Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

patet mendciciū directe opponiturv̓tuti vei̓tatis ſiue vec̓icitatis: ſꝫm qͣgualiqͥs d̓r verax. Veritas em̄ eqͣlitasquedā eſt ſicut et iuſticia; cui oppoīt̉inegis et minꝰ. Vnde de hijsduobꝰ vicijs eſt ſenciēdū ad grauitutē et leuitutē culpe ſicut de mendacio hoc tn̄ habent ſpeciale quibuſdā alijs vicijs; poſſunt ſimulet ſemel in vno actu inueniri. Vndenichil ꝓhibet aliquē ſūme inſtabilēeſſe et ſūme immanſiuū: quoſi ſemper contra recta rationem nouapientē; et ni qͦlibet ꝯtumacit̉ ꝑmanētem donec rce rationis ꝯſultatio qͥeſcat. Viciū em̄ talem hobet noturā recte rationi ſemꝑ reluctat̉; neqꝫilla iubente ꝯtrariū age̓ ceſſet. Siciactūcio et yronia ī v qctū reꝑiūt̉:iuxͣ illud Mat. Ext̓mināt faciesſuas vt apporeā̄t hominibus ieiunātes. Et quidam qmbulātes in religione angeloꝝ motu inanis glorienimis ſe deponūt negantes bonahobent. dicentes mala hobent:qͣtenus hac occuiſione ſpūalit̓ gl̓oſihabeant̉ Hij omnes ſimul incurrūtviciū yromē et iactancie. trmē ẜmdiuerſa; et ꝓpter hoc grauiꝰ pcccunt.Vnde et philoſoª d̓tmn.. eth̓; etſuꝑhobūdantia et valde defectꝰ iactanciū ē. ꝓter quod et de auguſtīolegit̉. neꝫ veſtes nis p̄cioſas neqꝫnis abiectus hre volebat. qꝛ ī vtˢqꝫhomines ſuā gloriā q̄runt. Yroniatumen eſt ẜm ſeminꝰ culpcibilis ꝙͣiactuncia. Sunt eciam adhuc aliq̄alie mole ſoboles ſiue pccō linguāmaculāt ſciꝫ ſtultiloquiū multiloqͥū ſcurrilitas: ponūt̉ filie gule. Sicut em̄ videmus in eb̓oſis inordinata leticiā replent̉. ẜm illud. ij. eſdre iij. vinū omnē mentē ꝯu̓tit in ſecuritutē iocūditutē ideo eciō oibſqꝫracione v̓ba multiplicāt/ qn̄ꝫ fatuoqn̄qꝫ inhoneſta ꝓferēdo. Et qꝛ totſūt mala ex lingua ꝓueniūt; ideoſancti pres ſtudioſiſſime v̓tutibus acquirēdis ſudarūt. ꝑpetuū ſilenciū ſuis ſectutoribꝰ ſeruandūſalub̓rima regula ſtatuerūt. qͣtenꝰhac occuſione viciū lingue tēꝑarēt:que int̓ omnia membra labiliſſimaeſt et difficilime gub̓nabilis. Et licꝫmulta bona lingue officiū ſi beneregat̉ ꝓueniantꝭ maluerūt tn̄ illisꝓpter anexūꝑiculū corere ſe in tu.to ſilentio ẜucre; ꝙͣ bona loquendoalios edificcire ac ſeip̄os q v̓tutumculmine p̄cipitare Vltra omnici hecadhuc reſtut peſſimū viciū lingueſciꝫ blaſphemia: aideo gͣuis eſt vtſancti dicat omne pccm̄ cōꝑatumblaſphenne leuiꝰ eſt. et incipit duratqꝫ met̓nū. ſicut ecōtra coritasincipit et in pr̄īai ꝑficit̉. Tam giusēluēs hꝰ pccī vt nūꝙͣ poſſit eſſe veīal̓ſꝫ ſemꝑ moͣris; qꝛ ex malicie ꝯtēptuꝓcedit. Et fit tribꝰ modis: ſciꝫ ctt̉buit̉ deo qd̓ ei ꝯuenit et cum ab eoremouet̉ qd̓ ei ꝯuenit attribuit̉crecture qd̓ deo qpppricit̉. Cōt̓ enimbloſpheīa d̓inum hōre qͣntū poteſtdeteſtari et impedire; ſolum ſcd̓mveritutē intellcūs. ſꝫ ecicem ẜm pͣuitatem affcūs. Illa eciā bloſphemicique fit in ſcōs ex conſequenti in deūredūdat: ē ōmū ſcōꝝ corona gloria. Sed qꝛ pauci ſūt ad hācſurā infeliciſſiē pͣuitotis ꝑtīgunt̉iō