relinquūtur. tunc perfecte ſentit anima ſanctr ꝙͣ nichil ex ſe confideredebeat; qmͣqꝫ malum ſit ſibi cibſqꝫdeo eſſe. ſolitiſqꝫ ſuffrogijs carere.Experit̉ enim doloroſiſſime; ꝙ nūꝙͣ ob ineunte conuerſationis ſueꝓrimordio tenta ſit mēicie. tantoariditrite. tontaqꝫ acerbitrte confecta. Accedit ad hoc rurſum nouoomnium proſtratorum hoſtium incurſio; quaſi iam denuo ſpem hobeant. deperdita bello reluerendi. clomantium ⁊c dicentium. Deus dereliquit eum. perſequiimini et cōprehendite eum. quici non eſt qui eripiat. Atrius nunc inſtute nom ſi nūceuaſerit inqnꝰ noſtras: deinceps etceſſum ad eum nunꝙͣ hobere poterimus. Verum ſiue hoſtes vedecnt ſiue non. ipſa derelictio eſt ſibi grauiſſima penai; que nec in libris ſcribinec ore proferri. ſed tantum experiripoteſt ab hijs qui ad hoc dignificatiſunt Hiuus figuraꝫ olim geſſit ſanctus ille rex iudei ezechias nomine:qͥ poſt tāta diſcrimia in cantico ſuoloqͥtur admirabile verbum cūmogattentione dicēs. Ecce in pace cimaritudo mea cimariſſima. qͣſi diceret.Quis hoc credidiſſꝫ. Similit̓ ⁊ bt̄omaria magdolenc que nec diſcipulorū nec angeloꝝ conſolatōe potuitaliquatenꝰ conſolari. niſi dn̄m ipſūreinueniſſꝫ. Ito eſt de iſta d̓inai qnima cui onis conſolatio. om̄s informatio. onis ꝓmiſſio oneroſa eſt; donec inueniat illum quē tato cimoe̓diligit. et a quo nō minꝰ diligi memnit. Sētit em̄ qd̓ tolercit; et qd̓ cmiſit qimariſſiē deflere nō ceſſat. Huicexercitio optauit ſpūſſcūs multosꝓciſſus in ſacrā ſcriptua̓ ne inquiſati de hijs remeneamq Sicut ē illud.Quē admod̓ deſiderat ceruꝰ ad fontes aquaꝝ; itr deſidea̓t ca mea adte deus. ⁊cͣAādem cū nō inueniſſꝫ eūſubuigit. Ad meipſū qnima mea cōturbota ē. Et iterū Quid michi ē inceloret q̄ te qͥd volui ſuꝑ terrā. Defecit cor meū ⁊cͣ. Et in criticis. Animomea liquefactū eſt ⁊cͣueſiui illumet non inueni; ſurgum ⁊cͣ. Contigitenim huic omine quod boeciꝰ de ſedeflet dicens. Infeliciſſimum genꝰ infortunij eſt fuiſſe felicem. Si igiturcimor vilium rerum deperditorumtantum inducit ormarirudinem quātomegis ſummi dei tantu familicritus ium quaſi penitus amiſſa;Hijs afflictionibus propheto decōctus cut. Ego dixi in exceſſu mētismee proiectus ſum a fecie oculorituorum. Et tamen ante breuiter p̄miſit dicens. Qm̄ inagna multitudo dulcedīs tue quā obſcōdiſti timētibus te ⁊cͣ. Hec quoqꝫ proxis bectekatherine de ſenis contigit. Diciturenim in vite eius libro pͥmo. capitlꝰxi: ꝙ poſt magna exercitia ſpiritualia et conſolaicōnes internas. tanta demonum multitudo ad eam acceſſit; vt cello que ſibi velut paradi/ſus antes fuit Iam tedioſa ad tempus erot̉ et ſi licuiſſet. imitando iheronimū ꝑ volles fugiſſꝫ ⁊ colles; uttā obhoīnobilia demonū mōſtra cctēptanita vituſſꝫ Addebat̉qꝫ afflictemēti afflictō aliq; qꝛ ſpōſꝰ qͥ ſolebateā ſepiꝰ viſitoe̓. ꝯſolcicōeſqꝫ pluriasmiſei̓cordit̉ dde̓. vid̓bat̉ ꝓtūc elōgatꝰ