¶ Capitulum

affectiōes. qͥbus ad queqꝫdeſideria tranſfert̉. ſic corpus prdibꝰ gradit̉. quodſūt ꝯcupīa. timor. gaudiudolor. Concupiſcit em̄ terrena. timet ne minime adipiſcat̉ cupita gaudet de adeptiſ dolet d̓ amiſſis. hospedes lauit dum terrenasaffectiones lacrimis pͥmeabluit. Hos iteꝝ inqnaretimet. qꝛ q̄ ſcl̓ariū in regimīe poſitus e. vix aut nullatenus ſordes pctoꝝ euitare valet Sed cū ſponſatardat aꝑire ſponſo pulſanti iam nō voce ſꝫ manutangit eā. de quo tactu tremefacta ſurgit vt ei aꝑiatqꝛ cū eccīa in ſpūalibus viris cura ꝓximoꝝ ſuſciꝑerefugit. xp̄s ei opus obieanteponit. & quo ꝑterritafaciat ꝓ ꝓximis qd̓ xp̄usfecit ꝓ inimicis. vnde ſubditur.Ilectus meusmiſit manu ſuaꝑ foramen. et ventermeus ꝯtremuit ad tactum eiusSimilitudo eſt ab illo qui

ad oſtium cubiculi amicepulſat. ⁊ cū ei nō aprueritꝑ feneſtra manu tagit ea.Et itē ſurgens aꝑit ei. Manu̓s dilecti eſt oꝑatio obiexp̄i Per manu qͥppe opusqd̓ ꝑ manū fit exprimiturForamen cubiculi dilecteeſt auris corꝑis. qd̓ ē cubiculū aīe. Manū ergo ſuaꝫdilectus ꝑ foramen miſit.qn̄ ꝑ aurem corꝑis in memoria aīe miſit opus ſueobie. ꝙ de gl̓ia celeſtis regin egreſſus. laborem huiꝰexilij ſubijt ⁊ īimicis ſuisꝑmania remiſſionē pctōꝝ⁊ regnum celoꝝ p̄dicauitqͣfinus eius exemplo lahorem mūdi ſubiret. vt ꝓximis in periculo aīe poſitisſubueniret ¶ Sed ventereccīe ad tactū xp̄i (ītremuit) qꝛ dū quiſqꝫ ſpiritalisfragilitate ſua ꝯſiderauitde facto xp̄i ꝑtimuit ne adiūctum officiū exēplo xp̄iminus ydoneus eſſet In obediens aut factus a xp̄oꝑiret Per ventre aūt qͥ eſtmolle mēbruꝫ. fragiles inecc̄īa intelligunt̉. ex qͥbustn̄ ſpūales filij gignuntur¶ Tacta manu ſponſi tre