eſt placere deo. Ettͣ. Scī ꝑ fidē vicer̄t regna oꝑati ſūt iuſticiā ⁊cͣ. glōſuꝑ illud eph̓. vi. In oībꝫ ſumentesſcutū fidei in quo poſſitis oīa telo nequiſſimi ignea extinguere. Fides ērerum quas non videmus; que excipit immicorū tela et repellit tanq̄mſcutum. Sicut em̄ ſcutum ꝓtendit̉aͣnte oīa crma et ſub illo tuto ſunt.ſic fides ꝓtegit iuſticiam que interiora tranſfigi non ſinit. Hanc fidemprius impugnat dycbolꝰ velut ſcutum. Vn̄ v̓ſus. Primqͥ petit compudubia ſub ſorte duelli. pugnatu̓ fides ⁊cͣ. Angꝰ. Nulle maiores diuicie nulli theſauri. nulli honores. nulla huiꝰ mūdi maior eſt ſubſtancieꝙͣ eſt fides catholica que peccatoe̓shomines ſalucit. cecos illuminat anfirmos curcit. cathecumnos baptizat fideles iuſtificct. penitētes veporat. iuſtos viuificat. martires coronat. virgines et viduas ⁊ conuigoles cuſto pudore cōſeruct. clei̓cos ordinat ſacerdotes cōſecrat; ſaluādosin hereditute eterna cum ſunctis angelis colloccit. Si ergo dicis. credoʳfac quod dicis; et fides eſt. AmbroꝰAufer argumenta. vbi fides querit̉ium dyaletica tacecit; piſcutoribustreditur non dyaleticis. Et iteꝝ. Cto fides ī exercitata lōgueſcit; et crebris ocioſa tēptarur in cōmodis remiſſas extubicis cullidꝰ inſidicitorirrupit; aſſuetū et bello lupū heſter;na fraus inſtruit. et gloi̓oſe ꝓuehitpalma victōie pax ergo fidei. corruptele inoterio eſt. Gregoriꝰ. Diuncioꝑacō ſi racōne opprehēdit̉ nō ē adimrabilis; nec fides hobet mei̓tu cuihumcina racō p̄bet exꝑimētū. Criẜ.Sicut ſemꝑ diſcere ſignū eſt nūꝙͣpoſſe ꝑficere; ſic teſtimoniū ſemꝑ q̄rere ſignū ē nūꝙͣ velle credere. Taleſt natura fidei; ꝙͣtonicigis vetriturtrtomogis accenditur. irtus fideiin ꝑiculis ſecuro ē. ſecuritute ꝑiclitotur. Quid em̄ ſic loxat vigorē fidei?ſicut longa tranquillitus? Bernardus. Qualis ſit cuiiſcūqꝫ fides. tribulaicō ꝓbat. Fides granū ſinupisē: quod quāto plus teritur tāto plꝰcirdet, Richordus. Vtinā attēderētiud̓i. vtinā aīaduerterēt ꝑ̄ogoniccūquanta conſcīe ſecuritate ꝓ hec ꝑtead diuinū iuditiū poterimus accedē.Nōne cū oī ꝯfidēcia d̓o dice̓ poterimꝰ.dn̄e ſi error ē. qͥ teip̄o decepti ſuꝰNāiſta in nobis tantis ſignis et ꝓdigiis cōfirmata ſunt; et talibus q̄ nonniſi ꝑ te fieri pn̄t. Certe ⁊ a ſūme ſcītatis viris ſunt nobis tradita et cūſūmo et autētica qtteſtacōne ꝓbota: teip̄o cooꝑante et ſermonē confirmāte ſequētibus ſignis hinc ē vtiqꝫꝙ ꝑfcē fideles ꝑatioe̓s ſūt mori profide ꝙͣ fidem obnegoe̓. Nichil em̄ ꝓculdubio firmiꝰ tenetur: ꝙͣ quod cōſtanti fide apprehēdit̉. Thomicis. Fidelis nō crederet. niſi videret ea eſſecredēdo vel ꝓpter euidēcicem ſignoꝝvel ex aūctoritate diuine doctrine; etꝙͣ plus eſt. ex interiori inſtinctu deimouētis mentē hominis. Fides em̄eſt donū diuinū ſuꝑnaituralit̓ homini infuſum; ad credendum illa quoꝝviſione in vita eterna ꝑfruemur. etꝑ que ducimur in illum. Hinc ē ꝙ fidei nō p̄t ſubeſſe flm̄; qꝛ innitit̉ pͥmeveritati Et ergo qui diſcredit vnum