bono falli. nō ip̄m errorem dico nullū malūl̓ nullū bonū. ſꝫ malū quo nō venitur. vel bonum quo venitur errando. id eſt ex ipō errore quid nō cueiat. l̓ quid proueniat. Nam⁊ ip̄e ꝑ ſeip̄m error. aut magnū in remagnͣvel ꝑuum in re ꝑua. tn̄ ſemꝑ ē malū. Ruisenī niſi errans malum neget. approbarefalſapro veris. aut inprobare vera pro falſis. aut hr̄e certa pro incertis. aut incertapro certis. Sꝫ aliud eſt bonum homine putare quimalus eſt qd̓ eſt erroris. ⁊ aliud ēex hoc malo aliud malum nō pati ſi nichilnoceat hō malꝰ qͥ putatus ē eē bonus. Itēqꝫaliud ē ip̄am viā putare q̄ nō ē ip̄a. ⁊ aliudē ex hoc erroris malo aliquid boni cōſequivelut ab niſidijs malorū hoīm liberari.vlvijEſcio ſane vtrūetiā eiuſmodi errores cū hō de malohomine bene ſentit quauis ſit neſciēs. autpro eis que per ſenſus corꝑis capimus occurrūt nobis ſimilia que ſpritu tanꝙͣ corpore. aut corpore tanquā ſpiritu ſentiunt̉quale putabat eē beatus apoſtolus petrusquando ſe exiſtimabat viſum videre repete de clauſtris ⁊ vinculis liberatus per angelum ſanctum. aut in ipſis rebus corporeisleue putatur eſſe qd̓ aſperū eſt. vel dulce qd̓