Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ab īꝑfc̄is aſpicit̓. qͣtenus videāt adquid tēde̓ debec̄t: et ſe adhuc longe conſtitutos cōſiderāt ſe ſalubrit̓ hūiliētSimilit̓ videt̉ iſta dn̄atīa caritusque celeſtibꝫ dn̄aicōibꝫ ſortē me̓t̉hoc īclude̓ hobeat plenū dn̄iū ſuinet aliūde mendicet ſibi meritorniſieciuꝑfcē faciat qd̓ in ſe ē ẜm exigenciā qͣdus ſui. Alioqͥn dn̄ij nomē;ſꝫ inferioritatis titulū pociꝰ hrē cogeret̉. Patet ergo reguloxit̉ loquēdo nichil deeſſe debet ꝑfecto ſiue ad agendū ſiue ad ſuſtinēdū; ad minusin p̄pgracione cācū plenā ciptitudīsſic vel ſic agendi aūt patiendi ſi occuſio ſe p̄beat. Qd̓ ideo d̓r; qꝛ ē neceſſarium vnꝰ faciat vel pocict̉cīcꝭ ſed ſufficientē ꝑfc̄ionē ad hochabeat indifferēt̉; ut qͥcqͥd occurratꝑatus inueniat̉. Ibi grā de ſcō iohāne baptiſto qui leui martirio vitāfiniuit. hoc ē tenēdū ad qd̓cumqꝫeciā acerbiſſimū martiriū ſufficiētiſſimus fuiſſet ꝙͣuis ſibi dobatur: ad q̄cūqꝫ alic faciēdo vel p̄ciciēdoque ad ꝑſcm̄ hominē r̓quirūt̉. Racōhuiꝰ ſumit̉ ex teſtimonio xp̄iquianiauior eo nūqͣ ſurrexit int̓ not ml̓ieꝝ.Si tn̄ dn̄s deus alicui vellet p̓uilegium facere ut mnicius trāſiret hocſue bonitutis orbitrio eſſet cōmittēdunec teme̓ e qͦꝙͣ diſcutiēdū ne audiret illud euāgelicū. An ocillꝰ tuꝰneꝙͣ ē. qꝛ ego bonus ſū An non licetmichi qd̓ volo face̓? Ceterū de multiplici ꝓficiēdi qͣlit̓ qͥdā oꝑando. paciēdo. qͥdā orādo. qͥdā ieiunādo⁊cͣ. qͥdā ciciꝰ. qͥdā tardiꝰ. qͥdā feciliꝰqͥdā difficiliꝰ qͥdā in prīcipio. qͥdā ī fine. qͥdā in medio. quid ā toto vite tꝑealijſqꝫ innu̓is moīs ꝓfecerūt huicinoterie cōueniūt; quo ſcꝫ oꝑte eciā tēptūt̉. qͥdā occulte. qͥdā gͣuit̓. qͥdāleuit̓. qͥdā in prīcipio. qͥda in fine Dehijs oībꝫ nullo p̄t certe regl̓o doriqꝛ oīai a ſpū d̓i agūt̉ diuidit vnicūīqꝫ ſic̄ vult et ei expedire nouit. Obhoc tn̄ non ē ordinata ſcōꝝ tradicioaſꝑnāda. q̄nichiloꝰ ab eodē ſpū eſt:ẜm ec ꝓut frequēciꝰ ſupͣdcī ꝓfectꝰ et tēptacōnes ꝓcedūt licꝫ ſꝑArbitror deniqꝫ de hijs tēptacōibusincignis huic ſexto qͣdiū ꝯueniuntꝑiformit̓ ſenciēdū ſic̄ de mma̓culisbtus gͣgͣ aſſcribit trio qͣdiuoiꝫ diſponēte dn̄o cōit̉ fiant a viris ꝑfc̄īs.Sic ꝙͣuis ẜordinē doctrine iſti ſintſufficiētes ad ecis tolerādas ī hocſexto gͣdū ſūt tn̄ ꝓpt̓ ꝑiculū qd̓ ipſisīminet dn̄s ſaltē ex ꝑte ſolꝫ eos ſuꝑportue̓ donec ad ꝑfcc̄ꝫ coi̓tatē excreſcāt; ut tūc ſuppleāt pleniꝰ qd̓ mitius ſoluerūt. Ita plui̓bꝫ ſcīs actucredimꝰ. in uiuētute velut qquilaad ꝑſcōeꝫ volquer̄t; et ī ſenectute velut later gͣuiſſimis tēptacōibꝫ ignitisqꝫ t̓bulacōibꝫ excocti fuer̄t. Itadem̄ltis legit̉ obſtāte dcō bt̄ gͣ̓gͣſcꝫ in extremo ꝑſcōis pleitudīe ſcī tēptāt̉ paꝝ. ſꝫ qͥete cōtēplacōisfruuntur; qꝛ ut vlricus d̓t libro qͣrto titulo t̓cio. col. ſeptīo ſūme ſue vbiingrālit̓ nīs de tēptaicōne loqͥt̉: hmoīdcci ſanctoꝝ ſūt intellgēdo vinu̓ſalit̓ſemꝑ. ſꝫ ſepe ita fiei̓. Hocqꝫ btm̄ gregoriū eciā lotuit: ut ex alijs ſentecijs ſuis patet. Nichiloꝰ ꝙͣꝙͣ iuxta hec plurima que ſupͣdcā ſunt inhijs moralibus ac ſpiritualibꝫ exercicijs et precipue de temptaicōnibus