ad bellandū vicioſa ē. ſcd̓m illd̓. pͣs.Diſſipa gentes q̄ belle volunt Iinroͣ. xij. dicit̉ Non vos defendentes koriſſimi ſꝫ date locū ire. Noli vinci emalo: ſꝫ vince ī bono molum. Et breuiter valde ꝑfectoꝝ eſt non delectai̓in malo altei̓us qui iniuſte ſibi malum intulit Nec aliqiuis excuſcitur ſimalum intēdit illius qui ſibi inuiſteintulit malum. ſicut non excuſait̉ aliquis ꝑ hoc ꝙ odit ſe odientem. Inꝙͣtum ergo iniuria in aliquem illatoad eius ꝑſonam ꝑtinet debet eā tolerare paicienter ſi expediait̉ Inqͣtūvero vergit in dehonorationem dei e̓nocunientū ꝓxirm debet cū mognocautela expiori: qꝛ vt dictū eſt vindicatio eſt virtus multum difficilis.Aid̓. 22ᵉ. q. ios In hoc em̄ virtus vindicatōis ꝯſiſtit. vt hō ẜoēs c̓cūſtātias debitr mēſurā in vīdicando ꝯẜuet; ecium vbi certus ē ꝙ iuſte vindicte locus ſit. Rixa ẜm yẜ. qritu coruunō dicit̉. vnde rixoſus ille ē qui ſemper ꝑatus eſt ad conͣdicēdū; iurgiodelectat̉ et ꝓuocct ꝯtendentem ⁊ ultimū verbum hrē cupit. Sāctꝰ thoͣs22ͤ. q. 4i. addit. ꝙ vltra hoc eciā addit ꝯtradcōem in factis ẜm gloſamgal̓. i; vbi dicit̉. ꝙ rixe ſūt quādo exira inuicē ſe ꝑ̄cutuūit. Et ideo rixei videt̉ eſſe qd̓dā pucitū bellū. qd̓ int̓ priuatas ꝑſonas egit̉ Nec ex aliqͣ publica auctoritate ſꝫ mogis ex īordinata volūtate. Et ideo rixa ſemꝑ importut peccctū. Et in eo qd̓ qu alteꝝ inuadit iniuſte eſt peccatū moͣrle. Inferre em̄ nocumentū ꝓxīo eciā oꝑemanuali. non ē obſqꝫ peccrito morli.In eo autem qͥ ſe defendit. poteſt eſſeſine peccrito. et qn̄qꝫ cū percato veīoli. ⁊ qn̄qꝫ eciam cum pecccito morli. ſꝫdiuerſū motum qnimi eius ⁊ diuerſum modum ſe defendēdi. Nam ſi ſolo cnimo repellendi iniuriā illatumet cū debitri modee̓tione ſe defendeit:non eſt pecccitum. Si vero cum omnimo vindicte vel odij vel cum exceſſudebite moderationis ſe defendat ſemper eſt peccatum. ſꝫ veniole qͥdem qn̄aliqͥs leuis motus odij vel vindeē ſeimmiſcet. vel cū nō multū excedit moderatum defenſionem; qorle aūt qn̄obfirmato qnimo in impugnanteminſurgit ad eum occidendum vel eciam grauiter ledēdum. Hec rixa filia eſt ire vt dicit gͣḡª z. mo. Et idē innuit̉ ꝓu̓. xv. vVbi dicit̉Idir iracūdusideſt ira pleꝰ; ꝓuocrt rixcis Qui ātcaute ꝯuerſari nouit ob huiuſmodiſe cuſtodicit. ne in ignem eius lignaſtruqt Capl̓m. 20.Edicio diſcordiā īportut multitudinis ciuilis in tontū vt adpugncm ſe p̄parent: ⁊ ꝑtinet ad eosqͥ contra iuſticiam ⁊ cōe bonū huiuſmodi diſcordiam ꝓcurant. Et ē ſemper moͣrle et grauiſſimū peccritū vtdicit ſcūs thoͣs q. 42; qꝛ ex malicici ꝓcedit. et bonū multitudīs qd̓ diuiniꝰeſt ꝙͣ vnius ꝑturbat. Vnde ſedicioſus ẜm yẜ. dicit̉ qͥ diſſentionem cinimoꝝ facit et diſcordicis gignit. Et ẜglōm ij. cor. xij. applicat̉ iſte termiꝰſeditio ad tumultus populoꝝ; qui adpugnam vel uadunt vel ſe p̄parant.Et nota ꝙ ſicut non dicit̉ rixoſus qͦiuſte ſe defendit ꝯtra vnū: ſic etiā nōdicunt̉ ſedicioſi qͥ contra ſedicioſosrē publicā defēdūt Cetet̓ vid̓ v̓. ſupͣ.