Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

poſſit certa regula dari qͣſi nc̄c̄ioſic vel ſic ꝓcedant a̓ͥ tn̄ in hoc ſcīplurimū invidetur ꝯcordit̉ ſentie̓.d̓inai mīa iſtū morē elcīs ſuis ſolet ſerucre ut ſcꝫ permiſceat triſtialetis et econ: ẜm illd̓ pͣs. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meoſolocōes tue letificauerūt aīcimſimilibꝰ. Hec em̄ ſemꝑ dei naturofuiſſe ꝑhibetur ut vltra modū exoltrita hūilicirꝫ; et infra modū dep̄ſſoſubleuarꝫ Hīc iterū pͣs. dicit Virgotua e baculꝰ tuꝰ ipſa me ꝯſolata ſūtEt ſi q̄bulauero in medio tribuloicionis viuificcib̓ me. ⁊cͣ. Et vere btus quē ſic erudit dn̄s ducit viasrectus: ut tādē on̄dat illi regnū dei.qd̓ ītra nos ē .i. grām ſpiritalē; h ꝑficiat in ſpē poſtea in ſpē Qd̓nob̓ qͦꝫ potēti manū ꝯcedat idē duset deꝰ nr̄. in trinitate ꝑſcā viuit etEt hec de ſ.regnait in ſecula bn̄dictus. Amen .ſ. Sequūtur nūc aliqͣ collecta hīcinde de temptaicōibꝫ in gnali ex dcisſcōꝝ vtilia q̄c ꝯſolatoi̓a voldē. Cac?Vomā nichil vtiliꝰ ē viatoxi intellige̓ miſteriū inlicie ſue tēptricōes cigit̉:id̓o paꝝ expediēs fore exiſtimoſi ſultē ex ꝑte on̄datur qūo ſcicri doctores in hac mnoteria ꝯcordāt. ſcilicꝫciuiſando fideles de pugna multiplici huiꝰ vite. ne forte ſi p̄quiſati noneēnt. improuiſe in loq̄os imimici codāt. Intrādo igit̉ inateriā hāc. prīo eſſet diuiſio diffinicō deſcriptio premittenda. ſꝫ tata generalitate vulguta ſūt hec; ut ciciꝰ de ſuꝑfluo notuiremur ſi hoc concibimur. vtili.An pociꝰ in ſerenuriſum prouocubimꝰ frēs ſi q̄ſierimus ob eis. qͦdſit temptacō ſine intermiſſionerexaimur. ꝙͣ diffinicionē extorq̄amus?Forte dicēt. Non opꝰ hobetis int̓rogare ipſci ſeipſam bn̄ deſcribet notūqꝫ erit vobis vltra ꝙͣ velitis Cam̄qꝫſunt nōnulli libenter ꝓpricis vocesintelligūt idcirco ſancti doctores expaſſibus ſacre ſcripture concti ſūtetiā difficōes temptacōnis fabricoe.Vnde Caſſiodorꝰ dicit. temptotioeſt aſſimilatio boni ad fallendū qꝛ apparēs bonū homo trahitur adp̄cc̄m. Hugo de ſcō victore dicit. Tēptare eſt cullide exꝑiri et qͣſi qͥbuſdāblādis conctibꝰ ante violēciampulſando ꝓbore. Albertus dicit; tēptatio ē impulſus tēptatoris ad illicitū Voco aūt impulſū. oēm inclinctionē et inuitationē quā quis ducitur ad illicitū concupitū vel dictū vlfactum. Et nota tam diu vocat̉temptatio; ꝙͣdiū non ē pcc̄m. Qn̄ q̄tconſenſus ē ī peccutū: tūc deſinit eſſetemptutioOb hoc tn̄ non ē inconueniens dicere. peccatū non poſſiteſſe temptatio Iicꝫ tēptatio inqͣtūtēptatio. eſt illd̓ pcc̄m ad qd̓ inuitrt; qꝛ ꝙͣcito hꝫ ꝓpoſitū tūc īclinatioceſſat̉ illd̓ tn̄ ium nouit̉ ꝯmiſſū peccritu pōt ad aliud trahere ſicut fornicatio cordis ad fornicationeꝫ corꝑis. Sic ircicūdus dicit̉ tēptatꝰſit et fuit. qꝛ ad vlterioreꝫ vindictuꝫꝓpeq̓t̉ ſic de alijs ſimilit̓ dici p̄t;qꝛdiu̓ẜ reſpcibꝰ qͦdlibꝫ pccm̄ eſt fructꝰ temptutiōis et eciā tēptatio: ẜmilld̓ g̓gͣ. pccm̄ ciū r̓ſiſtit̉ mox ſuopōdere ad aliud trahit Vlricꝰ d̓t Tēptritio ē ꝓbatio excminatiōīs: qua