articulū ꝑtinciciter; nō ē fidelis ⁊cͣ.¶ Conͣ tēptacōeꝫ deſperacōis. Caj. j.Lechiel. Huio ego dicit dominꝰ nolo morteꝫ impij; ſꝫAut cōuertatur apīa ſua etꝓiuat. Et quare moriemini domꝰiſrahelNūqͥd volūtatis mee ē moroimpij d̓t dn̄s ⁊ n̄ mogis vt ꝯu̓tat̉ etviuat Si au̓tit ſe impiꝰ a vio ſuamala ⁊ epei̓t pn̄iaꝫ ⁊ cuſtodiei̓t oīap̄cepta mecorta ꝑiuet et n̄ moriet̉Oīm iniqͥtatū eiꝰ qͣs oꝑatꝰ ē n̄ r̓cordobor ꝓu. 24. Doctria ſcpīe que tuedulceſcat; quā cū inuenei̓s. hēbis innouiſſinis ſpē; ⁊ ſpes tua nō ꝑibit.Ne infidiei̓s ⁊ q̄ras impietritē ī domo iuſtineqꝫ paiſtes reqͥeꝫ eiꝰ Sepcies em̄ cudit iuſtꝰ ⁊ reſurgꝫ Iob. ⁊.In ſex tribulocōibꝰ liberabit te; et inſeptia non tōgꝫ te malū 6º. Eciā ſiocciderit me. ſperaibo in eū pu̓. 16. Seatus ē qͥ ſperat in dn̄o Ecc̄i. 20. Nl̓.lꝰ ſperauit in illū et cōfuſus ē Quisīuocauit illū et deſpexit eū? Qm̄ pius et miſericors eſt Qui fīetis dn̄mſꝑate in illū. ſuſtinete mīcꝫ eiꝰ a nōdeflectatis ab illo ne cadaitis. jͣs. Senēplocitu ē dn̄o ſuꝑ timētibꝫ eu et īhijs qͥ ſperāt ſuꝑ mīa eiꝰ. Miſerati.ones eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ Ad heb̓. 6.Fortiſſimū ſolaciū hēgimꝰ qͥ confugimꝰ ad tenendā ꝓpoſitā ſpemꝰ quāſicut anchorā qīe hēmꝰ tuto qc firmō. Glo. ibidē Sicut em̄ āchora nauen. ſic ſpes tenet oīam ne mergetur in ſalo huiꝰ mundi ꝯſenciēdo miqͥtati; et nō longe a terra ꝓicicitur ⁊circūdugat̉ oni vento doctrine. Noliabrupi gnchora; an̄qͣ intres in portū Impoſſibile em̄ eſt mētiri deū quiper iurcimentū repromiſit in procellis temptaconum ſuccurrere ac lōganimit̉ expectuntes remunerare.Ad ro. I. Spes non confundit. gloſa. qꝛ eſt ī d̓o qͥ non fallit nec falle̓p̄t.cōſtat ergo eam eē implendā Magiſter. Spes eſt certa expectocō future bt̄itudinis; ex gracio et meritoꝓueniens. pͣ. ioh̓. ij. Filioli. hec ſcribꝰvobis vt non peccetis Sꝫ et ſi quispeccruerit aduoccitum hobemꝰ apd̓patrem iuſtum; et ipſe eſt ꝓpiciotiopro peccatis. Non pro nris tm̄: ſedecium ꝓ totius mundi Augꝰ. Qui ſibi quod habet tribuit. nōdum habetſpem. Qui aūt ſpem non hobꝫ ad rēnō poteſt ꝑuenire. Nemo deſperet.latro agnouit. petrus negauit) īꝑtro demōſtratur quēꝙͣ iuſtum nondebere de ſe p̄ſumere; in ſatrone nullum impui conu̓ſum debere diffidereTimecit ergo bonꝰ ne pereat per ſuperbiuni; et molus non deſperet permultum maliciam. Iudam traditorem nō tam ſcelus quod cōmiſit ꝙͣindulgencie deſperacō fecit phēnitīterire. Iero Omne opꝰ leue fiei̓ ſoletcum eius precium cogitatur: ⁊ ſpespremij ſolocium fit loboris. Sernhordꝰ. Tu es domine ſpes mea qͦdquid eigendum. quicquid declinandum. quēquid tolerādum quicquidoptādum; tu es dn̄e ſpes meci. Hecvna videt̉ oīm ꝓmiſſionū cauſa hectotū racō expectacōis. Pretēdit alter meritū ſuſtinere ſe iactat pōduediei et eſtus. ieiunet bis in ſabbato⁊cͣ. michi autem adherere deo bonum eſt. pone̓ in dn̄o deo ſpem meā.Si mͥ p̄mia ꝓnittūt̉ ꝑ te obtindo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten