuſmoī oꝑeīducit̉ ad pecccindum. puta cū anqͥsinuidet bonis alioꝝ. Et tūc ille q̄ facit huiuſmoī ectū rtūm nō deit occciſionē quātū in ſe eſt. ſꝫ aliꝰ ſumit occaſionē: ſꝫ illd̓. roͣ. vij. occaſiōe cuitēaccepͣ ⁊cͣ. Vltra hoc qn̄qꝫ iſta ſcādola miſcētur in vno actū. vicꝫ qn̄ adinductionē vniꝰ aliꝰ pecccit: qꝛ tūc inpͥmo ē ſcādalū ectiuū ⁊ ī ſecūdo pciſſiuū. Quādoqꝫ vero eſt ſcundalumactiuum ſine paſſius puta cum aliqͥs inducit verbo vel facto alium adpeccādū et ille nō ꝯſentit. Qn̄qꝫ eſtſcādalū paſſiuū ſine actiuo; ſicutiādictum eſt. Et nota ꝙ ſcundalū ſemper includit racōem peccati; qꝛ ſpiritualis ruinai hoc de ꝑ ſe notat. Sciendū ē tn̄. ꝙ diu̓ſimode ſcādoli ptcmꝯtīgit. Nā ſcūdalū actuiū ſemꝑ eſtpcc̄m̄ in eo qͦ illd̓ facit̉ qꝛ vel ip̄m opꝰqd̓ fct ē pcc̄m; vel eciā ſi hobeat ſpēꝫpcc̄i dīttēdū ē ſꝑ ꝓpt̓ ꝓxi coritutē: exqͣ vnuſqͦſqꝫ tenet̉ ſaluti ꝓximi ꝓuidere: ⁊ ſic qͥ nō dimittit ꝯtra cui̓tatēcigit. Poteſt tamē ſcādalum actiuūeſſe ſine pcc̄o alt̓ius qui ſcādaliſetur:qn̄ ſciꝫ ille qui poſſit ſcādaliſari nonꝯſentit vt dictum ē. Sccdalum ecpaſſiuū ſemꝑ ē peccartum in eo ſcilicꝫqui ſcādaliſcitur ꝙͣuis nō ſemper ille peccet q quo occſio ſcādoli accipitur. ſicut cū aliquis ſcandaliſatur dehis q̄ alius benefacit. ⁊cͣ. Ex quibꝰſequitur; ꝙ in viris perfectis non reperitur ſcādalum. neqꝫ actiuū neqꝫpaſſiuum. Ꝙ paſſiuum ſcandalumin eis non cadcit: aperte beatus Ieroniꝰ. teſtatur ſuꝑ Not. ca. 18. dices. Nota ꝙ qui ſcundaliſat̉ ꝑuulꝰē: maiores em̄ ſccundala nō recipuit.Cuiꝰ rationē aſſignat ſcūs tho. 22ºq. 43. qꝛ. ⁊. qꝛ nullus mouetur qͦ reiīmobili firmiter inhe̓t̉ inoioe̓s autēſiue perfecti ſoli deo inherēt; cuiꝰ eſtīmutubilis bonitts. Quic et ſi inherēt ſuis p̄latis non tamē inhe̓nt eisniſi inqͣutū illi inherent xp̄o ẜm illd̓l. cor̄. 4. Imitatoe̓s mei eſtote ſicut⁊ ego xp̄i. Vnde quantūcumqꝫ videant alios inordinaite ſe hobere deis