Druckschrift 
Enchiridion de fide, spe et caritate
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

6 15

caritatē. facile ē ut dicat̉. qͥd credend̓. qͥd ſperand̓. qͥd amand̓ ſit. ſꝫ quēadmod̓ aduerſuseoꝝ diuerſa ſēciūt calūnas defendat̉. oꝑioſioris vbeioriſqꝫ doctrine ē. que ut hēatur breui encheridionmanꝰ debꝫ inpleri. ſꝫ grandi ſtuAm ecce M dio pectus accendi.tibi eſt ſymbolum dn̄ica oracō. Quidbreuius auditur. quid legitur. aut quid facilius memorie ꝯmendatur. ? qꝛ enim de peccatoui miſei̓a premebatur genꝰ humanū. diuina indigebat miẜicordia gracie dei tempꝰ pr̄opheta p̄uidens ait. Et erit. Oīs quicunqꝫ inuocauerit nomē dn̄i ſaluꝰ erit. Propt̓ hoc dn̄icaor̄o. Sꝫ aplūs ad ip̄amj gram ꝯmēdādā. hocp̄pheticū ꝯmēoraſſet teſtimoniū. ꝯtinuo ſubiecit. Quomō autem inuocabūt. in quemcredider̄t. Propter hoc ſymbolum in hijs duobus tria illa intuere. Fides credit. Spes car-tas orant. Sꝫ ſine fide non poſſunt. ac hoc fides orat. Propte̓a quippe dictū eſt. Quomōinuocabūt. in quem non crediderunt. ſuid aūt ſꝑari pōt qd̓ cred̓r. Porro aliqd̓ etiā qd̓ ſꝑatur credi pōt. Quis nāꝫfideliū. penas credit impioꝝ. nec tn̄ ſꝑat. Etqͥſquis eas immine̓ s credit. ac fugaci motumi exhorrzcrectiꝰ timei̓ d̓r ꝙͣ ſꝑare. duo ꝗdāſic diſtinguēs ait. Liceat ſꝑare timēti. aūt

iuijpajulꝰyIaliadiquadaligonla tubin