Secunda ſpecies huiꝰ temptacōisdiuine ita ſentitur in gnima; quaſivelit deum ſeꝑore ab hoīne. Et hocduplicit̓. Primo quādo deus p̄cipitaliqͣ grādio que racōnabilit̓ pn̄t neguri. ſcd̓o qn̄ non exaudit inuocantem ſe nec iuuat in articulis inognis. ſꝫ qͣſi develictu obliuiſcitur. Hecſpecies ꝓprijſſime d̓r diuina; qꝛ tormracōne inferētis ꝙͣ racōne pacientistotalit̓ circa d̓ina v̓ſat̉. Agit̉ em̄ int̓deū et aīam ſcāꝫ ſine oī concurſu alicuiꝰ creciture; ita ꝙ ſi nō eſſet niſi vnus homo ſuꝑ terram. et omnes anpeli maneret in celo oēſqꝫ demonesin inferno. adhuc iſtui temptaicō locūhrēt pleīſſime in illo vno hoīe et forte eo plenius. quo mnoigis ſolitaiumip̄m veꝑiſſet. Et hec tēptaicō eſt oīmtēptacionumx̄. ācerbiorqꝫ vniu̓ſis;ac tocius miſerabilis vite huiꝰ ſūma penalitas. Et hic eſt finis tociſpūalis milicie et cōſūmacio. Numqui iſtā viceritiam vltra nichiliueniet qd̓ veluti durius aggredi oporteat. Hāc et ſi plurimi ſcōrū ſtrēnuiſſime exꝑti ſint; tarmē xp̄us dn̄s ſaluator noſter eā ſuꝑ om̄s grauiꝰ ſuſtinuit qn̄ in cruce locmentebilit̓ exclamauit dicēs. Hely hely locmqzabotham. Et poſt eū glorioſa virgomaria mater eius: de qͥbus infra dicet̉. Pro intellcū huiꝰ tāte acerbitortis ē adu̓tendū: ꝙ teſte beato auguſtino. vita corꝑis ē camimā et vito qnime deus. et ſicut corpus nutat etdolet ſi gnimā ip̄m efficcicit̓ nō viuificet ⁊ trdē oīo in aſpernabile cadauer reſoluitur ſi ob eo recedat. ſic ꝑomnia cum ip̄a onimo eigit̉ deo ſubtrahente gracium ſucim inagis velminꝰ. Dictū ē em̄ſupͣ ꝙ qīmā tātūgaudiū ſentit pn̄te gracia ꝓ libitu.ꝙ ecicem in medijs flāmis rideret; etꝙ nullo modo poſſet eſſe locus ſpirituali temptacioni ſi graciā ita in anima ꝑſeueraret. Sed ut homo iuxta regulcim diuine iuſticie in ſpirituali vitu ꝑ tēptaicōes ꝓficiait paulatim gracio ip̄a ordinatiſſime ſubtrahitur; ito tn̄ ꝙ ſemꝑ incinet ſufficiens adutoriū infirme noture; adſufferendā pugnā et eciā vincēdamut dictū ē. Et ẜm iſtā gn̓alitatē oīetemptacō p̄t dici diuina tāꝙͣ occuiſionalit̓ ob ip̄o ortum hobect. qn̄ videlicet indixit homini pugna cōtravicio. et eciā pugnandi materiq prebeat et occaiſionem ſibi ꝓuidecit vtſiue velit ſiue nolit pugnādi neceſſitutē hobeat. ūt cloe̓ pꝫ deūt̉. viij. ca.vbi d̓r. Adduxit te deus tuus ut affligeret te atqꝫ tēptaret. ut nota fierent q̄ in tuo aīo verſabant̉. vtrumcuſtodias mandato illius qn non.Recedēte ergo paulotim grā ⁊ pugna creſcēte victoi̓aqꝫ multiplici ſuccreſcēte tādē pꝰ oīm crecituraꝝ contra bellātui to inclitu triuphū remonet ip̄a ſcā cūa cū deo ſolo; iā ydoneoeffecta ut eciā cū ip̄o nouū ⁊ mirabile certumē ineat. Hoc cūūit ncc̄e ē: alioqͥn veracit̓ aīa exꝑiri non poſſꝫ. qͥdex ſe. cuit qͦd ex grā hrēt. Uſqꝫ em̄ad hunc gradum ſemꝑ ſibi aliqͦd deſeip̄a blandit̉: qͣi eciā aliqͥd ad ſe ꝑtineat de ſupradcīs ta gl̓oſis ⁊ multiplicibus triuphis. Sꝫ qn̄ ium gracia totaliter pene aufert̉ et vix aliqua mīmā ſcintillulo boē volūtatio