peccātē. ita ē ⁊ donū. Nam iudiciū quidē exvno in ꝯdempnacōem. grāaūt ex multis de-lictis in iuſtificacōem. qꝛ vtiqꝫ illd̓ vnū qd̓originalit̓ trahitur. etiā ſi ſolum ſit obnoxios facit dampnacōe. gra vero ex multis delictis iuſtificat hoīem. qui pret̓ illud vnumqd̓ cōmunit̓ cū oībus originalit̓ traxit. ſuaqͦꝫ ꝓpria multa ꝯmiſit.LyvjErūptij ꝙ paulo poſt dicit ſic̄ ꝑ vniꝰdelictum in oēs hoīes ad ꝯdempnationē. ita ⁊ ꝑ vnius iuſticiā in oēs hoīnes adiuſtificacōem vite. ſatis indicat ex adā neminem natū niſi dampnatione detineri. etneminē nͥ in xp̄o renatū a dāpnacōe libea̓riE qua ꝑ vnū hoīem pena. ⁊ lixꝑ vnū hoīem gra. cū locutus fuiſſꝫ qnͣtū ille epiſtole ſue loco ſuffice̓ indicauit. deinde ſacri baptiſmatis in cruce xp̄i grāde miſ-teriū ꝯmēdauit. eo modo ut intelligamꝰ nichil aliud eſſe in xpō baptiſmū niſi mortis pͥſimilitudinē. nichil aūt aliud. mortē xp̄i crucifixi. n̓remiſſionis peccati ſimilitudineꝫ. utquēadmod̓ in illo veramors eſt facta. ſic innob̓ vera remiſſio peccatoꝝ. ⁊ q̄admod̓ in illo vera reſurrectō. ita in nobis vera iuſtificacō. Ait enī. Quid gͦ dicemꝰ. Permanebiˢin peccato. ut gracia habūdet. dixerat enī

A