pel factis. ip̄i a ſua rectitudine nō recedunt: ẜm illud pͣs. Qui confidūt īdn̄o ſicut mōs ſyonū cō. in eternū q̄habitat in ihrl̓ꝫ. Et iō in hijs qͥ ꝑfectedeo adherēt. ſcādalū paſſiuū nō īueītur ẜ. illd̓ pax multa diligētibꝫ le. t.et n̄ ē illis ſcādalū. Nec obſtat illudquod xp̄s petº dixit. ſcādalū mͥ es; qꝛibi ſcādalū large ponit̉ ꝓ qͦlibet impedimēto. Sil̓it̓ nec pcc̄a veīalis hobent plenā rationē ſcādali: ſꝫ poteſt ⁊eis eē appropinqͣtio q̄dā ad ſcādalū.Qn̄ ec viri ſancti foris īpediūt̉ a boin dinlimi tiullumno oꝑe nō ob hoc ſcādaliſant̉; qꝛ in īteriori volūtate n̄ pn̄t īpediri qͦ miꝰin deū tēdāt: ẜ. illd̓ ro. s. Neqꝫ morsneqꝫ vita poterit nos ſeꝑcire q̄ corritute dei. Scdidalū eciā eictiuū in viris ꝑfectis eſſe nō p̄t qꝛ ad ipſos perfectos ꝑtinet ea q̄ oigunt ẜm regulō.j.jijrationis ordinore ẜm illd̓ pͥme corxt3. Omnici honeſte ⁊ ẜm ordinē fiq̄tin nobis. Et ſi quid in eoꝝ incīfeſtisdictis vel factis ob hac moderationedeſit. hoc ꝓuenit ex infirmitrte hūcina ſcilicet modice et leuiter? Nec totum eſt vt ex hoc rotionebiliter poſſit ab alio ſuī pecccndi occuſio. Quiautem ſeipſum ſcādaliſat ſine occoſione debitu alle eciam ſibiipſi cauſaeſt peccuiti nō olius qͥ bene cigit. Petrus ecium n̄ itr guiter peccauit vtſcandalum actiuūdde̓t̉? qꝛ ex pietote ꝓceſſit factū ſuum vt dicit gol̓rˢ:licet gentiles nouiter ꝯuerſi ex hocpaſſiue ſcādaliſabant̉. Et ecicim ẜmauguſtinū mnagna vtilitas īdeſeq̄bat̉: qꝛ vtilius exemplū reliquit petrus patient̓ ſufferēdo īcrepationempublicā ꝓ modico ꝙͣ paulus eā inferēdo. An āt ſpūalia exercitia ſiutꝓpter ſcādalū dimittēdo ſcūs thoͣsreſpōdet v̓. ſupͣ qꝛ .n. ſub diſtinctioēp̄mittens; ꝙ iſtr q̄ſtio intelligendoeſt de ſcūdalo paſſiuo qꝛ nichil penitus faciēdū cū ſcādalo octiuo qd̓ ſꝑeſt vitādū tāꝙͣ malū ſimplicit̓. Confiderādū ē ergo; qͥd ſit dimittēdū nealius ſcūdaliſet̉. Eſt āt in ſpūalibꝰbonis diſtinguēdū. Nā q̄dā hoꝝ ſūtde nccitrte ſalutis; q̄ p̄t̓mitti nō poſſunt ſine pcc̄o morli. Nanifeſtū eſtautem ꝙ nullꝰ debet moͣrlit̓ pccorevt alteriꝰ pcc̄m īpedicit; qꝛ ẜꝰ ordinemcaritatis plꝰ dꝫ hō ſuā ſalutē ſpūcilem dilige̓ ꝙͣ alteriꝰ Et ideo ea q̄ ſūtde nccitare ſalutis p̄rermitti nō debent; ꝓprer ſcādalū vitādū. In hijsāt ſpūolibꝰ boīs q̄ nō ſūt de ncc̄tote ſalutis. videt̉ adhuc diſtinguēdū:qꝛ ſcādalū qd̓ ex eis orit̉ qn̄ꝫ ex mnalicic ꝓcedit cū ſciꝫ aliqͥ volūt īpedirehꝰ moī bona ſcādale ꝯcitēdo: ⁊ hͦ ē ſcadalū phoriſeoꝝ qͥ de doctriā dn̄i ſcūdaliſcibāt̉. Qd̓ eſſe ꝯtēpnēdū dn̄s docet o at. vi. dices. Sinite illos: teciſūt ⁊ duces cecoꝝ. Qn̄qꝫ vero ſcādalū ꝓcedit ex īfirmitute vel ignoratidet huiuſmodi ē ſcādalū puſilloꝝꝓpter qd̓ ſūt ſpūalici bona occultādē vel ec īt̓dū differēdo vbi ꝑiculū n̄īminet; qͦuſqꝫ reddita racōe. hꝰ moīſcādalū ceſſet Si āt poſt redditā rationē hꝰ modi ſcādalū due̓t. iā videt̉ex malicio eſſe et ſic ꝓpter ip̄m n̄ ſūthꝰ moī ſpūalia oꝑa dīttēda. Hīc b. jeroīꝰ d̓t. ꝙ dīttēdū ē ꝓpter ſcādalū oēqd̓ p̄t p̄termitti ſalua triplici veritrite ſciꝫ vite iuſticie et doct̓ne. Et gͣſuper ezechielem d̓t. Si de veritate