Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

alia v̓ba honeſtri ſe iocundare ſolent Sunt nōnulli naturalit̓ īue̓cūdi facile ad pͥmā oris oꝑtionē ſcādaloſa euoniāt̉; et qͣi p̄textu honeſtiſolacij pūgitīa v̓ba ꝓferūt vn̄ noͣbiliter ꝯtriſtant̉ audiētes; et qn̄ꝫ eoplius hn̄t debitū locum reſpondēdi. Vtinā cittēde̓ vellēt talia ſibi fieri nollent; tūc ꝙͣ vicioſū eſſetſtuti ꝑpendere abſqꝫ doctore poſſēt.licet ergo ẜm ph̓m bene ꝯuicigri ſitactus v̓tutis viꝫ eutrapelie. tamēꝯuenit religioſis. et honeſtis viris:quoꝝ totē vita exemplor ꝑfectorūv̓tutū eſſe debet. Solent ſepiusallegne̓ ſci prēs illud vulgatiſſimū Qd̓nꝓmittūt medicitractat fab̓lia fubri?Quid nccē ē ad hoc ſolatiū deuenirevbi ꝑiculū ſimul exorit̉ cuit fecile inmodo excedit̉; qn̄ tot honeſte ſolaciādi modos hēmus; Dicit eciā ſanctusthoͣs.. ſupͣ. ꝯtuēlioſo qn̄ꝫ reſponderi du̓t̓ p̄t ſi expediēs fuerit: vt ſcꝫeius audacio rep̄mat̉. et de ceterotalia attēptet̉ aūt ꝓpt̓ bonū multoꝝ quoꝝ ꝓfectus impedit̉ ꝓpt̓ ꝯtumelias illgtos viris. p̄cipue illis qexemplu debent: vt gͣgͣꝰ d̓t ſuꝑ eze.omelia ix. Omnia tamen hec moderāda ſunt regulā diſcretionis Securiꝰ em̄ ē ſi fieri p̄t; vt modeſte tͣctetur qīa xp̄iana adhuc morbido ſiforte lucrari poſſit. Num demon demonē expellit. nec vehemencio vehemencie facile cedit qͥn potius in vno deuictu ad aliud ſe bellū ꝓtinusaccīgit. Non gͣtis dictum eſt; rn̄ſiomollis frāgit irā̄. ſermo durꝰ ſuſcitat furoreꝫ. Quāuis ergo res vnomultis modis virtuoſe fieri pōt tn̄ ille modus p̄ferēdꝰ eſt ſecurior ē ſialiud obſtet Dicit em̄ btūs augꝰ: raro et ex inqgͣ ncc̄itute obiurgacōes ſuūt adhibende; in quibꝰut nob̓ ſed ut dn̄o ſeruiat̉ inſtemꝰ.Hic ē ineiguꝰ defectꝰ in hūcno genē̓:eo pauciſſumm reꝑiūt̉ cūo ſuo dominātur. faciles em̄ ad reddēdū ſumꝰ malū ꝓmalo: difficiles ad ſufferēdū. Qui igit̉ ꝯtumeliā foͣrē eqnīt̉ſuſtīere neſcit; nōdū ciptꝰ ē ad ꝯtuēliā matei̓alē medicialit̓ xtͣbuēdā Ex ec̄pꝫ. ꝙͣ difficil̓ ſit v̓tꝰ iuſticie adpͣcticādū: ec̄ p̄reqͥtit hāc ꝑfcōeꝫ pociēciē: ut ſcꝫ ꝓcedcit qͥs ex cūodicatīo ad alios cōhercēdos corrigēdos qd̓ ſū ꝓccō eēt. ſꝫ pure ꝓpt̓iuſticiā vera. teſte q̄broſio ꝯpaſſio hꝫ dedigcōem ſꝑqꝫ &ymeliꝰ inſua pͣxi ꝓuidē ſolet. ꝙͣ ſit dapnū l̓pena p̄textu huiꝰ cohercōis ꝓxīo infligi dꝫ. Ptꝰ ꝯtumeliā ſeqͥtur detracto racōe ſue gn̓alitatis ſic enormisē: ut glo ꝓu̓. .24. diccitꝙ hoc vicio ſpecialiter pene totū genus humanū ꝑiclitat̉. Et ē filia iuidie; et diffinit̉ ſic.Detractio ē denigͣcō aliene fame perocculta v̓ba. Dicit̉ noͣnt̓ denigͣtioliene famē; qꝛ ad ordinat̉ ſuamroēꝫ: ſiue vera ſiue falſai dicet. Di 4cit̉ eciā occulta v̓ba. qͥdē ſimpliciter. ſꝫ per ꝯꝑationē ad de quo dicūt̉; qꝛ eo obſente et ignorāte dicunt̉eciā ſi to multitudo audict Vnde exhoc ſcūs thos ⁊2ͤ. q. 43. ſiūt rationē. ad ſit minoris culpe ꝙͣ contumelici; qꝛ ꝯtumelioſus conatur auferrehōrē et videt̉ ꝑuipēde̓ ꝓximū det̉ctio aūt ve̓t̉ ip̄m et aufert famā Verior eſt autem honor qͣu in fama. et