effectꝰ fuiſſꝫ ꝙ nullo vocabula ꝯtumelie tēptrtori dore cuderet. Conſuluit eciqꝫ vniu̓ſis. ꝙ monerent indoctrina ſancti iude apoſtoli. qͥ huiꝰmodi diſſucidet̉ qn̄ nec michciel crchangelꝰ dycbolo auſus fuerit iudiciū īferre bloſphemie; ſꝫ dixit. Imperet tibi dn̄s. Illi quoqꝫ magni ſcīqui eum ad cōmiꝰ bellandū ꝓuocētrunt. ſint moigis mirādi ꝙ imitōdi.Dn̄s eciā in iob ait; ꝙ non ſit poteſtus ſimilis ſuꝑ terram que poſſitei cōꝑari. Vincit̉ ergo cauciꝰ ꝑ hūilem fortitudinē ꝙͣ animoſqꝫ magͣnimitutē: p̄cipue quo ad illos qui adhuc gradum iſtū plene nō aſcēder̄t.Ecce ꝙͣ grauis luctutor ⁊ ꝙͣ ꝑiculoſai pugna; que ſemꝑ circa ſūma peccata verſant̉. Qm̄ fecile ē dicere. nōli diſcredere aliquē articulū fidei. qꝛſūma veritas eſt. Noli deſpercire devenia qꝛ plus eligit deus miſerei̓ ꝙͣiraſci. et ecidem veritus q̄ predicciteū ſūme iuſtū; eciqꝫ p̄dicōt eū ſūmeclementē Quore vis ergo in tuā perniciē inoigis vnū diſcredere ꝙͣ aliudin tuā vtilitotē cōfiteri. Similit̓ qͣfacile ē dicere. Sēti de dn̄o in boītotrite et in ſimplicitate cordis q̄re illū? Omne bonū ob illo eſt; Omne qd̓intelligis. qd̓ noſti. qd̓ hobes. qd̓ poteris. ipſe tibi dedit. Eſto ergo beniuolēter ſubditus illi; nec argucis ipſū in iudicijs et oꝑibꝰ ſuis. Ipſe em̄glorioſus et eternꝰ deꝰ ōnipotēs. oniſciēs ancōmutubilis. oīa cōtinēs. ſoloverbo v̓tutis ſue cōſeruās et gubernans vniu̓ſa tui nemo iuſte dicerepoterit. cur ſic facis cum omnio ex nichilo crequit. Tu autē exilis creqtura inſtubilis. miſec̓bilis. fame. ſiti. frigori. caumati. pediculis. pulicibus. alijſqꝫ innumei̓s afflictionibꝰexpoſita I Ita ut merito verecūdū ⁊irracōnebiliſſimū ſit aliqͥd cōtra ordineicōem tōti dei ſentire. Ecce iterūdico. ꝙͣ facile ē iſtri dicere et approbore; ita ut miꝝ ſit ꝙ vnꝙͣ homo aliudſentire poſſit tā ut iā multiplicit̓ dictū eſt. nec ſatis dici p̄t ꝙͣ diſtricte ſcīviri ac doloroſe ꝑ hmōī excruciōturut ſic ꝯplētur et dealbent̉ ⁊ optioe̓sfiā̄t ad d̓inos ſuꝑlucētes radios ꝑcipiēdos; qͥ nuſqm̄ niſi in mundiſſimis cordibꝰ relucere ꝯſueuerūt Certe ſicut pelius mūdā ſplēdore ſolisdecoraitur. tn̄ ſi adhuc mūdior eſſeteciā cimpliꝰ reſplēderet: ita quoqꝫ dedici ſcanctū ſentiendū ē. Et ſic̄ eodeꝫpelius ut mundior ficit. ciuere. ſtercore vel orena durius fricetur; itaut inexꝑtus diceit eā peſſiē fedcitaꝫquaſinūꝙͣ ad pͥſtincem pulchritudinē reꝑcrri poſſit. tam exꝑtus adhucāplius eo maculait ⁊ friceit quia nouit ꝙ ꝙͣcito oqua munda ꝑfundit̉candidior erit ꝙͣ vnquā antea fuit̉Ita dn̄s deus dilectum ſponſam ſucm intus decorā et formoſcimꝓmittit foris aliqn̄ hijs peſſimis mochinacōnibus deturpari. ec tribulari.ut eā pulchriorem ſibi aſſumat ī familioritutē precipuā ac fedꝰ ſempiternū locūcndo ea repente deputo aquaꝝ viuencium ſiue fontibus ortoꝝ; q̄ fluūt impetu de libano. Hincgͥg. 32. morqͥ. d̓t. Miro mō eigit̉. utmēs nrā vnde digna efficit̉. inde ſibimet indigna videcitur; ⁊ tūc rectitudini lōge ſe eē ſenciait cū appropīqͥt.