Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

obſtat aliqn̄ detͣctor cōtūelioſuspeioe̓ loqͦt̉ ꝙͣ ſuſurro; qꝛ fīs ꝑat ſpeciē actu moa̓li. peſſiꝰ q̄t finis. ſufurrōīs coi̓tati dirce conͣriꝰ; vt d̓r ꝓu̓.v Dei̓ſio ec poīt̉ īt̓ pcc̄a locucōis.ē qn̄ꝫ veīale. qn̄ꝫ morle pccm̄ vt d̓t .ſ.tho. 22º. q. M. Et dr̄t a ſubſannacōein ſꝫ in fine; qꝛ ā̄bo ītēdūt ꝯfuſionē ſu̓ erubeſcēciā ꝓximi. ſub rōe ludi et ꝑiupēſiōis. Sꝫ hoc feicit deriſioore v̓bis crichīnis. ſubſcinncō cuitēnaſo rugato; vt d̓t gloͣ. ſuꝑ illd̓ pͣs habitat ī celirridebit eos.. d. ſ. eoQuādo aliqͥs malū alt̓iꝰ irridꝫ qͣſioīo ſit curandū de eo plꝰ pcc̄aitſi ꝯtūeliā īferret. ē qꝛ plus ꝑiupedit ꝓximū ī ludo eiꝰ malū eccipitꝙͣ ſerioſe Et ſic pꝫ ꝙͣ gue ē pcc̄m̄ irriſionis. Et vltra hoc ē adhuc grauius .ſi in illum ficit cui reuerentiodebetur; eo maiꝰ quo indiori honore dignꝰ ē. ſicut deꝰ et d̓inci. parētesp̄lati. iuſti. docti ⁊cͣ. Illo āt deriſioiocoſe inter dicos de ꝑius fiei̓ ſolet.nullū leue pcc̄m̄ ē. et qn̄qꝫ ad v̓tu ludi p̄t referri. licet in his ſicut etin ſupͣdcis vicijs caucio ē adhiben9 15de Naſedcio qͦꝫ ad pcca lingue pertinet. et fit qn̄ ꝓnūciatur malū ꝯtraaliquēvel īp̄ccido vel optādo; qd̓ ſerepͥgnat coi̓tati diligiꝰ ꝓximūniolētes bonū ip̄iꝰ Et ita ſuū geꝰ eſtpcc̄m moͣre. et trto guiꝰ quāto ꝑſona cui molediciꝰ incigis qmureet reuerei̓tēmur. ⁊cͣ. Contigit trmē v̓būmaledcōis ꝓlatū pcc̄m̄ veīale. velꝓpter ꝑuitatē mali qd̓ qͥs alt̓i moledicēdo īp̄ccit̉; vel ec ꝓpter affcc̄m eiꝰ ꝓfert maledcōis v̓bacdū ex leuimotu. vel ex ludo. ex ſurrepcōe aliqͣ v̓-ba ꝓfert; qꝛ pcc̄ai v̓boꝝ maxīe ex affectu pēſant̉. Timoratos tumen viros decꝫ oīo diſſueſcere hāc leuitutꝭmaledicēdi. ſicut et conuiciandi. ⁊cͣ.Dicit ec .ſ. tho. 22. q. 46. moledictio ē mīor ꝙͣ p̄dcā qͣtuor vicia; qꝛ illadicūt malū culpe ſub rōe culpe. hecmolū pene ſub cōe pene. Sunt ec̄quedā maledictiones in ſacra ſriptura ad v̓tutē ꝑtinēt. viꝫ deut̉. 2.Iob. z. Nat. xij. ⁊cͣ. Que ad hoc tendūt vt bonū ex illis ſeqͣt: ſciꝫ gloriodei iuſticici ꝑſeueras. em̄dacō pcc̄oꝝ.p̄nūciatio futuroꝝ. ſigͥficātia qͦcl̓teꝝ.Mēdatiū ſil̓it̓ ad pcc̄a lingue ſpec.trit. et ē t̄plex ſciꝫ ꝑnicioſū. officioſū iocoſū. Et ſcm̄ thōͣꝫ 22. q. 110.mendaiciū qn̄ꝫ ē in v̓bis. qn̄ꝫ in fr̄is.et quocūꝫ fiait ſꝑ ē pcc̄m̄. qn̄ꝫ veīalequꝫmoͣrle. Pernicioſū eo dix̓ctecōtroricit̉ coi̓tati ſemꝑ ē pcc̄m moreAlic cutē ſūt venialia ex gene̓ ſuorpoſſunt tomē fieri mortalia per accidēs; viꝫ ꝓpter ſcādalū aūt aliqͥd aliud. ⁊cͣ. Mēdaiciū ergo ē malū ex genere; et ergo nullono poteſt eſſe bo et licitū. Eſt em̄ actus cadēs ſuꝑindebitā inciteriā: qꝛ mnnaturale ē etindebitū qd̓ aliqͥs voce ſigͥficet id qd̓ habet in mēte. Et ec ph̓s. d̓t 4.eth̓. mēdaciūi ē ſe pͣuū et fugien: veꝝ q̄t ē bonū et laudobile. Nonergo miꝝ xp̄icīs oībꝰ ꝓhibet̉ omēmēdaciū: dicēte ſc̓ptua. ecci. j. Nolivelle mēti mēdēiciū. Diiudit̉ eciāmēdaciū ꝓprie ſui rōeꝫ ī duoſciꝫ inm̄daciū qd̓ tnͣſcēdit v̓itutē ī maiꝰ qdꝑtīet ad iactātiā? Et in mendaciumqd̓ deficit a veītrte in minus qd̓ ꝑtinet ad yroniā. vt dicit̉ g. eth̓. Et ſic