Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

baptiſmalem innocēcioem Hec ē mſerabiliſſiā cōdicio huiꝰ vite moͣrlisSi ſcit quolis hodie ē. qͣlis tamcras futurꝰ ſit oīo ignorāt. It̓ iſtāergo incertitudinē dicēdum ē. ꝙͣ neqꝫ in iſtri tēptacōe d̓inci egit̉ interdeū et cucem ſcūm aliqͣ ſit ſecuritosſimplicit̓ ponēda; niſi ī boͣ ſpe r̓gulorit̉ loqn̄do. Qd̓ d̓r; qꝛ aliqn̄ fiūt electis r̓uelaicōes de onimodā c̓titudīe;fic̄ obrahemnoy ſiaerennie paulo onthomoamartino. et alijs. ſine p̄uiditio trm liberi cerbitrij. Sꝫ neqꝫ ſiccredēdū ē r̓gulorit̓ loqn̄do cūa ſcāſecura ſit eciā ptꝰ iſtū triuphū moximū deū oīpotētē vince̓ d̓r. Ptꝫ inſupͣdicto ſcō prīaircho iacob. cuiꝰ neꝫ q̄gelꝰ tetigit. et irremediabilit̓ debilitauit; ita ut toto vite ſue tꝑe cleuuidiceeret. Qd̓ vtiqꝫ magno miſtie vaccit. Potuit em̄ vir ſcūs in toli victoria ec noīs innouacōne ꝑiculoſe gl̓otus fuiſſe ſi cotidie ſue infirmitatis teſtimoniū ſenſiſſꝫ. Qn̄ergo ſignū ī ſua corne eccepit ne fortis in ſe gloriceretͣ:ōnibꝫ ꝓficiētibꝰ in futurū norma fuit. ne inanit̉ſupͣ id qd̓ ſūt extollant̉. Quid em̄hēt om̄s creatura qd̓ non eccepit;Si ergo eccepit quo gloriai̓ poteī̄tqͣſi acceꝑit? Ecce qͣliter tondē inid reuertimur. vn̄ ſpūcilē milicioꝫinchocumq vt ſcꝫ quo ad oēs verociter dicat̉; gloriat̉ in dn̄o gl̓eturEt pͣs. nobis dn̄e nobis: ſꝫ dagloͣꝫ Poſt oīa ram dicta adhucvna ꝑuc q̄ſtio mouet̉; an ne viꝫ ſitalia viā ꝑueniendi ad ſpūalē ꝑfectionē niſi huiꝰ modi grͣues horribiles tēp̄tacōes. ſcꝫ meditacōempaſſiōis xp̄i ꝯtēpconē. or̄onē. ieiuniuūi. flaigellacōeꝫ. meīto ſcōꝝ. p̄cipue btē virgīs; ſola plꝰ p̄t apuddeū ꝙͣ oēs ſcī ſimulia̓ aliqͣ alia exercitio v̓tutū hūcnaꝝ et ſufferibilium cōi ẜm exigēciā fragilitatisnrē. Dicēdū. ſi loqͥ volumꝰ de veraet onimodā ꝑfectioē hūcni ꝓfcūs inſpūalibꝫ: tūc oꝑtꝫ attēde̓ verā natura ꝑfc̄i. Illud em̄ ē verocit̉ ꝑſcm̄ cuinichil deeſt. Ex igit̉ dn̄s deꝰ poſuit totū pōdꝰ ſpūalis ꝑfectionis ī fide dilectionē oꝑat̉ epcitit̉: ideo oꝑtet ec̄ r̓gulorit̉ cupit ꝑfici nleoꝝ cbicicit̉ ad hoc reqͥrūt̉ Qui ātaliūde ꝑuenire cupuit adhuc claudicat qͣſi volētes introire in ſcūſcōꝝ īſanguīe alieno in ꝓprio. et ſūtꝑfr̄i imitrtores xp̄i et bn̄dicte mr̄īiseiꝰ ec alioꝝ ꝑfectoꝝ: oēs calcauerunt vicim ꝑfecte vite. in nullo deficientes. Hoc eſt qd̓ apl̓s dicit. Permultus tribulacōes oꝑtet nos intrͣre in regnū celoꝝ. Nec miru. Oportuit xp̄m pati; et ita introre in gloriam ſuā. Omnes eciā ſcī quoꝝ ſollēpnis memoriai ē ſic inſtituti fueruntꝰ non ſolebāt orare oblacōne tēptacōnum. ſꝫ paiciēcio ne ſcꝫ contraꝓprium ꝓfectū facerēt. Virtus ininfirmitate. tēptacōe. afflictioe. tribulcicōe et pacia ꝑficit̉. Ad hoc accedit dn̄s oraſſet auferri a ſe calice. non fuit auditꝰ neqꝫ in mimio;ſꝫ voluntas patris omniq cōplebatur ẜm oēm exigenciaꝫ d̓ine iuſticie.Qnͣto igit̉ aliqͥs ab exēplo deficitvel ꝓpuiſ accedit; tāto plus vel minꝰhꝫ de vera ꝑfectione Sꝫ hec oīmodaꝑfectio pauciſſimorū ē tn̄ vtiliter