ſperabo ſi īſurgūt aduerſū me p̄liciſi ſeuat mundus. ſi fremot molignus. ſi coro adu̓ſus ſpm̄ ꝯcupiſcatin te ego ſperaibo. et in deo meo trāſgredior murum. Vſal. Dominus illuminatō meci ⁊cͣ.¶ Cōtra tēptacōes bloſfeīe tci. 16.Apiencie pͥmo. Sentite de domino in bonitate ⁊ ſimplicitote cordis querite illū qm̄ inuenit̉ cbhijs qui nō tēptāt illū; apporet aūteis qui fidem hobent in illum. Perūſe em̄ cogitacōnes ſeꝑant ⁊ deo. probata ciūt virtus corripit inſipiētes.Eccleſi. 39. Obaudite me diuini etcͣ.benedicite dominū in oꝑibus ſuis⁊cͣ. Et ſic dicetis in confeſſione pee̓domini vniuerſa bona volde non ēdicere quid ē in hoc. aūt quid ē in illud. Omnio em̄ in tꝑe ſuo q̄rēt̉. oīciſcīs in bona. ſic et īpijs et p̄ccōribusin mala cōuertētur Oīa oꝑa dn̄i bone et omne opus hora ſua ſubminiſtrubit: nō ē dicere hoc illo nequiusē. oīa em̄ in tꝑe ſuo cōprobobūtur.Eccſs. Ꝙ qͥd ncc̄e ē hoī inouora ſe q̄re̓cū īguoe̓t qͥd cōducct ſibi ī vita ſuoq̄ velut ūbra p̄t̄ijt? Hº īueni. qꝛ fecitdeus hoīnē rectum: ⁊ ip̄e ſe infinitismiſcuerit queſtionibꝫ. Curioſitas ēſuꝑfluc inueſtigocō reꝝ ad nos nōꝑtinetiū: ut d̓t albertus ſuꝑ illd̓ iol̓.Dic eū volo monere, ꝓu. 21. Sicitqui mel comedit multū nō ē ei bonū:ſit qui ꝑſcrutator eſt maieſtutis opprimetur qͥ gl̓a. Eccſe̓. v. Nec teme̓qͥd loquoris. neqꝫ cor tuum ſit veloxad ꝓferēdū ſermonē corā deo Deusem̄ in celo⁊ tu ſuꝑ terrā; idcirco ſintpauci ſermones tui. Ad rō. xij. Dicoomnibus qui ſunt inter vos. nō plꝰſaꝑe ꝙͣ oportet ſaꝑe ſed ſapere ad ſobrietatem. et vnicuiqꝫ ſicut deus diuiſit menſurc fidei. Et romanos xi.Noli altum ſapere ſed time, Gloͣ. deꝰbonitute ſucidet. ſeueritate terret. v.trūqꝫ aduerte; et per vtrumqꝫ diſcehumiliori. O altitudo diuiciaꝝ ſapiencie et ſciencie dei. qͣm incōprehenſibilis ſunt iudicici eius; et inueſtigabiles vie eius. Gloſci. Aplūs exp̄ciueſtens cibiſſi altitudinem. qude̓ videlicet permiſit concludi omnici ſubpccō deus; exclamāt et ſe neſcire innuūit. Scio ꝙ ſicut īpoſſibilitas. itoet iniquitus nō ē apud deū. Et ſcioꝙ ſuꝑbis veſiſtit et humilibus deitgraciam. Gregꝭ. Ad ſe mens in ꝑcuſſione redect. et quod apprehenderenon valꝫ non requiratine ſi diuineire cauſa diſcutitur qmplius diſcuſſci ꝓuocetur. et quam placcire huīlitas poterat. inextinguibiliter ſuꝑbia accendat. Ieroniꝰ. O homo quiterra et cinis es. audes deo facere q̄ſtionem. Etno ſilencio conticeſſe etſcito fragilitatem tuā. et non d̓o moueris queſtionem qui fecit qd̓ voluitut in alios clemēs in alios ſeuerusexiſterēt Auguſtinus. O homo fingeris ⁊ deo; ⁊ ideo nequis aduerſusdeū cauſari quae̓ fecit te ſic vel nonfic. Si em̄ pecus loqui poſſet et diceret deo. quore pecudem me feciſti cūiſtum feceris hominem. nōne iuſteſuccēſeres et diceres. o pecus tu qͥses qui reſpondecis deo? Veꝝ quantū ad ſalutem ſpectōt. ſcito ꝙ neīnēcogit deꝰ peccoe̓. ſꝫ omēs hoīes vultſaluos fiei̓. Conq̄rit̉ ec̄ ſepe de hoībꝫ