obſtat ꝙ aliqn̄ detͣctor l̓ cōtūelioſuspeioe̓ loqͦt̉ ꝙͣ ſuſurro; qꝛ fīs ꝑat ſpeciē actu moa̓li. peſſiꝰ q̄t finis. ſufurrōīs ⁊ coi̓tati dirce conͣriꝰ; vt d̓r ꝓu̓.v ¶ Dei̓ſio ec poīt̉ īt̓ pcc̄a locucōis. ⁊ē qn̄ꝫ veīale. qn̄ꝫ morle pccm̄ vt d̓t .ſ.tho. 22º. q. M. Et dr̄t a ſubſannacōein mō ſꝫ n̄ in fine; qꝛ ā̄bo ītēdūt ꝯfuſionē ſu̓ erubeſcēciā ꝓximi. ſub rōe ludi et ꝑiupēſiōis. Sꝫ hoc feicit deriſioore v̓bis ⁊ crichīnis. ſubſcinncō cuitēnaſo rugato; vt d̓t gloͣ. ſuꝑ illd̓ pͣsq̄ habitat ī celirridebit eos. ⁊. d. ſ. eoQuādo eī aliqͥs malū alt̓iꝰ irridꝫ qͣſioīo nō ſit curandū de eo plꝰ pcc̄ait ꝙſi ꝯtūeliā īferret. Rō ē qꝛ plus ꝑiupedit ꝓximū qͥ ī ludo eiꝰ malū eccipitꝙͣ qͥ ſerioſe Et ſic pꝫ ꝙͣ gue ē pcc̄m̄ irriſionis. Et vltra hoc ē adhuc grauius .ſi in illum ficit cui reuerentiodebetur; ⁊ eo maiꝰ quo indiori honore dignꝰ ē. ſicut deꝰ et d̓inci. parētesp̄lati. iuſti. docti ⁊cͣ. Illo āt deriſio q̄iocoſe inter dicos de ꝑius fiei̓ ſolet. q̄nullū a̓ leue pcc̄m̄ ē. et qn̄qꝫ ad v̓tutē ludi p̄t referri. licet in his ſicut etin ſupͣdcis vicijs caucio ē adhiben9 15de Naſedcio qͦꝫ ad pcca lingue pertinet. et fit qn̄ ꝓnūciatur malū ꝯtraaliquēvel īp̄ccido vel optādo; qd̓ ẜ ſerepͥgnat coi̓tati q̄ diligiꝰ ꝓximūniolētes bonū ip̄iꝰ Et ita ẜ ſuū geꝰ eſtpcc̄m moͣre. et trto guiꝰ quāto ꝑſona cui molediciꝰ incigis qmureet reuerei̓tēmur. ⁊cͣ. Contigit trmē v̓būmaledcōis ꝓlatū eē pcc̄m̄ veīale. velꝓpter ꝑuitatē mali qd̓ qͥs alt̓i moledicēdo īp̄ccit̉; vel ec ꝓpter affcc̄m eiꝰq̄ ꝓfert maledcōis v̓bacdū ex leuimotu. vel ex ludo. a̓ ex ſurrepcōe aliqͣ v̓-ba ꝓfert; qꝛ pcc̄ai v̓boꝝ maxīe ex affectu pēſant̉. Timoratos tumen viros decꝫ oīo diſſueſcere hāc leuitutꝭmaledicēdi. ſicut et conuiciandi. ⁊cͣ.Dicit ec .ſ. tho. 22. q. 46. ꝙ moledictio ē mīor ꝙͣ p̄dcā qͣtuor vicia; qꝛ illadicūt malū culpe a̓ ſub rōe culpe. hecmolū pene a̓ ſub cōe pene. Sunt ec̄quedā maledictiones in ſacra ſriptura q̄ ad v̓tutē ꝑtinēt. viꝫ deut̉. 2.Iob. z. Nat. xij. ⁊cͣ. Que ad hoc tendūt vt bonū ex illis ſeqͣt: ſciꝫ gloriodei iuſticici ꝑſeueras. em̄dacō pcc̄oꝝ.p̄nūciatio futuroꝝ. ſigͥficātia qͦcl̓teꝝ.Mēdatiū ſil̓it̓ ad pcc̄a lingue ſpec.trit. et ē t̄plex ſciꝫ ꝑnicioſū. officioſū⁊ iocoſū. Et nō ẜ ſcm̄ thōͣꝫ 22. q. 110. ꝙmendaiciū qn̄ꝫ ē in v̓bis. qn̄ꝫ in fr̄is.et quocūꝫ fiait ſꝑ ē pcc̄m̄. qn̄ꝫ veīalequꝫmoͣrle. Pernicioſū eī eo ꝙ dix̓ctecōtroricit̉ coi̓tati ſemꝑ ē pcc̄m moreAlic cutē ſūt venialia ex gene̓ ſuorpoſſunt tomē fieri mortalia per accidēs; viꝫ ꝓpter ſcādalū aūt aliqͥd aliud. ⁊cͣ. Mēdaiciū ergo ē malū ex genere; et ergo nullono poteſt eſſe bonū et licitū. Eſt em̄ actus cadēs ſuꝑindebitā inciteriā: qꝛ mnnaturale ē etindebitū qd̓ aliqͥs voce ſigͥficet id qd̓nō habet in mēte. Et iō ec ph̓s. d̓t 4.eth̓. ꝙ mēdaciūi ē ꝑ ſe pͣuū et fugiendū: veꝝ q̄t ē bonū et laudobile. Nonergo miꝝ ꝙ xp̄icīs oībꝰ ꝓhibet̉ omēmēdaciū: dicēte ſc̓ptua. ecci. j. Nolivelle mēti oē mēdēiciū. Diiudit̉ eciāmēdaciū ꝓprie ẜ ſui rōeꝫ ī duoſciꝫ inm̄daciū qd̓ tnͣſcēdit v̓itutē ī maiꝰ qdꝑtīet ad iactātiā? Et in mendaciumqd̓ deficit a veītrte in minus qd̓ ꝑtinet ad yroniā. vt dicit̉ g. eth̓. Et ſic
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten