Nol̓i d̓bis ꝯtēdere. ad nichil eī vtileeſt; nͥ ad ſubu̓ſionē audientiū. Qn̄qꝫtn̄ cōtētio dicit̉ īpugnatio falſitatiscū debito modo acrimoīe; ⁊ hec ē laudobilis: nͥ forte ip̄a cicrimoīs idē aſpera locutio vltro debitu modū excreſcat aͥ excedait cōuēīentiā ꝑſonarum et negocioꝝ: tūc em̄ ē vituꝑdbilis. et ꝓut freq̄nciꝰ vrīale pcc̄m; nͥſcādalū ex hoc gn̓etur puſillorū. Etno ꝙ in iudicio fit impugnatio quoad veritutē iuſticie; in diſputationeautē qͦ ad veritrtē doctrine. Semꝑergo hec tāꝙͣ vtiliſſima doctrinci eſtſeruāda vt ſi fiei̓ poſſit ẜ apl̓ica moīte per aliā̄ viā ad emendationē velinformacōem ꝓxum ꝓcedait̉: ſciꝫ perbeniuolētiā et longuntatem. et n̄ citoad acrimoīā curratur; qꝛ difficulterbene pn̄t tractai̓. q̄ ꝓ media porte etex ſuo gn̓e amicicie ꝯtrariāt̉. Et cōniūit̉ multa malo ex lotere et indirrē ꝯcurrūt; ec̄ ſi cā ī ſe iuſto ſit. Venenū nāqꝫ vitā aufert. nec ad medicinā ciptū eſt n̓ diligētiſſime et cautiſſime tēꝑet̉: qd̓ vix ꝑitiſſum mediciſciūt Virtutes igit̉ q̄ cū vicijs in matei̓a ꝯueniūt nō ſūt leuit̓ pͣcticēde; etp̄ſertī ob imꝑfc̄īs. Cōtētio em̄ ſicutet diſcordia ē filia incinis glorie: vn̄ ſitdifficilimū ē vt qͥs ſeip̄m v̓tuoſe laudet ſic eciā ꝑiformit̓ vt debite cū alterō ꝯtēdat. Poſt ꝯtētionē ſeqͥt̉ ꝯtūelia: q̄ ec̄ ꝓut freq̄nciꝰ ī v̓bis ꝯſiſtit ſciiniurioſis. Vn̄ yſi. d̓t. ꝙ cōtuelioſusd̓r aliqͥs qͥ velox ē et tumet v̓bis īiurie. Et gloͣ. ro. i. d̓t: ꝙ ꝯtuelioſi ſūt qͦdc̄īs vel frīs ꝯtūelioſis tͣpic inferūt.Ex qͦ ſcūs thoͣs 22ͤ. q. 4. cōcludit; ꝙextēſo noīe ꝯtuelici eciā in fr̄is d̓r in-qͣntū fcā hn̄t vim v̓boꝝ a̓ ſignorum.Ponit eciam differentiam inter conuitiū improperium et contumelioni;que oīa iportut dehonorationē ꝙͣdāꝑ defectū alicuiꝰ qd̓ honorē ꝓmouet.Nā ꝯuītiū īportar defectū natue̓; ac ſidiccit qͥs alteri iniurioſe ꝙ ſit cetusImpropei̓ū deſcūm noͣt neceſſarioꝝſicut quis dicet altei̓. talis miſer fuiſti et iuui te. Cōtumelio īportot defectū culpe ſicut qͥs dicat alteri ꝙ ſitfur. Unū tamen iſtoꝝ quādoqꝫ proalio poitur. Et nota hic regulam; ꝙin peccritis verboꝝ moxime ꝯſiderai̓debet affectꝰ ex quo ꝓcedunt. Vndepoteſt ꝯtīge̓ ꝙ aliqͥs verbū ꝯuicij velꝯtumelie alteri dicēt. non amino dehonorādi. ſꝫ forte ꝓpter correctionēvel aliqͥd huiſmodi. Et hoc quādoꝫp̄t eſſe pcc̄m veīale; qn̄qꝫ nullū pcc̄mIn qͦ trimen neceſſaria eſt diſcretiovt moderate homo talibꝰ v̓bis vtat̉.qꝛ poſſet eſſe itri gͣue cōuitium ꝙ perincautelam ꝓlcitum auferret honorem eius ꝯtra quem ꝓfert̉; ⁊ tūc poſſet homo peccde̓ moͣrlit̓ eciam ſi nonintēderet dehōrationem alt̓ius. ſicuteciā ſi diqͥs incaute ex ludo alium ꝑcutiens guit̓ ſedat. culpa non ceret:aut domū eius incenderet aut fuēsvel raptores intromitte̓t. Non enimhomo minus cimat ſuum honorē: ꝙͣrē poſſeſſā. Eciā debet cittēdere ille qͦiocoſum coniutium ꝓfertne dum clios vult delecture. ipſum in quē ꝓfert contriſtet. Verum viri religioſiet docti non opus hobent huuiſmoīeutra pelia logitali. videlicet mat̓ialit̓ ſe mutuo calumpniandi. quaſi alici ſolicia non poſſint reꝑiri. ſed per