nōnūꝙͣ datur deuotio ſiue intelligētidi: et qn̄ꝫ ecōtra ītelligencio ſine deuotione Roro aūt ſimul. Sic inueīes qͦſdam in hijs tropis inaigna iocūditate verſari: ci qͥbus ſi interroges cur deus dicritur leo. cum vtiqꝫnec rugiat nec quatuor pedes habeait: vix r̓ſpondere ſufficiunt ꝙ nōob hoc. ſed propter fortitudinem leodicētur: ꝙͣꝙͣ et iſtā comꝑacio vilisbeſtie ad glorioſiſſimum et omnipotentem deum potius nulla ꝙͣ aliqua ſit. Et tamen magni iſti omici dei hoc tenuiſſimo pcbulo cū grādi cordis leticia ſunt contenti: ſperantes ſe non parum profeciſſe innoticia diuinitotis: poſtꝙͣ eideꝫ beſtias et ligna lopideſqꝫ et cetet huiuſmodi appliceerunt. Videbis rurſumet alios quaſi perſpicatiori ingeniopreditos. in hijs tropis alciorem intelligentiqꝫ querere: diuidentes. diffinientes. arguentes. interrogantesreſpondentes: veluti humana induſtria reperri poſſet. quem ſacris tectum vel aminibus ſciunt. et onimeipſoꝝ medullitus ſitiunt. Sētiuntem̄ felici exꝑiencio illud apoſtolicūSpes q̄ differtur affligit qūam ſedcū huic afflictioni ꝓ libitū mederi nequeūt; trebro in triſtibus fantaſijsſeneſcūt. Malūt ꝓ inde ſimplices deuotorij nonnūꝙͣ in ſcā ſua ruditote ꝑſeuerare. ꝙͣ ſubtilem intelligētiāquere̓ qn̄ ſe in cordis uubilo. alios inlabore et afflictōne ſpūs ꝯſtitutoscernūt: licꝫ iſtud a ſcis patribꝫ nonoīo approbatū legamꝰ. Qm̄ ſit aūtrarū ſubtilē intelligēticim cū ſuciuideuocione in hoc gdū ꝯuenire. ſatisex hoc patꝫ ꝙ etiāīter ꝑfectiſſimosprēs vix paūciſſim reꝑti ſūt qͥ hocduplici ſpiritu dotari meruerūt qmnͣto minus iſti? Quaſi em̄ hec duo ſemutuo naturaliter īpediunt. Illo intellectum edificcit: hec affectū demulcet. Vn̄ dum vni fortiter qnimus ītendit altera negligit; ꝓ eo ꝙ ſimulet ſemel vtriqꝫ ſufficienter ſatiſfacere neq̄ꝙͣ p̄uolect. Senſus enim intentus pluribus. minor eſt ad ſingula. Vnde et hoc ſci patres cōmuniter ſucident in hoc gradū conſtitutis; ꝙ nō d̓facili deuotionalioi dimittrut que affectum reformant. Dicunt nanqꝫ. ꝙ in affectu mogis ſumus deformāti ꝙͣ in intellectu; et ergo pro veformatione affectus etiqꝫiaior requiritur labor. Reformatocuitem affectu vel potius veligato ꝑaliꝙͣ deuotionem conſuetudinariaꝫſuo tēpore facilius poterit intellectꝰreformori ſaltem quantū humanomodo ſufficit ad ſpiritualem profectum. Dicitur notruiter. affectu religato potiꝰ ꝙͣ reformato; quia ẜmcōmunem legem nunꝙͣ in hac fragili corne poterit plene reformari ꝓpter ſui inquietudinem. Cuius racioeſt; qua ꝙͣdiū non hobuerit creqtorem preſentem ad fruendum eopro libitū. non poteſt eſſe quietus ſꝑagrtur hicinde quēiſi ī tenebriset cecus; inconſulte et impatienterquerens ipſuꝫ ſine quo ſibi bene eſſe non ſentit. Eius igitur reformatio eſt; udire racionem regulatumꝑ d̓ina dogmato et ꝑ potiēciaꝫ expectore lōgominit̓ et fortiter quod fidelit̓ ſpercit; ī hͦ qͥetum eē. Qui ſit