Inicuiꝫ em̄ virtuti morali ꝓpinquaſūt duo vicia ad minus ſciꝫ extrema et alic plura a lotere hnc et inde. Sed ob hoc nō eſt ſimplicit̓ dicēdum. ꝙ vnei virtus cōtrarietur alteriquaſi non ſit poſſibile inueniremediū vmuſcuiuſqꝫ; tali pacto ꝙ vnum non impediat aliud quaniuisdifficulter. debemus ergo aduertere diligenter em ſint grauia crimina que dicuntur;. ita vt primo auditu tollant famam eius de quo dicūtur; vel an ſint leuia. Si leuia ſunt.omn nō eſt periculum audiēti ſicutnec illi de quo dicunt̉. licet poſſit eſſepericulum dicenti ꝓpter corruptumintentionem aut aliquid aliud. Siſūt grauia debet primū attēdi ꝑſona loquens talio: qꝛ ſi diſciplinatafuerit et timorcite vite. nō eſt feſtinandū vt ei reſiſtrtur. qꝛ talis preſumitur nō ſine cauſa loqui. Si fuerit omnino peruerſa. et male vite.ſicut ſunt homines infumes. nō eſtiterum ꝑiculum audientỉ qꝛ talesſunt moraliter mortui. nec digni vtreſpondeat̉ eis niſi ſaltē iocōſe. Omnes em̄ ſciunt ꝙ tales nō recipiūt̉ad teſtificandū eciā ſub iuramentoqͣntominus ex relcitione leui. Sedſi ꝑſona loquēs talia fuerit mediocris ꝓ vt in plurimū cōtīgit ita ꝙ p̄ſumit̉ poſſe decipi ⁊ deciꝑe. tūc inoiordifficultas occurrit. eo ꝙ non ſinemagͣ neceſſitate delicta ꝓximi ſūtreuelāda q̄ honeſtā fomā tollūt. ꝙͣuis ſint vera ꝓēſandū ē igit̉ pͥmo anloquēs hobeq̄t hoc ex ꝯſuetudīe. vtmala alioꝝ ſine cauſa ꝓferat. Secundo an in loco tali et tꝑe et coramtalibꝰ loqͣt̉; vt vei̓ſimilit̓ credat̉ ꝙmieliꝰ ſit talia loqui ꝙͣ reticere. Tercio an id qd̓ loquit̉ ſit publicatū annon; qꝛ tūc nō debet p̄termitti regula ſaluctoris de correctione frat̓naq̄ ponit̉ Mat 1s. Quarto qn loq̄nsſit ꝯmotus ira ciūt diſplicencici veliniudici. aut infectꝰ. Quinto qͣlis eciam ille fit ꝯtra quem talici dicūt̉. neforte trte ſit malicie vt cōe bonū pereū det̓mētū p̄ciciat̉ ſu̓ ī ſpūalibꝰ ſu̓itꝑalibꝰ. Hec et alia diligent̓ ꝯſidea̓ta. ſtatī īdicāt an opprobādū vel reꝓbandū ſit dcm̄ illiꝰ qͥ mala ꝓxī cōineōrat. Si q̄t īdubiūi v̓tit̉. p̄t faicete audiēs dice̓. ꝙ tiēā̄t ī talibꝰ locōibꝰ facilit̓ pccni eueīre poſſe; et ob hoccautiꝰ tacēdum. ⁊cͣ. Ob has et ſil̓esdifficultutes ſci prēs elōguuerūt ſea cōi ſocietrite hoīm; apd̓ qͦs ſepe ml̓ta ꝑiculoſa crimīa ſū tiōre fiūt Poſtderctionē ſeqͥt̉ ſuſurratio. q̄ hoc addit ſuꝑ eā ꝙ int̓ ccos diſcordiā ſeīnat; et ergo ē peior ꝙͣ ip̄a detractiovl̓ eciā ꝯtuēlia: qꝛ amico fideli nulloē ꝯꝑatio; vt d̓r eccͣi. 6. Dicit em̄ ſcūsthos. 22º. q. 42º. ꝙ optīa fcnmā adhoc inxͣiie neceſſario ē; vt hō ydoneꝰ ad amiciciā hobeat̉ Et ẜm ph̓ms. eth̓. Sine cimicis nullꝰ hn̄s reliqua bona elige̓t viue̓. Et cmicus p̄ualet bonis fortune; qꝛ in īfortunijsr̓fugiū ē ad dicos. Exqͦ ſeqͥt̉ vt ibidēd̓r. ꝙ eciā melior ē dīcus ꝙͣ honor; etcimai̓ ꝙͣ honorai. Quia ergo r̓gulaē. ꝙ pccm̄ ī ꝓximū tato ē gͣuiꝰ quanto ꝑ ip̄m̄ meuus nocuniētū ꝓximoinfert̉: ideo ſeqͥt̉ ꝙ ſuſurratio q̄ amicos ſeꝑcit eſt perior ꝙͣ detractio ctꝯiumielia. q̄ famā et hōrē tollūt. Nec