N quibuſdā gͦrebus magno. in quibu/ vyvſdlā ꝑuo. in quibuſdā nullo malo. in quibuſdl̓nōnullo bono fallimurNam magno malo fallitur hō cū hoc nō credit qd̓ ad vitā eternā: velhoc credit qd̓ ad mortē ducit eternā. Paruoaūt malo fallit̓. qui falſū ꝓ vero approbandoincidit in aliquas moleſtias tꝑales. quibꝰ tn̄non adhibita fidelis ſapientia ꝯuertit eas inuſum bonū. l̓ utiſi quiſquā bonū hoīem putā doquimalus eſt. ab eo patiatur aliquid malitovero malum hominē ita bonū credit ut nichilab eo mali patiatur. nullomō fallit̓. nec in eūcadit ipā ꝓph̓ica deteſtacō. ve illis qui dicūtꝙ bonū eſt malū. ⁊ꝙͣ malū eſt bonū. De ip̄isem̄ rebus quibꝰ hoīes mali ſunt. nō de hoībuſdictū intelligend̓ eſt. vn̄ qui adulteriū dicitbonū. recte arguit̉ illa ꝓph̓ica voce. Qui veroip̄m hoīem dicit bonū quē caſtū putata neſcitadulteriū. nō in doctrina reꝝ bonaꝝ ⁊ malaꝝſꝫ in occultis humanoꝝ fallitur moꝝ: vocanseū bonum. in quo putat eē ꝙ nouit bonū. ⁊ di-cens malū adulteriū ⁊ bonū caſtum. ſꝫ hūc bo-nū dicens neſciendo adulteriū nō eſſe caſtūPorro ſi ꝑ errorem euadit quiſqꝫ ꝑniciem ſic̄ſuꝑius dixi nobis in itine̓ ꝯtigiſſe. etiā aliqͥdboni homini errore ꝯfertur. Sꝫ cū dico ī quibuſdārebus nullo malo alique. l̓ nullo etiam